september 2026 Bekijk ons nieuwe thema Kerkelijk overzicht op pagina 16
Colofon Khorhurd is een maandelijkse uitgave van de Armeens Apostolische Kerk Surp Hoki dat wordt verzorgd en samengesteld door de Khorhurd Commissie onder leiding van priester Taron Tadevosyan en het bestuur van Surp Hoki Amsterdam. Khorhurd streeft ernaar de gelovigen te informeren over de Heilige Liturgie, kerkgeschiedenis en kerktradities. De algemene kennis te verbreden en de preken toegankelijk te maken voor alle gelovigen. Dit redactieteam is opgericht door gelovigen voor gelovigen. ‘Wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn allen van één Geest doordrenkt, of we nu Joden of Grieken zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn.’ (1 Korintiërs 12:13) Voor vragen, suggesties en/of bijdragen kun je contact opnemen via ajo.amsterdam@gmail.com. Je kunt Khorhurd ook online lezen via de sociale platformen van Surp Hoki Amsterdam en via www.onlinetouch.nl/khorhurd. Redactie Seda Abgarian Armenuhi Alaverdyan Grigor Ayvazyan Adrine Bandari - Markarian Laetitia Demirbacak Serge Demirbacak Alwina Gulian Vormgeving Shake Moutafian 2 Khorhurd Raffi Kazorian Ani Manukjan Ana Mgrdichian Ani Nazari Suzi Sjabazjan André Yaghyazaryan
I nhouds o p g ave Preken Preek 6 september 2026 Preek 13 september 2026 Preek 20 september 2026 Preek 27 september 2026 Kerkelijk overzicht Overzicht september De betekenis van het feest Kruisverheffing (Khachverats) Gebed Heilige Gregorius van Narek 4 7 10 12 16 17 18
Preek 6 september 2026 “De mensen waren geweldig onder de indruk en zeiden: ‘Alles wat Hij doet is goed: zelfs doven laat Hij horen en stommen laat Hij spreken.” – Marcus 7:37 De heilige evangelielezing van vandaag brengt ons opnieuw naar de gezegende oevers van Galilea, waar zich opnieuw een wonder van goddelijke liefde en barmhartigheid voltrekt. De evangelist Marcus vertelt ons over een man die doof was en moeilijk kon spreken. Barmhartige mensen brachten hem naar de Heer Jezus Christus en smeekten Hem Zijn goddelijke hand op de zieke te leggen. De menslievende Zoon van God nam hem apart van de menigte, zuchtte diep, hief Zijn blik ten hemel en genas hem van zijn ernstige kwaal door Zijn almachtige aanraking. De evangelist beschrijft dit op veelzeggende wijze: “Daarop gingen zijn oren open, zijn tong kwam los en hij kon normaal spreken.” (Marcus 7:35) In één ogenblik hervindt deze lijdende mens de vreugde van een volwaardig leven. Christus gebiedt hem te zwijgen en aan niemand te vertellen wat er is gebeurd. Hierin ligt een van de grootste geheimen van het christelijk geloof verborgen: God zoekt geen aardse eer, want de enige drijfveer achter Zijn handelen is de oneindige, zichzelf niet zoekende liefde. Ook wij zijn, als aangenomen kinderen van onze hemelse Vader, geroepen om Zijn volmaaktheid na te volgen. Zoals de Heer zegt: “Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is.” (Matteüs 5:48) Al onze goede daden, gebeden en barmhartigheid behoren in stilte te worden verricht, gedreven door belangeloze liefde en niet om door mensen gezien te worden. 4 Khorhurd
