0

# 3 / NOVEMBER 2026 Oud-wijkagent Arjen van de Merwe blijft actief ‘Ik maak nog steeds leuke dingen mee’ Acteur en ALS-ambassadeur Loek Peters ‘Ik kom de goedheid van de wereld weer tegen’ Geen tijd te verliezen.

REDACTIONEEL COLOFON Wat richting geeft Al sinds mijn eerste baan kies ik bewust voor werk bij organisaties die de wereld ten goede proberen te veranderen. Ik wil graag bijdragen aan iets wat voor mij betekenis heeft. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo’n doel in je leven kwijt te raken. Maar wat geeft houvast als je leven door ALS volledig op zijn kop wordt gezet? Vaak is er dan eerst vooral verslagenheid. Toch vinden mensen na verloop van tijd weer iets om voor te gaan. Voor de een is dat contact met anderen, voor de ander meedoen aan een activiteit of wetenschappelijk onderzoek. Of aandacht vragen voor de ziekte. Daarover lees je in dit nummer. Arjen van de Merwe heeft moeilijke perioden gekend, maar probeert vooral te blijven kijken naar wat nog wel kan. Omdat hij door de combinatie van ALS en MS niet kan deelnemen aan wetenschappelijk onderzoek, wat hij graag had gewild, zoekt hij andere manieren om zich in te zetten. Hij doet mee aan evenementen en deelt zijn verhaal in de media. Arjan Besselink heeft ook ALS en vertelt wat deelname aan wetenschappelijk onderzoek hem brengt: energie, houvast en de overtuiging dat hij zelf onderdeel is van de zoektocht naar een oplossing. Ook mensen zonder ALS voelen zich betrokken en willen iets doen. Daar krijgen ze zelf ook iets voor terug. Ambassadeur Loek Peters vertelt hoe hij zijn tijd en talent inzet voor Stichting ALS Nederland. Het helpt hem om meer in het nu te leven. En mijn collega’s Annemieke en Carl leggen uit waarom zij hun eerdere loopbaan verruilden voor werk waarin ze maatschappelijk iets kunnen betekenen. Onder meer het besef dat het leven kostbaar is. Er bestaat geen juiste manier om met ALS om te gaan. Je kunt een nieuw doel vinden, maar dat hoeft niet. Wat mensen richting geeft, verschilt. Dat laat deze uitgave vooral zien. Frederique Kram, hoofdredacteur COVER Fotograaf: Leonard Fäustle Wat is ALS, PSMA en PLS? ALS is een zenuw/spierziekte, PSMA en PLS zijn aanverwante ziekten. Na de eerste symptomen overlijden mensen met ALS gemiddeld binnen drie tot vijf jaar. Onderzoekers zijn echter hoopvol, omdat er werkende medicijnen zijn ontdekt voor zeldzame vormen van ALS. Dit toont aan dat een behandeling mogelijk is. We staan aan de vooravond van een doorbraak: opschalen van onderzoek is belangrijker dan ooit. Hier is veel geld voor nodig. ALSNU is een uitgave van Stichting ALS Nederland Stichting ALS Nederland werft fondsen voor onderzoek naar de oorzaak en behandeling van ALS, PSMA en PLS. Ook zet de stichting zich in voor een grotere bekendheid van de ziekte en een betere kwaliteit van zorg en leven voor de 1.500 patiënten die Nederland gemiddeld telt. Redactie Frederique Kram (hoofdredacteur), Irene Crone, Julia ter Keurst, Leontine Kok, Conny van der Meijden, Eva van Ofwegen, Sander Bouten/Global Village Media (bladmanagement). Met medewerking van Arjan Besselink, Annemieke van den Boogaard, Bianca Broere, Sharon van Dissel, Leonard Fäustle, Carl Gelauff, Tonnie Gernaat, Jaime Korbee, Thessa Lageman, Tessa Lange, Arjen van de Merwe, Limore Noach, Gonny Olthof, Ivar Pel, Loek Peters, Brenda van Veen. Vormgeving René Mohrmann. Productie Mailtraffic. Oplage 15.000. Dit magazine wordt drie keer per jaar uitgegeven. De redactie behoudt zich het recht voor aangeleverde stukken in te korten c.q. niet te plaatsen. Meer informatie Stichting ALS Nederland Pythagoraslaan 101 3584 BB Utrecht T 088 - 66 60 333 E info@als.nl W als.nl Volg ons op sociale media stichtingalsnederland ALSnederland stichtingalsnederland stichtingals

INHOUD 04 ‘JE KUNT BETER OPEN BLIJVEN STAAN VOOR DINGEN’ Arjen van de Merwe werkte als wijkagent en ging graag hardlopen en wandelen. Nu heeft hij ALS en zit hij in een rolstoel. Toch blijft hij actief en doet mee aan evenementen. 08 AMBASSADEUR LOEK PETERS ZIET DAT INVESTEREN VAN TIJD WAARDEVOL IS Van radiocommercials inspreken tot fietsend de Mont Ventoux op: Loek doet wat nodig is. “Als ambassadeur sta ik in dienst van de stichting.” 10 IN 2026 EN 2027 ZIJN ER VEEL EVENEMENTEN OM AAN MEE TE DOEN Zet je in voor de strijd tegen ALS, PSMA en PLS. In 2026 en volgend jaar zijn er weer veel evenementen. Een overzicht. 12 ‘WIJ ZIJN ONDERDEEL VAN DE OPLOSSING’ Drie jaar geleden kreeg Arjan Besselink de diagnose ALS. Nu doet hij mee aan wetenschappelijk onderzoek naar een nieuw medicijn. Dat geeft hem energie, houvast en een reden om vooruit te kijken. 16 ‘ONS WERK DOET JE BESEFFEN HOE KOSTBAAR HET LEVEN IS’ Na jarenlang werken in de financiële sector, gooiden Annemieke van den Boogaard en Carl Gelauff het roer om. Bij Stichting ALS Nederland staan ze dagelijks klaar voor de mensen die periodiek schenken of nalaten aan de stichting of dat willen doen. 19 ‘WE REALISEREN ONS HOE BLIJ JE MAG ZIJN ALS JE SPIEREN HET DOEN’ Gonny Olthof en Tonnie Gernaat zetten zich al jaren in om geld op te halen voor het onderzoek naar ALS. Drie jaar geleden namen ze Stichting ALS Nederland op in hun testament. 3 Steun onderzoek naar ALS, PSMA en PLS. Doneer direct via als.nl of gebruik de QR-code. Een bijdrage overmaken op NL50 INGB 0000 100000 kan natuurlijk ook. Bij een overboeking op onze ING-rekening krijgen we geen adres- of contactgegevens door. Stel je een reactie op prijs? Vermeld dan je contactgegevens in het opmerkingenveld. Veel dank! JOUW DONATIE IS WELKOM!

