Preek 19 april 2026 Groene Zondag of Zondag van de Wereldkapel Het Evangelie getuigt dat de apostelen na de Hemelvaart van Jezus bijeenkwamen in de Bovenzaal op de berg Sion. Daar baden zij, zegenden het brood en de wijn en leefden in broederlijke eensgezindheid. Die eerste gebedsplaats werd de Wereldkapel genoemd, de eerste christelijke kapel ter wereld. Van hieruit begon de geschiedenis van de Kerk, als een levende gemeenschap en niet slechts als een gebouw. De Armeens-Apostolische Kerk heeft aan de zondagen na Pasen symbolische namen gegeven: Nieuwe Zondag, Groene Zondag en Rode Zondag. De kleuren spreken met hun eigen symboliek: het nieuwe verwijst naar nieuw leven, het groen naar heropleving en groei, het rood naar strijd en getuigenis. Groene Zondag herinnert ons aan het ontwaken van de lente, wanneer de natuur na de schijnbare stilte van de dood opnieuw tot leven komt. Zoals oude bladeren afvallen en nieuwe ontluiken, zo overwint het leven de tijdelijke nederlaag van de dood. De lente is niet alleen een verandering in de natuur, maar ook een geestelijk symbool. Zij is een teken van herleving, schoonheid en hoop. Toch, zoals onze kerkvaders herin-neren, is het bewonderen van de natuur niet het eindpunt: men moet boven die schoonheid uitstijgen en de Schepper bereiken. De natuur leidt ons naar de overwinning van het Leven, waarvan de volle openbaring de Verrijzenis van Christus is. De Zondag van de Wereldkapel is tevens de herdenking van de stichting (Navakatiek) van de Kerk. Het wezen van de Kerk ligt niet in stenen muren, maar daar waar de levende aanwezigheid van Christus is. De gemeenschap waarin de geest van de Verrijzenis leeft, wordt de voortzetting van de Bovenzaal. Ghrimian Hayrik riep in zijn eerste encycliek de gelovigen op trouw te blijven aan de Kerk waarvan de fundamenten zijn gelegd door de heilige Thaddeüs en de heilige Bartholomeüs. Hij herinnerde eraan dat iedere gelovige een plicht heeft tegenover zijn Moederkerk: de overlevering bewaren en haar ondersteunen. Zijn boodschap was duidelijk: “Wees mij behulpzaam,” zoals Simon van Cyrene Christus hielp bij het dragen van het kruis. Deze feestdag herinnert ons eraan dat de Kerk niet alleen een geestelijke instelling is, maar ook het fundament van onze identiteit en ons voortbestaan. Door de eeuwen heen heeft zij haar kinderen beschermd tegen vele beproevingen en rampen. Daarom is het onze roeping niet alleen te geloven, maar ook met levend handelen en door ons voorbeeld de Khorhurd 11
12 Online Touch Home