4

Preek 1 maart 2026 “Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen U, en ik ben niet langer waardig Uw zoon te worden genoemd. Maak mij tot een van Uw loonknechten.” – Lucas 15:19 De gelijkenis van de verloren zoon is een van de meest diepgaande verhalen in het Evangelie, die de waarheden over menselijke zonde, berouw, vergeving en Gods oneindige liefde onthult. In de gelijkenis symboliseren de twee zonen de hele mensheid, met haar twee fundamentele morele toestanden. De jongste zoon, ongeduldig en onvolwassen, eist zijn erfenis op, verlaat het huis van zijn vader en verkwist zijn rijkdom in een losbandig leven. Wanneer ontbering en honger hem tot zijn dieptepunt brengen, komt hij tot bezinning, beseft hij zijn zonde en besluit hij terug te keren naar zijn vader, zelfs bereid om de status van een dienstknecht te aanvaarden. De scène van de terugkeer onthult het belangrijkste personage in de gelijkenis: de vader, die God symboliseert. De vader berispt of veroordeelt zijn zoon niet, maar rent hem zelfs tegemoet, omhelst hem, kust hem en herstelt zijn eerbied. Deze houding laat zien dat voor God de voornaamste zorg niet de afrekening van de zonde is, maar de terugkeer en bekering van de mens. “Hij was verloren en is gevonden.” De geofferde os, ring, armband en sandalen symboliseren de herstelde waardigheid van de mens, zijn autoriteit over de zonde en zijn vernieuwde leven. Aan de andere kant vertegenwoordigt de oudste zoon een man die wetsgetrouw en gelovig is, maar de geest van vergeving en liefde heeft verloren. Hij kan zich niet verheugen over de terugkeer van zijn broer, omdat hij verteerd wordt door zijn eigen rechtvaardigheid en jaloezie. De vader herinnert hem eraan dat alles wat hij heeft al van hem is, maar dat hij zich had moeten verheugen omdat zijn broer uit de dood tot leven is teruggekeerd. Op deze manier waarschuwt het Evangelie dat uiterlijke vroomheid zonder liefde iemand kan afleiden van de ware wil van God. De gelijkenis toont ook de diepe waarheid van het menselijk leven. Zonde, in welke vorm dan ook, belast het geweten en verwijdert de mens van God. Berouw opent echter altijd de weg terug. De verloren zoon, hoewel onvolwassen en onervaren, vond de kracht in zichzelf om terug te keren, wat een bron van hoop is voor ieder mens. Het is nooit te laat om je te bekeren. 4 Khorhurd

5 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication