HOOFDSTUK 8 - DRUKWERK veel interesse was voor ons verhaal. Daarom besloot ik het toch weer op te pakken. Het is zo uniek dat ik schrijver ben en mijn vader eveneens. Mijn vader was erg opgelucht. Dat is het enige waarvan ik achteraf spijt heb: dat ik hem heb gezegd dat we maar moesten stoppen. Deze onderbreking had ik wél nodig om de techniek van het verhaal in mijn vingers te krijgen. Auteur zijn of schrijfcoach zijn, zo leerde ik, dat zijn echt twee verschillende dingen. Bij een eigen levensverhaal zit je als auteur heel dicht op dat verhaal en kan het verstandig zijn dat je een schrijfcoach in de arm neemt. Een schrijfcoach houdt je scherp en heeft voldoende afstand om de zwakke plekken in je verhaal te zien. Als ik een schrijfcoach had geraadpleegd, had het allemaal misschien wat minder lang geduurd voordat ik een goede vorm had gevonden en had ik niet halverwege bijna opgegeven. VERBINDEND Mijn vader en ik zijn een maand of negen bezig geweest met schrijven. Daarna moest ons verhaal nog geredigeerd worden en zijn we op zoek gegaan naar een uitgever. Alles bij elkaar duurde het zodoende iets meer dan een jaar om dit boek te maken. Toen we klaar waren met schrijven, heb ik het manuscript eerst aan mijn familie laten lezen: mijn moeder en mijn broers, en later ook mijn kinderen. Een boek kan het nooit waard zijn dat je trammelant krijgt in de familie, dus ik wilde weten wat zij ervan vonden. Mijn broers waren meteen heel enthousiast. Mijn jongste zoon is gefascineerd door geschiedenis en vond het heel leuk om daarover te lezen. Zelfs mijn ouders, die al op mijn zestiende van elkaar zijn gescheiden, zijn hierdoor dichter bij elkaar gekomen. Na hun scheiding waren mijn ouders werkelijk in twee verschillende werelden gaan leven en nu zijn ze weer meer bij elkaar betrokken. In het boek heeft mijn vader overigens bewust niets over de scheiding geschreven, uit respect voor mijn moeder; dat was voor hem een no-go area. Ik vond dat prima, maar wilde wel kunnen beschrijven hoe het 24
25 Online Touch Home