Zoals de heilige Antonius van de Woestijn ons waarschuwt: “Wees nooit trots op je daden, wat ze ook zijn.” Nederigheid is de enige weg die ons ver houdt van de vernietigende valstrikken van hoogmoed. Dit evangelieverhaal gaat echter niet alleen over lichamelijke genezing; het is ook een spiegel voor de ziel van ieder van ons. God heeft de wereld geschapen met een onbeschrijfelijke schoonheid en met ontelbare gaven: van de rustgevende klanken van de natuur tot het slaapliedje van een moeder en het gelukkige lach van een kind. Voor iemand die lichamelijk niet kan horen, is het een groot verdriet daarvan verstoken te zijn. Maar nog angstaanjagender en vernietigender dan lichamelijke doofheid is geestelijke doofheid en stomheid. Helaas worden wij maar al te vaak volkomen doof en stom tegenover onze hemelse Vader. God houdt geen moment op tot ons te spreken: door de wonderen van de natuur, door de boodschap van de Heilige Schrift, door de dienaren van de Kerk en door onze naasten. Hij klopt voortdurend aan de deur van ons hart. Maar de luidruchtige verleidingen van de wereld, de eindeloze zorgen en de zinloze bezigheden overstemmen ons geestelijk gehoor. Onze tong wordt gesloten voor gebed en zegen, terwijl onze ziel, geschapen naar Gods beeld, zich terugtrekt in haar eigen schulp en haar hemelse roeping vergeet. Een duidelijk bewijs hiervan is dat velen van ons jarenlang naar de kerk gaan en deelnemen aan de sacramenten, maar toch onveranderd blijven. Zachtmoedigheid, nederigheid en barmhartigheid blijven slechts lege woorden. Als er in ons leven geen geestelijke vernieuwing plaatsvindt, hebben wij Gods woord slechts met onze lichamelijke oren gehoord en zijn wij in ons handelen stom en onvruchtbaar gebleven. De eerste stap om van deze geestelijke ketenen bevrijd te worden, is dat wij onze eigen zonden en zwakheden onder ogen zien en erkennen. Daarbij komt het heilige sacrament van de oprechte biecht en het berouw ons te hulp. De Kerk is het geestelijke ziekenhuis waar Christus ons door Zijn gewijde dienaren bevrijdt van de banden van de zonde, overeenkomstig Zijn eigen belofte: “Ik verzeker jullie: al wat jullie op aarde bindend verklaren zal ook in de hemel bindend zijn, en al wat jullie op aarde ontbinden zal ook in de hemel ontbonden zijn.” (Matteüs 18:18) Laten wij daarom zonder uitstel onze hartstochten en zwakheden voor Christus brengen. Wij zijn geroepen om standvastig te strijden, maar God is de enige die geneest en heiligt. Ik bid dat, door de voorspraak van de Heilige Moeder van God en van onze vader in het geloof, de heilige Gregorius de Verlichter, ons geestelijk gehoor en onze spraak geopend Khorhurd 5
mogen worden. Mogen de mensen, wanneer zij onze goede en lichtgevende daden zien, onze hemelse Vader verheerlijken en zeggen: “Alles heeft Hij goed gedaan: Hij laat de doven horen en de stommen spreken.” Evangelie: Marcus 7:31-37 Hij vertrok weer uit de omgeving van Tyrus en ging via Sidon naar het Meer van Galilea, dwars door het gebied van de Dekapolis. Daar werd iemand bij Hem gebracht die doof was en gebrekkig sprak, en men smeekte Hem om deze man de hand op te leggen. Hij nam de man apart, weg van de menigte, 6 Khorhurd stak zijn vingers in diens oren en raakte met speeksel zijn tong aan. Hij sloeg zijn blik op naar de hemel, zuchtte diep en zei tegen hem: ‘Effata!’, wat betekent: ‘Ga open!’ Daarop gingen zijn oren open, zijn tong kwam los en hij kon normaal spreken. Hij beval de omstanders om aan niemand te vertellen wat er gebeurd was; maar hoe strenger Hij het hun verbood, hoe meer ze het rondvertelden. De mensen waren geweldig onder de indruk en zeiden: ‘Alles wat Hij doet is goed: zelfs doven laat Hij horen en stommen laat Hij spreken.’
Preek 13 september 2026 Kruisverheffing viering (Khachverats) “Door de kracht van Uw heilig Kruis, o Christus, Gij die hebt gestaan voor de verlossing van de wereld, moge dit ons bewaren voor allerlei beproevingen.” Het feest van de Kruisverheffing herinnert ons niet alleen aan de openbaring van het Kruis van de Heer, maar ook aan de triomfantelijke terugkeer ervan naar Jeruzalem. In het jaar 614, toen de Perzen Jeruzalem innamen, namen zij ook het Hout van het Heilig Kruis mee. Enkele jaren later versloeg de Byzantijnse keizer Heraclius de Perzen en bracht hij het Kruishout terug. Volgens de overlevering werd de weg naar Jeruzalem, toen het Kruis met grote plechtigheid werd teruggedragen, door het volk versierd met geurige basilicum. Daarom is het feest van de Kruisverheffing in onze Kerk nauw verbonden met de mooie traditie van de zegening van de basilicum. Vóór de kruisiging van Christus werd het kruis beschouwd als een symbool van schande en doodstraf. Door Zijn offer heeft Christus het echter gemaakt tot een teken van verlossing, overwinning en leven. Daarom is het kruis niet slechts een symbool, maar het levende getuigenis van ons geloof, het teken van Gods liefde en van de verlossing van de mens. Khorhurd 7
Ook de geschiedenis van het Armeense volk is een kruisweg. Eeuwenlang heeft ons volk gestreden voor zijn geloof en zijn identiteit. Aan de vooravond van de Slag bij Avarayr werden de woorden van onze voorouders het fundament van ons voortbestaan: “Niemand kan ons scheiden van ons geloof, noch het zwaard, noch het vuur…” Dankzij dit geloof heeft ons volk zijn kruis kunnen dragen en de hoop nooit verloren. De heilige Gregorius van Tatev leert dat de vier armen van het kruis de vier grote gaven van God symboliseren: de bovenste arm wijst op de opening van het Koninkrijk der hemelen, de onderste op de overwinning op de hel, de rechter op de uitdeling van Gods genadegaven, en de linker op de vergeving van de zonden. Tegelijkertijd herinnert het kruis ons aan Gods macht, Zijn oneindige liefde, Zijn geduld en Zijn uiteindelijke overwinning. De Heer leert ons ook dat niet elk lijden een straf is. Toen de leerlingen Hem vroegen naar de man die blind geboren was, antwoordde Jezus: “‘Hij niet en zijn ouders ook niet,’ was het antwoord van Jezus, ‘maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden.” (Johannes 9:3). Vervolgens richtte Hij Zich tot ons allen met de woorden: “Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en Mij volgen.” (Lucas 9:23). Dat betekent dat een gelovige niet wegvlucht voor moeilijkheden, maar deze met Gods hulp omvormt tot een weg van geestelijke groei en overwinning. Een christen is een geestelijke soldaat. Hij verheugt zich niet in de strijd zelf, maar in de overwinning die hij met Gods hulp behaalt op de zonde en het kwaad. Dan kan hij samen met de apostel Paulus zeggen: “Maar ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden.” (2 Timoteüs 4:7). 8 Khorhurd
Het kruis leert ons dat er zonder zelfopoffering geen liefde is, zonder geduld geen overwinning, en zonder het kruis geen verrijzenis. Wanneer wij onze blik richten op de gekruisigde Christus, ontvangen wij kracht om alle moeilijkheden van het leven te overwinnen. Zijn kruis blijft voor ons een bron van hoop, liefde, moed en verlossing. Moge dit heilige feest van de Kruisverheffing ons geloof in Christus vernieuwen en ons leren de kruisen van ons leven met vertrouwen te dragen, in de wetenschap dat zonder het kruis geen verrijzenis is en dat door de kracht van het Kruis iedere beproeving kan worden omgevormd tot verlossing en overwinning. Evangelie: Matteüs 24:27-35 Want zoals de bliksem de hemel van oost tot west verlicht, zo zal de Mensenzoon komen. Waar een lijk is, daar verzamelen zich de gieren. Meteen na die tijd van verdrukking zal de zon verduisterd worden en de maan geen licht meer geven, de sterren zullen uit de hemel vallen en de hemelse machten zullen wankelen. Dan zal het teken van de Mensenzoon verschijnen aan de hemel, en alle volken op aarde zullen zich van ontzetting op de borst slaan als ze de Mensenzoon zien komen op de wolken van de hemel, bekleed met macht en grote luister. Dan zal Hij zijn engelen uitzenden, en onder luid bazuingeschal zullen zij zijn uitverkorenen uit de vier windstreken bijeenbrengen, van het ene uiteinde van de hemelkoepel tot het andere. Leer van de vijgenboom deze les: zo gauw zijn takken uitlopen en in blad schieten, weet je dat de zomer in aantocht is. Zo moeten jullie ook weten, wanneer je dat alles ziet, dat Hij in aantocht is en heel dichtbij. Ik verzeker jullie: deze generatie zal zeker nog niet verdwenen zijn wanneer al die dingen gebeuren. Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden verdwijnen nooit. Khorhurd 9
Preek 20 september 2026 “In deze woorden schuilt een groot geheim, ik betrek ze op Christus en de kerk.” – Efeziërs 5:32 Het huwelijk is niet louter een fysieke of wereldse regeling, maar een door God ingesteld verbond waardoor twee afzonderlijke individuen, man en vrouw, een hemelse zegen ontvangen en één lichaam en één ziel worden. Het is de innigste en diepste band die tussen twee mensen kan bestaan, en overstijgt elke andere relatie van verwantschap of vriendschap. Volgens de leer van onze heilige Kerk is het christelijk gezin een afspiegeling van het Koninkrijk van God op aarde en een leerschool van de liefde in de praktijk. Hier leert de mens zelfopoffering, nederigheid en ware liefde, deugden die zich vervolgens uitbreiden en verspreiden naar de samenleving als geheel. Wil deze verbintenis echter sterk zijn en goddelijke genade waardig, dan moet zij gegrondvest zijn op geestelijke en lichamelijke gepastheid, geworteld in wederzijdse liefde, eenheid van geloof, fatsoen en onverbrekelijke trouw. Ontbreekt de geestelijke doelstelling in het huwelijk, dan wordt het slechts een vluchtig gebeuren, beheerst door vleselijke begeerten en wensen. 10 Khorhurd
De apostel Paulus vergelijkt het christelijk huwelijk met de intieme verbondenheid tussen Christus en de Kerk. Zoals Christus de Kerk heeft liefgehad en Zichzelf voor haar heeft opgeofferd, zo is ook de man geroepen om zijn vrouw lief te hebben en voor haar te zorgen als voor zijn eigen lichaam. En zoals de Kerk gehoorzaam is aan Christus, zo dient ook de vrouw haar man met eerbied en respect te bejegenen. Deze gehoorzaamheid is geen dienstbaarheid, maar een uiting van volmaakte liefde, gelijkwaardigheid en eenheid van hart. Christus Zelf bevestigde het eeuwige karakter van dit verbond met de woorden: “Ze zijn dus niet langer twee, maar één. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden” (Mattheus 19:6). Het huwelijk wordt aangegaan met een gelofte van levenslange trouw, en de Kerk staat de ontbinding van een huwelijk dat zijn genade heeft verloren slechts in uiterste, uitzonderlijke gevallen toe, zoals bij morele of geestelijke dood en beschermt daarmee het geestelijk leven van de benadeelde partij. Beste pasgetrouwden, zet deze belangrijke stap in jullie leven met een heilig en oprecht geloof. Bedenk dat jullie gezin geroepen is om het Koninkrijk van God te dienen. Moge jullie verbintenis sterk zijn en gevrijwaard blijven van wereldse verleidingen en kwade neigingen. Wij bidden dat de Allerhoogste God dit nieuwe verbond zegent met Zijn overvloedige genaden en jullie vrede, een lang leven en standvastige liefde schenkt, opdat onze Moederkerk door jullie voorbeeld verheerlijkt moge worden. Evangelie: Marcus 10:1-12 Twistgesprek met farizeeën Hij vertrok daarvandaan naar Judea en het gebied aan de overkant van de Jordaan, en de mensen verzamelden zich weer in groten getale om Hem heen; Hij onderwees hen zoals Hij gewoon was te doen. Er kwamen ook farizeeën op Hem af. Ze vroegen Hem of een man zijn vrouw mag verstoten. Zo wilden ze Hem op de proef stellen. Hij vroeg hun: ‘Hoe luidt het voorschrift van Mozes?’ Ze zeiden: ‘Mozes heeft de man toegestaan een scheidingsbrief te schrijven en haar te verstoten.’ Jezus zei tegen hen: ‘Hij heeft u dat voorgeschreven omdat u halsstarrig bent. Maar al bij het begin van de schepping heeft God de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt; daarom zal een man zich losmaken van zijn vader en moeder en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één lichaam zijn, ze zijn dus niet langer twee, maar één. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden.’ In huis stelden de leerlingen Hem hier weer vragen over. Hij zei tegen hen: ‘Wie zijn vrouw verstoot en met een ander trouwt, pleegt overspel; en als zij haar man verstoot en met een ander trouwt, pleegt zij overspel.’ Khorhurd 11
Preek 27 september 2026 Viering van de Heilige Kruis van Varag “Laat Uw Kruis onze Toevlucht zijn, Heer Jezus.” Vandaag viert de Heilige ArmeensApostolische Kerk op plechtige wijze het feest van het Heilig Kruis van Varag, het laatste van de vier feesten die gewijd zijn aan het Heilig Kruis van de Verlossing. Terwijl de andere drie feesten gewijd aan het Kruis door alle christelijke kerken worden gevierd, is dit feest exclusief Armeens, nauw verbonden met onze geschiedenis, ons land en het heilige verleden van ons volk. Deze feestdag is gebaseerd op een wonderbaarlijk verhaal dat ons terugvoert naar het einde van de 3e eeuw. Op de vlucht voor de wrede vervolgingen van keizer Diocletianus vonden de heilige maagden van Hripsime hun toevlucht in de Armeense wereld. De heilige Hripsime droeg een heilige relikwie van het Kruis van de Heer om haar nek. Toen de golf van vervolging ook Armenië bereikte, verborg zij de heilige relikwie in een van de rotsen van de berg Varaga om deze te beschermen tegen ontheiliging. Eeuwenlang waren de Armeniërs zich ervan bewust dat er een heilig symbool in het hart van de berg werd bewaard, maar niemand wist de exacte locatie. Eeuwen later, in het jaar 653, vestigden een kluizenaar genaamd Theodik en zijn discipel Hovel zich op de berg Varaga. Ze leefden in voortdurend gebed en vasten, met één grote wens: de relikwieën van het kruis van de Heer te aanschouwen. En op een nacht, terwijl ze diep in gebed waren, verscheen er een buitengewoon licht, helderder dan de zon, op de bergtop in de vorm van een kruis, en de hele omgeving werd gevuld met een hemelse geur. Met angst en beven naderden de kluizenaars de bron van het licht en zagen de heilige relikwie van het kruis van Christus. Na het nieuws van dit wonder werd, op bevel van Nerses III, Catholicos van Taiets, besloten om het feest van het Heilige Kruis van Varaga jaarlijks te vieren, en het beroemde Varagavankklooster werd gebouwd op de plek van de relikwie. Deze heilige relikwie bleef eeuwenlang de beschermer van ons volk, totdat hij tijdens de Grote Genocide van 1915 uit de kerk van Van verdween. De exacte locatie ervan is tot op de dag van vandaag onbekend. Hoewel de fysieke locatie van het relikwie vandaag de dag onbekend is, hebben de geestelijke kracht en het licht van het Kruis het leven van het Armeense volk nooit verlaten. Het Feest van het Heilige Kruis is een prachtige gelegenheid om het Kruis van de 12 Khorhurd
