OPTOCHT ALS DUWER Mijn 10e wagen bij Poteind en mijn 5e wagen als duwer. Twee jubilea die niet beter beloond konden worden…. Tijdens het ochtenddouw verzamelden de duwers zich bij de loods, maar toen we daar aankwamen en de beweging werd getest scheurde onze Nanook uit zijn vel…de eerste tegenslag. Na snel teamwerk van iedereen die er was konden we, na de briefing van Bas, dan eindelijk uitrijden. Soepel naar de veiling, soepele eerste helft van de optocht, maar toen…tegenslag twee. Na de pauze op de Manderslaan, merkte ons 11-koppige duwteam dat de wagen niet vooruit te branden was. Iedereen wist dat de rem erop stond, maar de elektrische rem gaf alsnog aan dat het niet zo was. De Wildertsedijk is zwaar, dat weet je na je eerste keer duwen al, maar niet zo zwaar. In de Veldstraat kregen we hulp van meerdere buurtgenoten, we zijn nog extra bevoorraad met water, maar het mocht niet baten. Op een gegeven moment hebben de duwers gezegd “we zetten hem nu stil, dit kan zo niet langer”. Je bent natuurlijk geen Poteinder als je niet door de pijn heen werkt, dus hop, toch weer verder gegaan. Bij de laatste pauze in de Willempastoor straat bleek dan toch dat de duwers het bij het rechte eind hadden, de rem was aangelopen…de rem is los gemaakt en wij konden met vervolg, want ja, “wij zijn Poteind, wij hoeven toch niet te stoppen”. De rest is geschiedenis…
40 Online Touch Home