de ervaringen met & van (toekomstige) auteurs toch maar niet ‘Misschien moest ik het toch maar niet doen,’ zegt ze wat aarzelend. ‘Wat denk jij?’ Slechts een paar dagen geleden heb ik nog een lang telefoongesprek met haar gevoerd, waarin we alle kosten op een rijtje hebben gezet die kunnen opdoemen als je een boek voor een groot publiek wilt gaan maken. Dat kunnen heel wat kosten worden, als je echt alles uit de kast wilt halen. Zij wilde dus ook zo onge veer alles. En nu voeren we dit gesprek. Haar aarzeling heeft niet met geld te maken. Deze auteur is gewend in zichzelf te ‘investeren’, zoals ze het zelf noemt. En een beetje is het boek er eigenlijk al. We zijn inmiddels een aantal inter views verder. Via Skype hebben we moeiteloos boeiende conversaties gevoerd - zij woont in Verweggistan, ik niet - en dat voelde alsof we samen in één kamer zaten. Niks geen afstand. Zozeer spatte haar enthousiasme van mijn iPad-schermpje af. Zelfverzekerd voerde ze steeds weer het woord in onze ge sprekken, en schilderde in geur en kleur het levens verhaal dat zij in boek vorm wilde laten verschijnen. Dat verhaal waarmee ze minstens de wereld zou gaan ve r overen, waarmee ze zoveel mensen aan het denken zou zet ten, waarmee ze inter nationaal zou gaan doorbreken, waarmee ze bij Oprah Winfrey zou belanden... 37
38 Online Touch Home