› Dit is het 11e eeuwse Varagavank Klooster, gefotografeerd in 1913, voor de verwoesting in 1915. Heer opnieuw te verheerlijken en gesterkt te worden in ons geloof. De kruisiging van Christus is de volmaakte uitdrukking van Gods liefde voor de mensheid. Het Kruis, dat voorheen een instrument van vernedering en lijden was, werd geheiligd door het vergieten van Christus’ onschuldige bloed en werd een teken van verlossing en een wapen van overwinning. Christelijke Armeniërs vereren het kruis al eeuwenlang. Omdat ze hun identiteit en bestaan erin zagen, hielden de Armeniërs zoveel van het kruis dat ze de bergen en valleien van hun thuisland ermee bedekten en een heelal van biddende kruisstenen creëerden. We worden soms “kruisvereerders” genoemd. Maar we vereren het kruis niet omdat we het materiële (hout of steen) vereren, maar omdat we de Gekruisigde Verlosser vereren die aan dat Kruis is verheven. Voor een ware christen staat de betekenis van het kruis boven alle materiële zaken. “Toen zei Jezus tegen zijn leerlingen: ‘Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en Mij volgen.” (Matteüs 16:24). Khorhurd 13
In dit leven heeft ieder van ons zijn eigen kruis, onze eigen beproevingen, ziekten, moeilijkheden en verantwoordelijkheden. Het dragen van een kruis is een offer, en alleen zij die liefhebben zijn in staat tot opoffering. Wanneer we het kruis van ons leven met liefde en gehoorzaamheid dragen, getuigen we daarmee van onze liefde voor God en voor onze medemens. In deze wederzijdse liefde ligt het geluk van de mens, en juist door de standvastigheid van dit geloof zullen we het eeuwige leven verdienen. Menselijkerwijs gesproken lijkt het ons vaak alsof het kruis op onze schouders te zwaar is en dat we de kracht niet meer hebben om het te dragen. Vandaag de dag, met zoveel zorgen om ons heen, nu de wereld en ons vaderland in beroering zijn, raken we vaak wanhopig. De apostel Paulus troost ons echter door ons eraan te herinneren dat God ons niet boven ons vermogen laat beproeven. God houdt van ons en Hij wil ons nooit ten gronde richten. Wanneer je vermoeid bent, wanneer je gebukt gaat onder de zorgen van het leven, roep dan Christus aan om hulp. Hijzelf is naar berg Golgotha gegaan, Hij weet wat het is om het kruis te dragen. Hij zal onze gebeden nooit onbeantwoord laten, Hij zal komen, ons bijstaan, onze last verlichten en onze levensreis bekronen met Zijn zegen. Vertrouwend op het Heilige Kruis van Verlossing, “onwrikbaar gegrondvest in de hoop die het evangelie brengt” (Colossenzen 1:23). 14 Khorhurd
Moge het glorieuze licht van het Heilige Kruis van Varaga, dat eeuwen geleden de berg Varaga verlichtte, vandaag opgaan in onze families, in onze zielen en in ons hele vaderland. Moge het Heilige Kruis van Verlossing, door zijn goddelijke kracht, onze beschermer en toevlucht zijn, ons behoeden voor alle kwaad en ellende, en moge het licht dat ervan uitstraalt de loop van ons leven verlichten, nu en voor altijd. Evangelie: Matteüs 24:30-36 Dan zal het teken van de Mensenzoon verschijnen aan de hemel, en alle volken op aarde zullen zich van ontzetting op de borst slaan als ze de Mensenzoon zien komen op de wolken van de hemel, bekleed met macht en grote luister. Dan zal Hij zijn engelen uitzenden, en onder luid bazuingeschal zullen zij zijn uitverkorenen uit de vier windstreken bijeenbrengen, van het ene uiteinde van de hemelkoepel tot het andere. Leer van de vijgenboom deze les: zo gauw zijn takken uitlopen en in blad schieten, weet je dat de zomer in aantocht is. Zo moeten jullie ook weten, wanneer je dat alles ziet, dat Hij in aantocht is en heel dichtbij. Ik verzeker jullie: deze generatie zal zeker nog niet verdwenen zijn wanneer al die dingen gebeuren. Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden verdwijnen nooit. Niemand weet wanneer die dag en dat moment zullen aanbreken, ook de hemelse engelen en de Zoon niet, alleen de Vader weet het. Khorhurd 15