OUD-WIJKAGENT MET ALS BLIJFT ACTIEF ‘IK MAAK NOG STEEDS LEUKE DINGEN MEE’

INTERVIEW TEKST: THESSA LAGEMAN FOTO’S: LEONARD FÄUSTLE Arjen van de Merwe (60) werkte als wijkagent in Amsterdam en ging graag hardlopen en wandelen in de bergen. Nu heeft hij ALS en zit hij in een rolstoel. Toch blijft hij actief: hij deed mee met de Amsterdam City Swim en de Tour du ALS. Afgelopen zomer: Arjen bereikte in zijn scootmobiel de top van de Mont Ventoux, terwijl uit zijn speakers muziek uit de film Rocky klonk. “Ik had een playlistje gemaakt met allemaal rare geluiden, zoals een tractor en stoomlocomotief.” Zijn vrouw Monique en dochter Laura van 23 liepen naast hem en zijn zoon Daniël van 25 ging op de fiets. Lachend: “De organisatie maakte zich zorgen of ik het wel zou redden op één accu.” Op een herfstochtend thuis in Purmerend zit Arjen in zijn Quickie-rolstoel. Zijn dochter vertrekt naar haar werk en zijn vrouw is aan het werk bij de politie. Vanuit de woonkamer is de aangebouwde slaap- en badkamer in de achtertuin te zien. Toen de ergotherapeut over de zorgunit begon, liep hij nog met een rollator en wilde hij er niets van weten. Inmiddels is hij al een jaar niet boven geweest. “Mezelf verzorgen, douchen kan ik nog, maar het kost me erg veel moeite.” Twee keer per week krijgt hij hulp van Buurtzorg. De oplader van de rolstoel komt binnen. Ik wil niet dat mijn gezin dit als een traumatische periode herinnert. Er wordt hier nog regelmatig gelachen. Geen traumatische periode Het busje voor de deur, waar hij met rolstoel en al in past, en het extra bed voor zijn vrouw zijn beschikbaar gesteld via Stichting ALS op de weg. Boven de bedden hangt een foto van een gletsjer in Noorwegen, die hij in 2023 zelf maakte. “Toen merkte ik al dat ik steeds minder ver kon wandelen en hardlopen.” De spraakcomputer staat al in het huis. Op het aanrecht staat een eetrobot. “Ik heb ‘m een paar keer uitgeprobeerd, maar het is nog niet echt een succes. Gelukkig kan ik nog praten en zelf eten.” Na de diagnose was hij een tijdlang verdrietig, net als zijn vrouw en kinderen. “Mijn zoon vroeg: ‘Vind je het goed als ik af en toe laat zien als ik verdrietig ben?’ Ik zei: ‘De ene keer ben jij sterk en dan kom ik bij jou uithuilen, de andere keer ben ik sterk en dan mag je bij mij komen.’ Ik wil niet dat mijn gezin dit als een traumatische periode herinnert. Er wordt hier nog regelmatig gelachen.” Medicijnonderzoek Voor hem op tafel liggen een krant en een pillendoos met ALS-remmers. De vader van een vriend, die aan ALS is overleden, deed mee aan het onderzoek naar deze medicijnen. “Bijzonder dat ik die nu slik.” Graag had hij ook meegedaan aan medicijnonderzoek, maar omdat hij ook MS bleek te hebben, kan dat niet. “Daarom probeer ik op andere manieren een bijdrage te leveren.” Zo deed hij in september voor de tweede keer mee aan de Amsterdam City Swim, om geld op te halen voor onderzoek. Hij zat in een bootje dat een paar sterke vrienden al zwemmend twee kilometer voorttrokken. “Dat was erg leuk.” Ook zijn vrouw zwom mee. Niet meteen het einde De Telegraaf citeerde hem: “Het is de kunst om niet te veel te denken aan dingen die niet meer kunnen, maar de focus te leggen op wat nog wel mogelijk is.” Ook de lokale zender AT5 interviewde hem: “Ik hoop dat mensen die net de diagnose hebben gekregen, zien dat het niet meteen het einde betekent. Maak er nog wat van.” Hij voegt eraan toe: “Ik hou niet van de term ‘doodvonnis’. Je bent echt niet van de ene op de andere dag dood. Het is toch geen straf?” Hij verwacht zelf geen profijt te hebben van de medicijnonderzoeken die nu lopen. “Maar stiekem hoop ik er toch op. Misschien dat ze ineens toch met een doorbraak komen.” Sociaal werker in uniform Zijn vrouw werkte al bij de politie. “Dat wil ik ook, dacht ik: de samenleving veiliger maken, hulp verlenen aan mensen die dat nodig hebben.” Over zijn werk als wijkagent in Amsterdam Nieuw-West kan hij heel wat verhalen vertellen. Hij presenteerde zich graag als ‘een soort sociaal werker met een politie-uniform aan’, want: “Dan kom je meer te weten.” 5

Hij maakte zich zorgen over “die jongelui die al op jonge leeftijd terechtkomen in de criminaliteit: drugsgebruik, psychische problemen en ouders die geen flauw benul hebben wat hun kinderen uitspookten.” Hij denkt nog wel eens aan die familie met twee gehandicapte meiden. Hun zoons hielden zich ondertussen bezig met zakkenrollen. “Door ze wat aandacht te geven, hebben de jongens uiteindelijk een baantje gevonden en waren zo trots.” Je kunt beter open blijven staan voor dingen. Dramatische posters Hij zat goed op zijn plek. Tot hij uitviel door een zware depressie. “Niemand begreep het: ik was altijd de rots in de branding.” Tijdens de therapie kwamen er allerlei lichamelijke klachten bij. Later begreep hij dat de depressie waarschijnlijk te maken had met de MS of ALS. Een jaar van onderzoeken in drie ziekenhuizen volgde. Hij schrok toen een neuroloog voor het eerst ALS als mogelijkheid noemde. “Ik kende namelijk die dramatische posters: ‘Ik ben inmiddels overleden.’” De diagnose kwam keihard bij hem binnen. Nu haalt een oud-collega hem wel eens op met de bus om koffie te drinken op het bureau. En soms belt een collega nog met een vraag, zoals pas de wijkagent die bij een suïcidale vrouw langs moest. Arjens advies: “Neem iemand mee. We doen te veel alleen.” Geen spuitje De deurbel gaat. Hij drukt op een knop en de deur gaat open. Het is de postbode met de oplader van zijn rolstoel, die vorige week in een vakantiehuisje bleef liggen. Op zondagochtend rijdt hij met zijn oude hardloopgroepje mee door het Purmerbos. In het houten bakje van zijn scootmobiel, dat hij niet zo lang geleden nog zelf knutselde, wat nu niet meer lukt, liggen dan alle waterflesjes, jasjes en zijn speakers. “Als ik mezelf zo drie jaar geleden had gezien, had ik gezegd: geef me maar een spuitje. Nu ben ik blij dat dat niet gebeurd is. Ik kan wel janken dat ik dingen niet meer kan, maar dat zijn zeg maar geen helpende gedachten. Je kunt beter open blijven staan voor dingen.” De vogelhobby van zijn oud-collega vond hij altijd “een beetje sneu”. “Maar toen ik een app met vogelgeluiden installeerde, ontdekte ik dat hier massa’s vogels rondvliegen waar ik nooit van had gehoord.” Hij kocht een verrekijker en statief op Marktplaats. “En dan zit ik soms dus gewoon een uurtje in het zonnetje. Misschien komt er wel een buizerd voorbij.”

COLUMN Een doel in je leven Mijn vader zei vaak: ‘Geluk zit in kleine dingen.’ Een wandeling in de zon. Een mooi gesprek. Het klinkt vanzelfsprekend. Maar omdat mijn vader op zijn 38ste MS kreeg, hadden die woorden bij ons thuis al vroeg gewicht. In ons gezin stond veel in het teken van zijn ziekte. We verhuisden zelfs naar het buitenland, zodat hij kon meedoen aan onderzoek. Als kind zag ik daardoor van dichtbij wat ziekte met een leven doet. Maar ook hoe belangrijk het is om er voor iemand te zijn. Een doel in je leven hebben begint voor mij daar: iets doen wat het verschil maakt. Vaak zit het in zinvol werk. Ook voor mij. Na mijn studie rechten begon ik bij ING. Ik leerde er veel, maar merkte al snel dat ik niet warm werd van het verkopen van hypotheken. Later mocht ik er maatschappelijke initiatieven opzetten, zoals taallessen voor kinderen in achterstandswijken. Ik voelde: dit past bij mij. Niet doorgaan is ook een keuze die respect verdient. Bij mensen met ALS zie ik die behoefte aan betekenis ook. Die zijn ze soms na de diagnose kwijtgeraakt. Sommigen vinden een nieuw doel door in actie te komen. Door mee te doen aan een evenement en geld op te halen. Ik sprak een vader met ALS die besloot mee te doen aan een van onze events. Zijn familie begreep dat eerst niet goed. Maar uiteindelijk deden ze allemaal mee en hebben ze zelf met hun gezin ervaren hoe bijzonder het was om zoveel liefde en verbondenheid te voelen. Voor anderen zit betekenis juist in iets kleins, iets alledaags. Een jonge moeder met ALS zei tegen mij: ‘Als ik straks niets anders meer kan dan in het gras liggen, terwijl mijn kind om mij heen dartelt, dan is dat voor mij nog genoeg reden om verder te leven.’ Geen groots en meeslepend doel, maar zo ontzettend invoelbaar. Limore Noach, Directeur van Stichting ALS Nederland, over betekenis vinden en blijven werken aan perspectief voor mensen met ALS. Niet iedereen ervaart dat zo. Dat is ook de realiteit. Er zijn mensen die zeggen: Ik heb een mooi en waardevol leven gehad, maar zo wil ik niet verder. Als ik niet meer kan doen wat voor mij wezenlijk is, dan is mijn grens bereikt. In onze samenleving zeggen we vaak dat mensen moeten blijven vechten. Maar niet iedereen wil dat. Met zo’n zware diagnose is niet doorgaan ook een keuze die respect verdient. Ons werk gaat over al deze mensen. Waarbij het ons doel is om te blijven ijveren voor onderzoek dat in de toekomst hopelijk een behandeling oplevert. Onlangs hebben we weer een stap vooruit gezet. Na Tofersen zijn er nu positieve resultaten met Ulefnersen, een middel dat perspectief biedt aan een kleine groep mensen met een erfelijke vorm van ALS. We realiseren ons heel goed dat de weg naar een behandeling voor iedereen lang is, maar zo’n succes geeft ons de energie om door te blijven gaan. Begin december komt de internationale ALS-community naar Amsterdam. Tijdens dit symposium delen onderzoekers, zorgprofessionals, patiëntenorganisaties en fondsenwervers uit de hele wereld kennis en bouwen voort op wat al is bereikt. Een groot en belangrijk event met hoge ambities. Tegelijkertijd klinkt voor mij nog steeds de les van mijn vader door: juist ook de kleine dingen doen ertoe. 7

‘Ik zie dat het investeren van mijn tijd waardevol is’

INTERVIEW TEKST: BRENDA VAN VEEN FOTO: LEONARD FÄUSTLE Acteur Loek Peters is sinds 2017 ambassadeur van Stichting ALS Nederland. Van radiocommercials inspreken tot fietsend de Mont Ventoux op: Loek doet wat nodig is. ‘Als ambassadeur sta ik in dienst van de stichting.’ Eigenlijk voelde hij nooit zoveel voor het ambassadeurschap. Maar wanneer hij via zijn werk geconfronteerd wordt met ALS, verandert dit. “Naast mijn werk als acteur geef ik lezingen en trainingen op het gebied van samenwerken en leiderschap. Tijdens een van die trainingen ontmoette ik Tim, die een maand na deze training de diagnose ALS kreeg. Het was niet zozeer de confrontatie met de ziekte waardoor ik besloot me in te zetten voor Stichting ALS Nederland, maar het enthousiasme en grote hart van Tims werkgever en collega’s. Zij gingen direct achter hem staan en kwamen in actie. Toen de directeur van het bedrijf me vroeg of ik wilde helpen, kon ik alleen maar ‘ja’ zeggen.” begint met elkaar leren kennen. De ALS Time Challenge is een toegevoegde waarde voor elke organisatie waar mensen met elkaar werken. En je doet met dit spel ook nog iets goeds voor Stichting ALS Nederland.” Het leven spat er vanaf Naast presenteren, radiocommercials inspreken en deelnemen aan evenementen, zet Loek ook zijn acteertalent in voor Stichting ALS Nederland. Zo is hij in december te zien in het derde seizoen van de tv-serie Medisch Centrum West, waarin hij de partner van een vrouw met ALS speelt. In mijn werk als ambassadeur kom ik de goedheid van de wereld weer tegen. ‘Het raakt je aan alle kanten’ Vanaf dat moment is Loek steeds vaker aanwezig op evenementen van Stichting ALS Nederland. “Uiteindelijk zeiden ze: je bent er zo vaak, waarom word je geen ambassadeur?” Inmiddels zet hij zich alweer ruim negen jaar op uiteenlopende manieren in voor de strijd tegen ALS. Hij was meerdere keren veilingmeester tijdens het ALS Financieel Diner, liep mee met de ALS Sunrise Walk en stapte op de fiets tijdens Tour du ALS. Evenementen met een lach en een traan, weet Loek inmiddels. “Het raakt je aan alle kanten. De mensen die leven met ALS weten dat morgen weer ietsje minder zal zijn dan vandaag. Ze hebben geen tijd te verliezen. Tijdens dit soort evenementen wordt gehuild, maar ook genoten, gelachen en geleefd. Het leven wordt gevierd.” ALS Time Challenge Onlangs werkte Loek mee aan de ALS Time Challenge, een verbindend en informeel teambuildingsspel waarin collega’s elkaar tijdens zes ‘challenges’ beter leren kennen. In de begeleidende video’s leidt Loek de deelnemers door het spel. “Toen Stichting ALS Nederland met dit idee kwam, dacht ik: ja! Dit sluit aan op de boodschap die ik belangrijk vind en uitdraag: beter en leuker samenwerken Met al zijn activiteiten voor de stichting heeft Loek inmiddels al heel wat uren besteed aan zijn ambassadeurschap. “Ik zie dat het investeren van mijn tijd waardevol is. De mensen die leven met ALS verdienen dit. Het werk als ambassadeur brengt me ook veel. Ik kom de goedheid van de wereld weer tegen. En ik ontmoet mensen die ondanks hun ziekte zo gewoon mogelijk blijven leven. Die dingen doen, ondernemen en herinneringen maken. Het leven spat er vanaf. Het leert je dat je niet moet stoppen met leven. Niet wachten en uitstellen, maar ‘nu’ genieten.” 9 ALS Time Challenge Werk samen met Loek aan meer verbinding in jouw team. Speel de ALS Time Challenge en leer jouw collega’s beter kennen, zodat samenwerken beter én leuker wordt! Scan voor meer informatie. Scan & speel

Evenementen 2026 – 2027 Patiënten- en Naastendag Wat: informatieve bijeenkomst voor mensen met ALS, PSMA en PLS en hun naasten Waar: Breukelen Wanneer: zaterdag 14 november 2026 Meer weten: als.nl/patienten-en-naastendag ALS Familiedag Wat: informele bijeenkomst voor mensen met ALS, PSMA en PLS en hun naasten Waar: nader te bepalen Wanneer: juni 2027 Meer weten: als.nl/als-familiedag ALS Sunrise Walk Wat: wandelevenement Waar: Utrecht Wanneer: nacht van vrijdag 5 op zaterdag 6 maart 2027 10 Meer weten: alssunrisewalk.nl Nabestaandendag Wat: informele bijeenkomst voor partners/familie van overleden ALS-, PSMA- en PLS-patiënten Waar: nader te bepalen Wanneer: maart/april 2027 Meer weten: als.nl/nabestaandendag Tour du ALS Wat: wandel/hardloop/fietsevenement Waar: Malaucène, Frankrijk Wanneer: donderdag 17 juni 2027 Meer weten: tourduals.nl Wereld ALS Dag Wat: nader te bepalen Waar: heel Nederland Wanneer: maandag 21 juni 2027 Meer weten: als.nl ← 2027 2026

Naast deze evenementen vinden er het hele jaar door nog meer leuke acties en evenementen plaats. Volg ons op sociale media om op de hoogte te blijven. Nijmeegse Vierdaagse Wat: wandelevenement Waar: Nijmegen Wanneer: dinsdag 20 juli t/m vrijdag 23 juli 2027 Meer weten: bit.ly/nijmeegsevierdaagsevoorals Amsterdam City Swim Wat: zwemevenement Waar: Amsterdam Wanneer: zondag 5 september 2027 Meer weten: amsterdamcityswim.nl 11 ALS Financieel Diner Wat: veilingdiner voor en door financials Waar: nader te bepalen Wanneer: donderdag 4 november 2027 Meer weten: alsfinancieeldiner.nl TriALSlon Wat: zwem/waterfiets/hardloopevenement Waar: Rotterdam Wanneer: zaterdag 10 juli 2027 Meer weten: trialslon.nl Patiënten- en Naastendag Wat: informatieve bijeenkomst voor mensen met ALS, PSMA en PLS en hun naasten Waar: nader te bepalen Wanneer: november 2027 Meer weten: als.nl/patienten-en-naastendag Alle data zijn onder voorbehoud.

‘Wij zijn onderdeel van de oplossing’ Drie jaar geleden kreeg Arjan Besselink de diagnose ALS. Nu doet hij mee aan wetenschappelijk onderzoek naar een nieuw medicijn. Dat geeft hem energie, houvast en een reden om vooruit te kijken. “Zonder deelnemers is er geen wetenschappelijk onderzoek mogelijk”, zegt Bianca Broere, onderzoekscoördinator bij het ALS Centrum. Zij begeleidt Arjan bij elk bezoek en ziet van dichtbij wat deelname aan een studie voor iemand kan betekenen. Toen Arjan de diagnose kreeg, was hij erg fit. Hij sportte veel en kickbokste. Zwakke enkels had hij zijn hele leven al, en ook zijn schouder blokkeerde weleens. Daardoor vielen de eerste klachten niet meteen op. Pas toen de klachten zich opstapelden, ging hij naar de huisarts en kwam hij bij het ALS Centrum terecht. “Je hoopt op een ander bericht”, zegt hij. “Maar ik voelde al dat het iets ernstigs zou zijn.” Dit is Arjans tweede medicijnonderzoek, en zijn motivatie is intussen verschoven. “Bij het eerste onderzoek was het echt puur voor mezelf”, zegt hij. “En voor mijn zoontje.” Nick is inmiddels elf. Zonder zijn zoon had Arjan misschien een andere weg gekozen. “Als ik hem niet had gehad, had ik denk ik niet diezelfde wilskracht gehad. Dan had ik het gewoon laten gebeuren.”

UIT HET ALS CENTRUM TEKST: TESSA LANGE FOTO: IVAR PEL “Ik heb hier nooit het gevoel dat ik patiënt ben. Het is gezellig. We lachen heel veel.” Aan het prikken met naalden heeft hij een hekel, maar inmiddels is dat zo vaak gebeurd dat het nu wat makkelijker gaat. “Ik heb zelfs een prikdiploma gekregen”, grapt hij droog. Als ik mijn zoon niet had gehad, had ik denk ik niet diezelfde wilskracht gehad. Dan had ik het gewoon laten gebeuren. Arjan Besselink Niet langer, wel beter leven De keuze om te vechten kreeg een concrete vorm. Het eerste onderzoek waar hij aan meedeed, richtte zich op het herstel van spierkracht. Niet omdat Arjan per se langer wilde leven. “Ik hoef geen lengte aan het einde,” zegt hij, “maar ik wil in de tijd die ik heb zoveel mogelijk kunnen doen.” Inmiddels is daar iets bij gekomen. De onderzoekers doen het werk, zegt hij, maar zonder mensen zoals hij kunnen ze dat niet goed doen. “Wij, de mensen met ALS, zijn onderdeel van de oplossing.” Dat hij daar zelf waarschijnlijk niets aan heeft, weet hij. “Ik koop altijd aan het einde van het jaar een oudejaarslot. Dan weet ik toch al dat ik niet ga winnen, maar ik droom er wel van.” Zo kijkt hij ook naar deze studie. De kans dat dit onderzoek hem beter maakt, is klein. Maar ooit komt er een onderzoek dat wél werkt. Een lot voor een ander Zijn energie komt dan ook niet uit de kans dat hij ‘wint’, maar uit de hoop zelf. “Dat is heel belangrijk voor mij”, zegt hij. Zwaar is het niet om in het ALS Centrum te zijn. Wat Arjan beschrijft, herkent Bianca van veel meer deelnemers. “Ik hoor best wel vaak: als ik het niet voor mezelf doe, dan is het wel voor iemand anders”, vertelt ze. “En ik kan me indenken dat je in eerste instantie ook denkt: ik hoop dat het ook iets voor mij doet.” Dat sprankje hoop mag er zijn, vindt ze. Ze is ook eerlijk: een medicijnonderzoek zoekt naar een behandeling en biedt geen garantie aan wie meedoet. Het mooie en het moeilijke Bianca vindt het mooi dat ze in haar werk een band kan opbouwen met de deelnemers. Ze weet wie er binnenkomt en kan vragen hoe het thuis gaat of hoe de vakantie was. “En tegelijk is dat ook moeilijk”, zegt ze. Bianca ziet deelnemers tijdens de studies achteruitgaan. En in de acht jaar dat ze dit werk doet, heeft ze nog geen onderzoek mogen afronden met één duidelijk positief effect. Als een studie stopt of negatief uitpakt, is zij vaak degene die dat vertelt. “Dat vind ik een van de moeilijkste taken die we hier hebben”, zegt ze. Juist daarom probeert ze de bezoeken zo aangenaam mogelijk te maken. Voor Arjan betekent meedoen aan onderzoek ook dat de ziekte zich op vaste ijkpunten laat zien. “Dat vond ik het lastigst aan het vorige onderzoek. Ik kwam hier lopend binnen. Een paar controles later met een wandelstok. En aan het einde van het onderzoek zat ik in een rolstoel.” Ook het bericht dat Arjan aan deze studie kon deelnemen, kwam op een lastig moment. Vlak voor een 13

geplande vakantie hoorde hij dat hij op korte termijn moest starten, anders kon hij niet meedoen. “Dat was wel even schakelen”, zegt hij. Samen met Bianca zocht hij naar een oplossing. “Dat was een mooi moment. Dat we samen de planning konden afstemmen. Ik kon uiteindelijk op vakantie, en ook deelnemen.” Voordat het zover is, moet iemand eerst door een screening heen. En dat is nooit een garantie, legt Bianca uit. “Iemand moet aan de criteria voldoen. De longfunctie moet een bepaald percentage halen. De labuitslagen moeten kloppen.” Zelfs als alles er goed uitziet, moet ze wachten tot de laatste uitslag binnen is voordat ze er iets over kan zeggen. “Dat is altijd wel even een spannend momentje”, zegt ze. “Pas dan kan ik het goede nieuws delen: we gaan door. Ik zie je graag op de afgesproken datum weer terug.” 14 Niet meer een bezoek voor een onderzoek. Maar een bezoek voor een behandeling. Bianca Broere Werk, vrienden en een buurman Ook buiten het onderzoek vindt Arjan houvast. Hij is leidinggevende in de IT en werkt grotendeels vanuit huis. “Na de diagnose realiseerde ik me hoe leuk ik mijn werk vind”, zegt hij. Daarnaast is er zijn vangnet: zijn zus, een hechte vriendengroep, een buurman die boodschappen meeneemt. Met een deel van die vrienden sport hij al jaren, nog steeds iedere zondag. Ze hebben dezelfde vechtmentaliteit. “Die jongens hoef ik niet eens te bellen”, zegt hij. “Die komen gewoon.” Meestal is het Arjans zus die met hem meegaat naar de onderzoeksbezoeken. Ook vriend Michel is er regelmatig bij en ziet van dichtbij wat meedoen voor Arjan betekent. “Wij als vrienden zijn heel blij met de onderzoeken”, zegt Michel. “Je vindt iets om energie uit te halen. Alles wat je kunt aangrijpen om het leven makkelijker te maken of het proces af te remmen, dat geeft kracht.” De tijd tikt door Aan mensen die twijfelen over deelname, wil Arjan iets meegeven. Hij begrijpt die twijfel goed. “In het begin van je diagnose ben je nog fit. Dan denk je: een onderzoek heeft ook risico’s. Het kan ook slechter worden. Wil ik dat wel?” Maar wachten heeft een prijs. “Als je later denkt: kom maar op, schrijf me maar in, doe alles maar met me, dan kom je er misschien niet meer voor in aanmerking.” Bianca bevestigt dat: “Veel medicijnonderzoeken stellen een grens aan hoe lang iemand ziek is om mee te mogen doen. De datum van de eerste klachten is daarbij vaak een harde eis.” Ze begrijpt dat er twijfel kan zijn over deelname aan medicijnonderzoek. Wie daarover twijfelt, mag altijd contact opnemen, zonder dat daar iets aan vastzit. “Deelname is en moet vrijwillig zijn”, zegt ze. “We gaan niemand overhalen.” Kracht vinden, vooruit blijven kijken Wat hem overeind houdt, weet Arjan meteen: positiviteit. “Dat geeft me heel veel kracht”, zegt hij. “Ik weet daardoor dat ik heel veel aankan. Lichamelijk was ik een paar jaar terug zo sterk als een beer. Maar inmiddels weet ik dat die kracht ook op een andere plek zit.” Hij wijst naar zijn hoofd. “Het vermogen om door te gaan, ook als iets tegenzit. Natuurlijk lukt het de ene keer beter dan de andere. Maar ik weet dat ik er wel doorheen kom.” Bianca gelooft dat het er ooit van komt. Er lopen op dit moment zoveel onderzoeken tegelijk, en de aandacht voor ALS groeit. “Mijn hoop is dat we de aard van de bezoeken kunnen gaan omzetten”, zegt ze. “Niet meer een bezoek voor een onderzoek. Maar een bezoek voor een behandeling. Tot die tijd gaan we door.” Meer weten over medicijnonderzoek naar ALS? Mail uw vraag naar trialals@umcutrecht.nl of bel 088-7553204.

Inspiratie Amsterdam City Swim Een recordaantal van ruim 3.300 deelnemers dook in september de Amsterdamse grachten in voor de Amsterdam City Swim. Onder hen waren twaalf mensen met ALS, die zelf zwommen of werden voortgetrokken door vrienden en familie. Langs de route van de twee kilometer lange tocht moedigden duizenden supporters de deelnemers aan. Ook verschillende bekende Nederlanders zwommen mee. Samen zorgden alle deelnemers voor een recordopbrengst van ruim 3 miljoen euro en voor een dag vol sportiviteit, emotie, strijdbaarheid en verbondenheid. A Local Swim Westland In augustus doken maar liefst 795 zwemmers de Lee in voor de zesde editie van A Local Swim Westland. Kinderen zwommen 530 meter, terwijl de overige deelnemers een parcours van twee kilometer aflegden. Langs de kant zorgden veel supporters voor extra sfeer en aanmoediging. Zwemmers, sponsors en betrokkenen haalden samen een recordbedrag van ruim een miljoen euro op. Daarmee werd het opnieuw een indrukwekkende en sterk gedragen editie van het Westlandse zwemevenement. 15 Aafke-Marie fietst 551 km Aafke-Marie Zuidhof verloor afgelopen mei haar moeder aan ALS. Om haar te herdenken, stapte ze op de fiets van haar moeder voor een tocht van 551 kilometer. Dat getal verwijst naar mei 1951, de geboortemaand en het geboortejaar van haar moeder. Met haar actie ‘Op mama’s fiets’ zamelde Aafke-Marie maar liefst € 12.073 op. Een geweldig resultaat! Zo werd de lange fietstocht tegelijk een persoonlijk eerbetoon en een bijdrage aan de strijd tegen ALS. Samen sterk tegen ALS Sarah, Rosa, Isabel, Julia, Dirk, Daan en Naomi liepen samen de Singelloop in Gouda voor hun oma, die ALS heeft. Alle zeven kleinkinderen legden een afstand van twee kilometer af. Met hun team ‘Ren ALS de wereld uit’ kwamen ze gezamenlijk in actie voor hun oma. Hun sportieve prestatie leverde ruim € 3.605 op en maakte van de loop niet alleen een sportief, maar vooral ook een bijzonder en persoonlijk familie-initiatief. € 1.048.856 795 ZWEMMERS € 3 MILJOEN RECORD AANTAL DEELNEMERS € 12.073 DOORTRAPPEN € 3.605 KLEINKINDEREN IN ACTIE

‘ONS WERK DOET JE BESEFFEN HOE KOSTBAAR HET LEVEN IS’ Na jarenlang werken in de financiële sector, gooiden Annemieke van den Boogaard en Carl Gelauff ieder het roer om. Vastberaden om hun expertise in te zetten voor een mooiere wereld. Bij Stichting ALS Nederland staan ze dagelijks klaar voor de mensen die periodiek schenken of nalaten aan de stichting of dat willen doen. Anderhalf jaar geleden startte Carl als Relatiebeheerder Bijzondere Giften. “Ik wilde de financiële wereld uit en iets terugdoen voor de samenleving. Ik kwam de vacature voor deze functie tegen en dacht: die is voor mij! Ik was onder de indruk van het werk dat de stichting doet. Ook deed het me denken aan mijn lievelingstante, die op latere leeftijd aan ALS overleed.” Maatschappelijk bijdragen Annemieke: “Een aantal jaar geleden had ik contact met een sportieve, jonge man die op 32-jarige leeftijd de diagnose ALS kreeg. Het maakte indruk. Samen met vriendinnen liep ik dat jaar de marathon in New York. Gemotiveerd en geraakt door deze jongen, besloten we ons te laten sponsoren om geld op te halen voor Stichting ALS Nederland. Een jaar later zag ik op de website van de stichting de vacature voor een Relatiebeheerder Nalaten & Nabestaandencontact. Hier kan mijn naam onder, dacht ik. Na jaren als bankier te Mijn opgedane kennis wilde ik graag inzetten om maatschappelijk iets bij te dragen. Annemieke van den Boogaard hebben gewerkt, begon ik tien jaar geleden voor mezelf als executeur. Mijn opgedane kennis wilde ik graag inzetten om maatschappelijk iets bij te dragen. Bij het zien van de vacature viel de puzzel in elkaar.” Elk verhaal is bijzonder Carl is het aanspreekpunt als het gaat om bijzondere giften en richt zich op het aanschrijven van vermogens

INTERVIEW TEKST: BRENDA VAN VEEN FOTO: JAIME KORBEE Carl: “We zijn regelmatig aanwezig op de evenementen van de stichting. Dat is waar we in gesprek komen met mensen. We proberen zoveel mogelijk mensen enthousiast te maken om ons te helpen om ALS de wereld uit te krijgen. We zetten ze graag aan het denken met een vraag als: wat laat je na?” Niet vanzelfsprekend Annemieke: “Dat mensen besluiten ons financieel te steunen en ons te helpen in de zoektocht naar een oplossing voor ALS, dat vinden we niet vanzelfsprekend.” Ik vind het belangrijk om te weten waarom mensen ons steunen. Elk verhaal is bijzonder. Carl Gelauff Carl: “Het blijft bijzonder dat mensen ervoor kiezen om ons te steunen. Daarom betrekken we periodieke schenkers en nalaters bij ons werk. We houden ze op de hoogte met onze nieuwsbrief en het magazine ALSNU. Ook organiseren we ieder jaar een relatiemiddag.” en familiefondsen. Ook onderhoudt hij het contact met mensen die de stichting steunen met periodieke schenkingen en potentiële nieuwe schenkers: “Ik ga graag in gesprek met mensen. Ik vind het belangrijk om te weten waarom mensen ons steunen. Elk verhaal is bijzonder.” Annemieke: “Ik heb contact met mensen die de stichting hebben opgenomen in hun testament of dat willen doen. Ik vertel ze wat de mogelijkheden zijn en wat een nalatenschap betekent voor onze stichting. Nalatenschappen waarbij de stichting is benoemd als legataris, erfgenaam of executeur handel ik af. Ook onderhoud ik contact met nabestaanden die betrokken willen blijven bij Stichting ALS Nederland.” Wat laat je na? “Hoewel het woord relatiebeheerder suggereert dat we vooral bezig zijn met het beheren en aangaan van relaties, zijn Carl en ik ook veel aan het netwerken om mensen duidelijk te maken hoeveel nalatenschappen en periodieke schenkingen kunnen betekenen voor een goed doel”, vertelt Annemieke. Motivatie om door te gaan In hun werk worden Annemieke en Carl regelmatig geconfronteerd met de grote impact die de ziekte ALS heeft op mensen en hun nabestaanden. Het is voor hen de motivatie om door te gaan. “De confrontatie met de ziekte geeft me kracht dit werk te doen”, zegt Carl. Annemieke: “Deze ziekte is zo onnoemelijk hard. Hier kan het leven geen doel mee hebben. Ons werk doet je beseffen hoe kostbaar het leven is.” 17 Tv-programma De Nalatenschap Onlangs was Annemieke te zien in het tv-programma De Nalatenschap. In deze aflevering bezoekt ze Gonny Olthof en Tonnie Gernaat (leer ze kennen op pag. 19), die vertellen waarom ze Stichting ALS Nederland opnamen in hun testament. Kijk de aflevering hier terug. Scan & kijk

Prikbord Geef een lichtpuntje cadeau voor de feestdagen Met de ALS-kerstbal geef je een betekenisvol cadeau aan iemand die je dierbaar is. Op de geschenkverpakking staat de boodschap ‘Een lichtpuntje voor jou’ en kun je een persoonlijke boodschap schrijven. Zo geef je niet alleen een bijzonder cadeau, maar steun je ook de strijd tegen ALS. Voor jezelf of als cadeau voor familie, vrienden of buren: een lichtpuntje voor in de kerstboom tijdens de donkere dagen. Te koop in de webshop voor € 12,99 per kerstbal. Scan & bestel Tv-serie Medisch Centrum West Scan & kijk 18 Kerstspecial tv-programma De Grote Tuinverbouwing De kerstspecial van De Grote Tuinverbouwing staat dit jaar in het teken van ALS. Een gezin dat te maken heeft met ALS wordt verrast met een bijzondere metamorfose. Het team neemt de tuin met zorgunit onder handen om zo een warme en fijne plek te creëren waar het gezin samen tijd kan doorbrengen. De uitzending is te zien op zaterdag 19 december om 17:00 uur bij SBS6. Gezocht: deelnemers aan onderzoek Scan & doe mee Het ALS Centrum doet wetenschappelijk onderzoek naar ALS, PLS en PSMA. Met als doel om zo snel mogelijk effectieve behandelingen te vinden voor deze ziekten en de zorg te optimaliseren. Hoe meer gegevens het ALS Centrum verzamelt, hoe beter er onderzoek kan worden gedaan. De komende maanden starten nieuwe medicijnonderzoeken. Daarom zoekt het ALS Centrum mensen met ALS die hieraan deel willen nemen. Scan de QR-code voor een actueel overzicht van de studies. De serie Medisch Centrum West volgt het wel en wee van artsen en verpleegkundigen op de spoedeisende hulp en hun onderlinge relaties in het ziekenhuis. In het derde seizoen van de serie zijn twee afleveringen gericht op de ziekte ALS. Sandra Janssen-Traa, die zelf de diagnose ALS heeft, speelt een rol als ALS-patiënt. De afleveringen zijn te zien op donderdag 3 december om 20:30 uur en donderdag 17 december om 20:30 uur op SBS6. Scan & kijk

NALATEN TEKST: BRENDA VAN VEEN ‘WE REALISEREN ONS HOE BLIJ JE MAG ZIJN ALS JE SPIEREN HET DOEN’ Gonny Olthof (54) en Tonnie Gernaat (52) zetten zich al jaren in om geld op te halen voor het onderzoek naar ALS. Drie jaar geleden namen ze Stichting ALS Nederland op in hun testament. Zo’n tien jaar geleden ontmoetten Tonnie en Gonny de actieve Henk Lunsing, die de diagnose PLS (een vorm van ALS) heeft. In de afgelopen jaren groeide de band met Henk en zijn vrouw Truus. “Door het contact met hen realiseren we ons hoe blij je mag zijn als je gezond bent en je spieren het doen”, vertelt Gonny. “Het was voor ons de reden om Stichting ALS Nederland op te nemen in ons testament.” Heel dichtbij Als je de stichting opneemt in je testament, word je gekoppeld aan een relatiebeheerder. Het is een stukje persoonlijk contact dat Tonnie en Gonny erg waarderen. Tonnie: “Ook nodigt Stichting ALS Nederland ons ieder jaar uit voor de relatiemiddag in het ALS Centrum in Utrecht. Daar krijgen we updates over het onderzoek naar ALS, mogen we een kijkje nemen in het laboratorium en ontmoeten we de mensen die werken aan een oplossing. Zo brengen ze je heel dichtbij. Geweldig! Je voelt echt dat je erbij hoort.” De Nalatenschap Onlangs gaven Tonnie en Gonny in het SBS-programma De Nalatenschap een kijkje in hun leven en vertelden ze over hun keuze om na te laten aan Stichting ALS Nederland (scan de QR-code op pag. 17 en kijk de aflevering terug). Tonnie: “Vooral de opnames met Henk en Truus brengen de realiteit goed in beeld. Het laat zien wat een ziekte als ALS, PSMA of PLS met iemand doet en wat een nalatenschap kan betekenen voor het onderzoek naar de oplossing.” Gonny: “Wij zijn geen mensen die per se met hun gezicht op televisie willen. Maar als we hiermee twintig mensen kunnen overtuigen om na te laten aan Stichting ALS Nederland, dan hebben we weer wat moois bereikt.” Als we met onze deelname aan De Nalatenschap twintig mensen kunnen overtuigen om na te laten aan Stichting ALS Nederland, dan hebben we weer wat moois bereikt. Nalaten Bijdragen aan een toekomst zonder ALS, ook als je er niet meer bent. Het kan door Stichting ALS Nederland op te nemen in je testament. Door onze ANBI-status betalen we geen erfbelasting en wordt jouw nalatenschap voor 100% besteed aan een oplossing voor ALS. Meer informatie vind je op als.nl/nalaten. Vragen? Neem gerust contact op met Annemieke van den Boogaard, relatiebeheerder Schenken & Nalaten, via a.vandenboogaard@als.nl. Scan & laat na 19

Doe mee en zet ALS in het licht Wandel in de nacht van vrijdag 5 op zaterdag 6 maart samen met duizenden anderen de zonsopgang tegemoet tijdens de ALS Sunrise Walk. Kies voor 25, 15 of 7,5 kilometer door Utrecht en zet met iedere stap onmacht om in daadkracht. Haal zoveel mogelijk geld op voor onderzoek naar ALS, PSMA en PLS en beleef samen een bijzondere ervaring. Schrijf je in via: alssunrisewalk.nl

1 Online Touch

Index

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
Home


You need flash player to view this online publication