Ruimte voor verbetering Zoals we in de inleiding al aangaven: het is natuurlijk geen perfect verhaal. De dagelijkse praktijk is weerbarstig en zoveel mensen zoveel wensen. Dus soms schuurt het ook en gaan dingen minder goed. Dat is ook belangrijk om te erkennen en op te schrijven. Waar lopen we tegenaan? Manier van werken kost tijd Om te beginnen merken we dat de manier van werken veel tijd kost. Positief uitgelegd betekent het dat we de tijd nemen voor zorgvuldigheid en transparantie waarbij we alle belangen in beeld willen krijgen, maar de schaduwkant is dat er veel avonden zijn alleen al voor het formele proces van de BOB-procedure. En dat naast de voorbereiding en informele tijd die nodig is om in gesprek te zijn met de samenleving en met elkaar. Er stoppen door tijdgebrek uiteindelijk relatief veel, vooral jongere raadsleden.We zijn bezig hier slimme oplossingen voor te vinden. Wisselende meerderheden soms ongemakkelijk Het werken met wisselende meerderheden pakt niet altijd voor iedereen goed uit. Aan het eind is er toch altijd een stemming met winnaars en verliezers. Zo is aan het begin van deze periode bijvoorbeeld niet unaniem gestemd over de begroting en het uitvoeringsprogramma. Dat levert ongemak op, juist als je samen raadsbrede afspraken maakt. Want hoe borg je dat de raadsbrede afspraken worden nagekomen en op een gelijke manier worden geïnterpreteerd. Het is goed om hiernaar te kijken voor een volgende periode, bijvoorbeeld door in het raadsprogramma niet alleen op te nemen wat we gezamenlijk wél met elkaar willen, maar ook wat we doen als het programma (bv om financiële redenen) niet uitvoerbaar is. Kleur blijven zien Het werken met een raadsprogramma maakt ook dat de verschillen tussen partijen kleiner worden of op z’n minst kleiner lijken. Voor een scherp politiek debat is het ook nodig om verschillen zichtbaar te blijven maken. Ook kiezers hebben verschillende ideeën over hoe de samenleving vorm moet krijgen. Dat is ook democratie. En zeker richting de verkiezingen moeten partijen zich uitspreken om het voor de kiezer mogelijk te maken te kiezen. En ook daarna wil de kiezer zijn stem ook graag terugzien. Het is de verantwoordelijkheid van de overheid om daar goed mee om te gaan. De balans blijft een onderwerp van gesprek en van de zoektocht om het goede te doen voor de gemeenschap. Pagina 22 | Samen werken aan lokale democratie
23 Online Touch Home