Kerkelijk overzicht september Mededelingen - Heilige Liturgie - Heilige Dagen Heilige Liturgie Surp Badarak Zaterdag 5 sept 11:00-13:00 Middenweg 248 1701 GH Heerhugowaard Zondag 6 sept 10:00-12:00 Krom Boomssloot 22 1011 GW Amsterdam Zaterdag 12 sept 11:00-13:00 Nolensweg 10 3317 LE Dordrecht Zondag 13 sept 10:00-12:00 Krom Boomssloot 22 1011 GW Amsterdam Zondag 20 sept 10:00-12:00 Krom Boomssloot 22 1011 GW Amsterdam Zaterdag 26 sept 11:00-13:00 Kerklaan 22 3828 EB Amersfoort Zondag 27 sept 10:00-12:00 Krom Boomssloot 22 1011 GW Amsterdam Heilige Dagen 3 sept 5 sept 6 sept 8 sept 12 sept 13 sept 14 sept 14-18-19 15-16-17 20 sept 26 sept 27 sept 16 Khorhurd Dag van Heilige Johannes de Doper Herdenking van de 318 kerkvaders van het Heilige Concilie van Nicea (325 na Christus) Begin vastenperiode voor de Kruisverheffing (Khachverats) Viering van de geboorte van de Heilige Moeder Gods Maria Viering van de Heilige Kerk en het Voorfeest van het Heilige Kruis Viering van de Kruisverheffing (Khachverats) Dodenherdenking Heilige Kruis dagen Heilige Kerk dagen Begin vastenperiode voor het Heilige Kruis van Varag Dag van Heilige Kevork de Krijger Viering van de Heilige Kruis van Varag
De betekenis van het feest Kruisverheffing (Khachverats) De Kruisverheffing van het Heilige Kruis, in het Armeens Khachverats (Խաչվերաց), is het laatste van de vijf grote feesten van de Armeens Apostolische Kerk. Op deze bijzondere dag staat het Heilige Kruis van Christus centraal. Het feest is verbonden met de terugkeer van het Heilige Kruis naar Jeruzalem. In 614 werd Jeruzalem door de Perzen veroverd en werd het Heilige Kruis meegenomen naar Perzië. Onder leiding van de Byzantijnse keizer Heraclius werd het Kruis later teruggewonnen en in 628–629 teruggebracht richting Jeruzalem. Deze gebeurtenis werd een belangrijk moment in de geschiedenis van de verering van het Heilige Kruis. Het Kruis, dat ooit een teken van lijden en dood was, werd door Christus een teken van verlossing, overwinning en hoop. Daarom wordt het in de Armeense Kerk met grote eerbied verheven en vereerd. Na de Heilige en Goddelijke Liturgie vindt traditioneel een plechtige processie plaats waarbij het Heilige Kruis wordt gedragen en verheven. Het Kruis wordt versierd met basilicum en tijdens de Antasdan-dienst worden de vier windrichtingen gezegend, als teken van Gods zegen over de gehele wereld. Rond dit feest bestaat in veel Armeense gemeenschappen ook de eeuwenoude traditie om harissa te bereiden en met de gelovigen te delen. Deze maaltijd staat symbool voor gemeenschap, dankbaarheid en het delen van Gods zegeningen. Moge het Heilige Kruis voor ons allen een blijvend teken zijn van geloof, hoop, liefde en verlossing, en moge Christus ons en onze families blijven zegenen. Շնորհաւոր Սուրբ Խաչի Վերացման Տօնը։ Gezegend feest van de Kruisverheffing! Khorhurd 17
Gebed Heilige Gregorius van Narek – Het Boek der Klaagzangen Gebed om Ontferming Heer van erbarmen, bron van ontferming, overvloed van goedheid, Zoon van de Allerhoogste, Heer Jezus Christus, ontferm U, red en bemin ons mensen. Zie neer op mijn nood. Aanschouw mijn gebroken hart. Sla acht op mijn ellende. Zie de verwarring van mijn aanhoudende angst. Kom mij te hulp in dit uur van doodsnood. Raak mij aan en genees mijn allerellendigste kwalen. Leen een goedgunstig oor aan mijn armzalige zuchten. Luister naar de stille kreten uit de diepten van het duistere graf. Moge de stem van mijn bezwijkend lichaam in gebed uw alhorende oren bereiken, en aangezien de belofte van de verlossing van mijn leven onvergankelijk is, laat ook uw liefde standvastig zijn. Help mij zachtmoedig, verzwakt door ziekte als ik ben. 18 Khorhurd
1 Online Touch