3

GROENTIPS Fransjes DE STENGELS LIJKEN WEL BEPOEDERD MET KANEEL ZAAI-alternatief Zaaien is leuk, verspenen minder. Wat je in maart zo makkelijk uit zaadzakjes schudt, moet je vijf weken later stuk voor stuk uit de zaaibakjes wippen en overplanten in grotere potjes. Een klus die altijd meer tijd in beslag neemt dan je had begroot. Nu las ik op www. mooiemoestuin.nl dat je ook kunt zaaien in vermiculiet. Vermiculiet is een natuurlijk mineraal. Na verhitting zet het uit en dan wordt het heel licht. Ik heb het uitgeprobeerd. Het voordeel van zaaien in vermiculiet is dat je de kiemplantjes er heel gemakkelijk uitwipt (ik gebruikte een fonduevorkje). En je kunt het hergebruiken. Toch heb ik dit voorjaar ook weer een zak zaai- en stekgrond aangeschaft. Is dat omdat ik de geur van vochtig gemaakte zaaigrond niet kan missen of ben ik gewoon conservatief? In haar vrije tijd tuiniert redacteur Fransje van Dorp met veel plezier in haar volkstuin. Op deze plek doet ze verslag van wat haar bezighoudt. UIT de grond De lente komt nu op stoom en van mij mag deze periode jaren duren. Natuurlijk, de wisseling van seizoenen is heerlijk en er zijn heel veel planten die betoverend bloeien. Maar knoppen die openbarsten, hoe de stengel van een varen zich ontrolt … Er is weinig dat kan wedijveren met de schoonheid van ontluikend blad. Ook de variatie in bladkleuren in dit jaargetijde is fantastisch. De stengels en knoppen van mijn Rodgersia bijvoorbeeld, lijken wel met kaneel te zijn bestoven. Deze geweldenaar staat al heel lang op dezelfde plek in mijn achtertuintje en ik heb besloten een deel naar de volkstuin te verhuizen. Daar is meer zonlicht en de grond is er wat vochtiger, een combinatie die hem goed zal doen. Dat splitsen gaat heel makkelijk. Graaf de plant nu op, snijd een stuk van z’n dikke wortelstokken (met een paar knoppen erop) af en zet dat elders weer in de aarde. Laat of NOOIT? “Kijk! De rozen!”, riep mijn man toen hij het terras van onze volkstuin opstapte. “Ze bloeien al!” Het was begin mei. Natuurlijk bloeiden de rozen niet, er leunden een paar rode tulpen tegenaan. En … de struikjes waren nog niet gesnoeid. In maart was ik er niet aan toegekomen en ik had besloten ze maar te laten gaan. Dat jonge, frisse blad ga je toch niet op de composthoop gooien? En zag ik daar niet een paar bloemknopjes? Niet slim, leerde ik van een rozenkweker. Laat snoeien is beter dan niet snoeien. Het oude hout wordt namelijk alleen maar harder. “Maar geef na het snoeien wel direct een handje snelwerkende mest”, waarschuwde hij. “Is er ook een point of no return?”, vroeg ik hem. “Wij hebben weleens midden in de zomer klimrozen tot op de grond afgeknipt en ze kwamen heel goed terug”, antwoordde de kweker. “Toch kun je dit beter niet doen met planten die je heel dierbaar zijn. Er is altijd kans dat ze geen hergroei geven, al is die erg klein.” G R O E I&BL O E I– MEI –2019 15

4 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication