dat die uitkomsten en procedures in overeenstemming zijn met het recht en het rechtssysteem, maar je verlangt in de eerste plaats dat ze daadwerkelijk voldoen aan de gerechtigheidsbelangen van de burgers die daarop een beroep doen.” Arno Akkermans concretiseerde een en ander in het geval van Contact Helpt. Hij zei: “Het is niet alleen het contact tussen de betrokkenen bij een verkeersongeval, maar het stelt ook eisen aan het contact van u met die betrokkenen. Dat contact moet niet alleen plaatsvinden in het kader van het systeem, nee, het contact moet ook werkelijk communicatief zijn. U moet openstaan voor dat perspectief van de ander en die nieuwsgierigheid blijven houden. Dat is een uitdaging, want u doet het werk al jaren en dan is het nogal wat om iedere keer weer nieuwsgierig naar het zoveelste verkeersslachtoffer te zijn. Toch moet dat wel in het systeem zitten. Nu werkt het systeem dat tegen. Het systeem maakt het voor ongevalsbetrokkenen juist moeilijk te verwerken wat er is gebeurd. Dit veranderen is een grote opdracht, maar ik beloof u dat u over tien of twintig jaar zult zien wat er is veranderd in de tijd dat u professioneel betrokken was in de letselschadewereld. Die verandering is niet te stoppen.” Perspectief van de veroorzaker Ook Femke Ruitenbeek-Bart, hoogleraar Privaatrecht aan de VU – zij is er Arno Akkermans opgevolgd – deed verslag van haar onderzoek in de afgelopen jaren. Zij onderzocht het perspectief van de veroorzaker van een verkeersongeval, een onderbelichte maar wel relevante kant van de zaak. De veroorzaker wordt bij de afhandeling van de schade doorgaans volledig buiten beschouwing gelaten, hij staat als het ware buitenspel, maar kan net zo goed als het slachtoffer gebukt gaan onder de ongevalservaring. Veroorzakers willen soms van betekenis voor het slachtoffer zijn, maar krijgen vaak onvoldoende gelegenheid tot het inlossen van hun morele schuld. Slachtoffers en veroorzakers kunnen daarom beiden baat hebben bij contact. Femke Ruitenbeek zei het een collectieve verantwoordelijkheid te vinden om dat te faciliteren en zet zich daarom in de projectgroep Herstelbemiddeling daarvoor in. “Vanuit die projectgroep is onze opdracht aan jullie als branche: stimuleer dat contact tussen ongevalsbetrokkenen”, zo zei ze. “Breng het belang ervan onder ieders aandacht. Dit is een grote verandering ten opzichte van het huidige systeem, waarin de verzekeraar tussen de veroorzaker en het slachtoffer staat en de belangenbehartiger misschien meent het slachtoffer te moeten beschermen tegen het opnieuw losmaken van emoties. Zo’n verandering kost tijd en vraagt blijvende aandacht. De projectgroep Herstelbemiddeling adviseert daarom het contact tussen ongevalsbetrokkenen als een thema in de GBL op te nemen.” Ervaringen in de praktijk Tijdens het congres vertelden twee slachtoffers van verkeersongevallen hoe zij het contact met veroorzakers hadden beleefd. Ina werd door een vrachtwagen aangereden, met een op drie plaatsen gebroken been als gevolg daarvan. Ze lag elf weken in het ziekenhuis, werd negen keer geopereerd en ging tien keer onder narcose voor wondverzorging. Ze was dierverzorgster en begeleidster van mensen met een beperking op een kinderboerderij, maar werd tot haar grote spijt voor dat werk afgekeurd. Zij wilde meteen al contact met de vrachtwagenchauffeur, die zelf ook al contact met de man van Ina had gelegd. “Ik wilde weten hoe het met hem was”, vertelde ze. “We hebben eerst ge-sms’t, daarna gemaild en gebeld en zes weken na het ongeval heeft hij me bezocht. Nog steeds hebben we een goed contact. We zijn als het ware twee communicerende vaten. Als hij het moeilijk heeft, belt hij mij en als er met mij wat is, bel ik hem. Dat werkt gewoon helend voor ons allebei.” Ina benadrukte ook het belang van het contact tussen slachtoffer en verzekeraar. Een juiste houding en omgang van de verzekeraar met een slachtoffer kan zogenoemde secundaire victimisatie voorkomen. Jennifer werd als voetganger door een auto geschept met een verbrijzeld bekken tot gevolg. Na een periode in het ziekenhuis moest zij lang revalideren. Aanvankelijk had zij helemaal niet de wens om contact met de veroorzaker te LETSELSCHADE 38 NEWS
39 Online Touch Home