Meindert Engberts’ persoonlijke verhaal is een spiegel voor al die ondernemers die altijd klaarstaan voor hun opdrachtgevers, maar zichzelf onderweg zijn kwijtgeraakt. “Je moet zelf de stap zetten als je iets wil veranderen. Ik heb jarenlang dag en nacht gewerkt. Je bent zo lang aan het zaaien. Je moet ook een keer beginnen met oogsten. Ik zie te vaak mensen die zich te pletter werken, maar van binnen niet gelukkig zijn.” Het boek gaat over de praktische keuzes, grenzen en processen die nodig zijn om een bedrijf te bouwen dat niet op de ondernemer leunt, maar zélf gezond draait. In de korte biografie op zijn eigen website verwoordt Engberts zijn ontwikkeling als volgt: ‘Wat begon als ‘werken voor klanten’, groeide uit tot iets groters: werken mét mensen. Samen oplossingen vinden, elkaar verder helpen, elkaars sterke kanten benutten. Dat is wat mij drijft.’ In het gesprek verwoordt hij het nog beknopter: “Het gaat om de onderdelen: goed werk, leuk werk en leuke mensen om je heen op het werk.” CONTROLEDRANG Engberts heeft ervoor gekozen om één dag in de week te gaan lesgeven. “Het dwong me om de controledrang los te laten. Doordat ik er niet langer elke dag was, kregen mensen de ruimte om zich te ontwikkelen en eigen verantwoordelijkheid te nemen. Het belangrijkste doel was weg te zijn uit het bedrijf, maar wél met het gevoel van: ik ga wat extra’s doen voor de organisatie.” Dat was geen eenvoudige stap: “Ik denk dat je dingen alleen bereikt uit noodzaak of bij grenzeloos verlangen. Dat iets je wel leuk lijkt of wel graag wil, is niet voldoende. Waar wil je naartoe? Het moeilijkst is het loslaten. Ik zat er als een havik bovenop. Als een medewerker met een opdrachtgever of leverancier had gebeld, ging ik daarna het telefoongesprek evalueren.” “Je moet zelf een stip voor ogen hebben en de eerste stap zetten. Het moeilijkst is dat mensen met jouw geld de boer op kunnen. Zo voelt dat aan het begin. Nu is het ons geld, maar toen was het mijn geld. Van elke euro die het bedrijf binnenkwam, wist ik waar die heen ging. Zo ben ik opgevoed. Bescherm wat je opbouwt en wees zuinig op alles wat je hebt. Bewaar één euro als je er twee verdient.” Terugblikkend vertelt hij: “Het is iets wat je als team doet. Ik heb van mijn collega’s de ruimte gekregen om andere dingen te doen dan alleen in het bedrijf te werken. En daardoor heb ik aan het bedrijf kunnen werken.” GELIJK NIVEAU “Je kan geven, nemen en ruilen. Ik ben echt een gever, maar mensen die alleen komen om te halen, daar bedank ik voor. Ik wil graag helpen. ik geef les op school, ben een opleidingsplaats. Zij-instromers en mensen met een achterstand op de arbeidsmarkt krijgen een kans. Maar de liefde moet wel van twee kanten komen.” Dat is ook de boodschap van zijn boek ‘Kies NOOIT voor een klant’. Dat laatste heeft hij te lang gedaan. “In het verleden werden we gezien als onderaannemer en hadden we te doen wat een opdrachtgever zei.” Hij liet het zich lang welgevallen. “Sommige klanten passen een bepaalde tijd bij je. Maar op een gegeven moment ga je kijken naar mensen waar je gelijkwaardig aan bent. Ik heb altijd gezegd dat service en communicatie de helft van de bedrijfswaarde bepalen. Hecht een opdrachtgever minder dan die 50% waarde hieraan, dan denk ik dat je niet bij elkaar past. Bij een bedrijf dat je alleen maar belt omdat je de techniek goed oplost, maar niet wil betalen voor je service- en communicatieniveau, is de balans uit evenwicht.” “HET MOEILIJKST IS HET LOSLATEN. IK ZAT ER ALS EEN HAVIK BOVENOP” 6 &GO magazine “We staan op gelijk niveau met onze partners, leveranciers en opdrachtgevers. Natuurlijk is iemand eindverantwoordelijk. Die heeft soms het laatste woord. Bij hoge spoed staan we meteen klaar voor onze opdrachtgever. Maar er moet ook wederzijds respect zijn. Omgekeerd, als wij moeten uitrukken, verwachten we ook van een opdrachtgever dat deze begrijpt dat je op dat moment even prioriteit geeft aan die andere klant.”
7 Online Touch Home