6

GROENTIPS Fransjes WEGWijzer Fietsend richting de redactie van Groei & Bloei in Zoetermeer werd ik getriggerd door een bruin, langwerpig bordje. ‘Libellenreservaat’ stond erop. Benieuwd naar wat daar te zien zou zijn, sloeg ik rechtsaf. Het ‘reservaat’ bleek een stukje polder aan de rand van een woonwijk. Het is het enige stedelijke libellenreservaat in ons land en er huizen tien verschillende juffers en zestien echte libellensoorten. En omdat het gebied op een speciale manier wordt beheerd, worden dat er steeds meer. Kunnen tuiniers ook iets doen voor libellen, vroeg ik me af - denkend aan mijn eigen (vijverloze) tuin. “Een vijver zou een goed begin zijn”, leerde ik van een kenner. “Maar dan wel eentje die helder is, met planten op verschillende dieptes.” Toch kun je ook zonder vijver libellen naar je tuin lokken. Buiten de paringstijd gaan ze op zoek naar voedsel, ver van de vijver. Bloeiende nectarplanten trekken bijen, zweefvliegen en vlinders aan. En die worden weer gegeten door de libel. In haar vrije tijd tuiniert redacteur Fransje van Dorp met veel plezier in haar volkstuin. Op deze plek doet ze verslag van wat haar bezighoudt. Frivool “Jij bent toch van die wilde tuin?”, vroeg een mede-volkstuinder laatst aan me. “Ik was bang dat het niks meer zou worden dit jaar, maar gelukkig zie ik nu dat het toch nog goed is gekomen.” Tja. Wat is een wilde tuin? Daar kun je een hele boom over opzetten. Dat heb ik niet gedaan. Maar ik denk wel dat ik weet waarom het - in de ogen van mijn volkstuincollega - toch nog “goed kwam”. Het is te danken aan mijn BUDGET-bed Ik kan het iedereen aanraden: vaste planten kopen in september. Waarom? Aan het einde van het tuinseizoen weet je precies wat je tuin nodig heeft om er volgend jaar (nog) beter uit te zien. Zeker als je gedurende het seizoen notities hebt gemaakt, weet je waar de hiaten zitten en wanneer er te weinig bloemen waren. Daar komt bij dat september een uitstekende planttijd is - en kwekers hebben in deze periode een ruime keus. Zelf zet ik mijn september-aanwinsten graag op een apart bed, ergens in een hoekje van mijn volkstuin. Aan het begin van het volgende tuinseizoen zijn ze dan vaak al zo gegroeid dat ik ze meteen kan delen en heb ik twee planten voor de prijs van één. salvia’s. Niet de bekende, die in juni bloeien, maar de tropische, Zuid-Amerikaanse soorten. Met bloemkleuren in onwaarschijnlijk blauw of frivool rood, die de aandacht afleiden van wat sommige mensen als een chaos ervaren. Ondanks hun hoogte knakken de flexibele stengels niet om. Ze maken massa zonder massief te worden en bloeien door tot november. Er is ook een minpunt: vorst wordt niet of slecht verdragen. Maar er zijn zeker soorten die een goede kans maken de winter te overleven. In mijn tuin bloeien Salvia uliginosa en Salvia ‘Amistadt’ al drie jaar op rij. GELUKKIG IS HET TOCH NOG GOED GEKOMEN G R O E I&BL O E I– S EP T EMBER –2019 13

7 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication