7

COLUMN Een doel in je leven Mijn vader zei vaak: ‘Geluk zit in kleine dingen.’ Een wandeling in de zon. Een mooi gesprek. Het klinkt vanzelfsprekend. Maar omdat mijn vader op zijn 38ste MS kreeg, hadden die woorden bij ons thuis al vroeg gewicht. In ons gezin stond veel in het teken van zijn ziekte. We verhuisden zelfs naar het buitenland, zodat hij kon meedoen aan onderzoek. Als kind zag ik daardoor van dichtbij wat ziekte met een leven doet. Maar ook hoe belangrijk het is om er voor iemand te zijn. Een doel in je leven hebben begint voor mij daar: iets doen wat het verschil maakt. Vaak zit het in zinvol werk. Ook voor mij. Na mijn studie rechten begon ik bij ING. Ik leerde er veel, maar merkte al snel dat ik niet warm werd van het verkopen van hypotheken. Later mocht ik er maatschappelijke initiatieven opzetten, zoals taallessen voor kinderen in achterstandswijken. Ik voelde: dit past bij mij. Niet doorgaan is ook een keuze die respect verdient. Bij mensen met ALS zie ik die behoefte aan betekenis ook. Die zijn ze soms na de diagnose kwijtgeraakt. Sommigen vinden een nieuw doel door in actie te komen. Door mee te doen aan een evenement en geld op te halen. Ik sprak een vader met ALS die besloot mee te doen aan een van onze events. Zijn familie begreep dat eerst niet goed. Maar uiteindelijk deden ze allemaal mee en hebben ze zelf met hun gezin ervaren hoe bijzonder het was om zoveel liefde en verbondenheid te voelen. Voor anderen zit betekenis juist in iets kleins, iets alledaags. Een jonge moeder met ALS zei tegen mij: ‘Als ik straks niets anders meer kan dan in het gras liggen, terwijl mijn kind om mij heen dartelt, dan is dat voor mij nog genoeg reden om verder te leven.’ Geen groots en meeslepend doel, maar zo ontzettend invoelbaar. Limore Noach, Directeur van Stichting ALS Nederland, over betekenis vinden en blijven werken aan perspectief voor mensen met ALS. Niet iedereen ervaart dat zo. Dat is ook de realiteit. Er zijn mensen die zeggen: Ik heb een mooi en waardevol leven gehad, maar zo wil ik niet verder. Als ik niet meer kan doen wat voor mij wezenlijk is, dan is mijn grens bereikt. In onze samenleving zeggen we vaak dat mensen moeten blijven vechten. Maar niet iedereen wil dat. Met zo’n zware diagnose is niet doorgaan ook een keuze die respect verdient. Ons werk gaat over al deze mensen. Waarbij het ons doel is om te blijven ijveren voor onderzoek dat in de toekomst hopelijk een behandeling oplevert. Onlangs hebben we weer een stap vooruit gezet. Na Tofersen zijn er nu positieve resultaten met Ulefnersen, een middel dat perspectief biedt aan een kleine groep mensen met een erfelijke vorm van ALS. We realiseren ons heel goed dat de weg naar een behandeling voor iedereen lang is, maar zo’n succes geeft ons de energie om door te blijven gaan. Begin december komt de internationale ALS-community naar Amsterdam. Tijdens dit symposium delen onderzoekers, zorgprofessionals, patiëntenorganisaties en fondsenwervers uit de hele wereld kennis en bouwen voort op wat al is bereikt. Een groot en belangrijk event met hoge ambities. Tegelijkertijd klinkt voor mij nog steeds de les van mijn vader door: juist ook de kleine dingen doen ertoe. 7

8 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication