5

Slechts enkele uren vóór Zijn kruisiging richt onze Heer Jezus Christus zich in de bovenzaal, omringd door Zijn leerlingen, voor de laatste keer tot hen en zegt: “Ik noem jullie geen slaven meer, want een slaaf weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem Ik jullie, omdat Ik alles wat Ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb.” (Johannes 15:15). De weg naar vertrouwelijke omgang met God bestaat uit het onderhouden van Zijn geboden, het volharden in gebed en het overdenken van Gods levende Woord. Dan leeft en handelt de mens, net als de apostelen, in gemeenschap met onze Heer Jezus Christus en in de tegenwoordigheid van God. C. Getuigen Ten slotte betekent “apostolisch” ook: getuige zijn. Het woord “getuige” is een vertaling van het Griekse woord marturos, dat eveneens de betekenis heeft van “martelaar” of “belijder”. In het Evangelie volgens Matteüs waarschuwt onze Heer ons: “Iedereen die Mij zal erkennen bij de mensen, zal ook Ik erkennen bij mijn Vader in de hemel. Maar wie Mij verloochent bij de mensen, zal ook Ik verloochenen bij mijn Vader in de hemel.” (Matteüs 10:32-33). “Getuigen” worden diegenen genoemd die getuigen van hun geloof, Jezus Christus belijden en erkennen als de Zoon van God en Heer, desnoods ten koste van hun leven. Onze Kerk heeft door de eeuwen heen deze drie kenmerken tot de kern van haar zending gemaakt, en daarom wordt zij terecht apostolisch genoemd. Onze Kerkvaders waren onvermoeibare dienaren van het levende Woord van God. Doorblader ons rijke literaire en kerkelijke erfgoed, en u zult zien hoe de heilige Vaders van onze Kerk zich met grote toewijding hebben ingezet om het levengevende Woord van God aan ons volk door te geven en uit te delen. Lees de hymnen van de heilige Mesrop Mashtots, het gebedenboek van de heilige Gregorius van Narek, en de gebeden van de heilige Nerses Shnorhali en de zalige Johannes van Garni. Dan zult u begrijpen welke innige en vurige gebedsrelatie onze heilige Vaders met God hadden, terwijl zij woorden die opwelden uit de diepste van hun hart richtten tot de Allerheiligste Drie-eenheid. En dit alles hebben zij gedaan ten koste van hun leven en zelfs hun dood, terwijl zij onze Heer Jezus Christus bleven belijden en verkondigen, ondanks de Perzische vervolgingen, de Arabische veroveringen, de invallen van de Seltsjoekse Turken, de Mongools-Tataarse verwoestingen en de slachtingen en genocide door de Ottomaanse Turken. God heeft ons en ons volk liefgehad door ons te zalven als Apostolische christenen. Khorhurd 5

6 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication