HOOFDSTUK 8 - DRUKWERK In Schrijven Magazine verscheen een artikel van mij met tips, trucjes en oefeningen voor het schrijven van levensverhalen. Daarin heb ik dit boek als voorbeeld genomen. Al tijdens het schrijven ging ik mensen vertellen dat ik hiermee bezig was. Als ik een afspraak had gehad, plaatste ik iets erover op Facebook. Dat raad ik anderen ook aan. Je hoeft niet te vertellen hoe mooi je boek is; dat moeten anderen maar bepalen. Je kunt wel vertellen hoe mooi het proces is en hoe bijzonder het is om dit verhaal te mogen schrijven: de ontdekkingen die je doet, de gesprekken die je voert naar aanleiding van wat je hebt geschreven. Wat er gebeurt omdat je gaat schrijven: daarover schreef ik. En nu? Natuurlijk reageer ik wanneer mensen vertellen dat ze aan een bepaalde passage zoveel hebben gehad. Een heel mooie reactie vond ik dat iemand ons boek als volgt omschreef: dat je als lezer kan meeleven, zonder het unheimische gevoel te hebben dat je meegluurt en te dicht op diepe privé gevoelens zit. Alsof je een stukje meeloopt en tijdens het luisteren je gedachten teruggaan naar eigen herinneringen. Deze lezer vond het geweldig dat ik dat heb kunnen bewerkstelligen. Dat is, denk ik, hoe je mensen kunt raken: als ze zich kunnen herkennen in wat je schrijft. Zo schreef ik openhartig over de dood van mijn zusje. Er zijn zoveel mensen die een dierbare verloren zijn. Ik heb er dan ook geen problemen mee dat mensen zoiets van mij weten. VRIJ SCHRIJVEN Mijn belangrijkste tip? Ga eerst schrijven, want dat helpt je om je focus te vinden. En schrijf zo vrij mogelijk. Laat je niet beperken door spel- of stijlfouten. Schrijf allerlei herinneringen op uit fases in je leven die jou zijn bijgebleven. En schrijf dan vooral je emoties op en niet alleen de feiten. Jouw emoties opschrijven maakt dat mensen zich verbonden met je kunnen voelen. Al schrijvend ontdek je vanzelf dat je steeds naar een bepaalde verhaallijn terugkeert. Jouw kader. 30
31 Online Touch Home