50 JAAR ONAFHANKELIJKHEID VAN SURINAME vragen, zodat de minister verantwoording zou moeten afleggen. Maar liefst 500 mensen kwamen toen naar Den Haag voor een demonstratie. Na het debat was het meteen klaar met de ongelijke behandeling behandeling, mede dankzij de inzet van een andere instantie die zich bezighield met de 100% controle. De vrouwen kregen niet veel schadevergoeding, maar het recht had zijn beloop.’ Aan Sewa doen ‘In juli 2024 ontvingen ruim 24.000 Surinaams-Nederlandse ouderen 5000 euro ter compensatie van het AOW-gat. Ik kreeg toen vele bedankjes via de app en telefoon. Ook op straat spraken mensen mij aan: “Hé broer, ik sta achter je! Als er wat gebeurt, roep me, je weet me te vinden.” Die 5000 euro was zeer welkom. De ouderen konden daarmee een ticket kopen voor India of natuurlijk Suriname. Zelf kom ik er niet veel meer. Ik heb vaak nagedacht over de toekomst van het land. Hoe kun je bijvoorbeeld de werkloosheid terugdringen en de economie verbeteren? Door de Surinaamse politiek word ik niet gehoord, mijn brieven worden niet beantwoord. Ik denk dat dat komt omdat ik scherp ben en zwart-wit. En dat kan op papier hard aankomen. De kleur grijs ken ik wel, maar een juridisch ambtenaar begeeft zich niet op het grijze vlak. Iets is goed of fout, niet een klein beetje fout.’ Als de kleinkinderen mij in een colbert zien, weten ze dat opa weer een belangrijke meeting heeft ‘Daarom ben ik ook nog niet klaar met de AOW-kwestie. Het gat is nog niet volledig gedicht. Ik heb voormalig minister Carola Schouten ook persoonlijk gesproken over dit onrecht. Pas als de overheid mij en mijn medestanders kan tonen dat de AOW alleen bedoeld was voor mensen in het Koninkrijk bínnen Nederland, sluit ik het dossier. Mijn kleinkinderen kennen me als geen ander. Als ze mij in een colbert zien, roepen ze dat opa een meeting heeft bij de Tweede Kamer. Ik heb vier kleinzonen in de leeftijd van zes tot negentien jaar. Ik probeer hen op het spoor van Sewa te brengen: wees dienstbaar aan je medemens en leefomgeving. Help anderen, ook al ken je ze niet. Dat vind ik heel belangrijk. Stiekem hoop ik dat ze politicologie gaan studeren en in de Tweede Kamer gaan pleiten voor achttien miljoen mensen. Dat zou ik fantastisch vinden.’ Ram Rambaratsingh (Paramaribo, 1948) groeide op in een levendige volkswijk van de stad. Daar woonde hij met veel familie bij oma op het erf. Hij beleefde hier fi jne kinderjaren. Na school startte hij in het vervoer- en transportbedrijf van zijn vader en ooms. Maar Ram wilde meer en solliciteerde bij de politie. Hij werd een trotse gezagsdrager! Toch vertrok hij kort voor de Onafhankelijkheid naar Nederland. Hier werkte Ram tot 2013 voor twee ministeries. In de avonduren streed hij voor de rechten van Surinaamse Nederlanders. Hij maakte zich sterk voor zaken als het AOW-gat, de 100% controle op Schiphol en onder meer Gezinshereniging van ouderen en visumvrij reizen. Daarbij wist hij ook successen te boeken.
25 Online Touch Home