2

COLUMN De rol van de overheid bij buisleidingen Han Admiraal - Voorzitter BIG Ik kan me nog herinneren hoe destijds het kwaliteitsdenken zijn entree maakte bij de overheid. Alles werd ineens kwaliteit. Hierdoor ontstond een nieuw containerbegrip, waardoor we al heel snel de inhoud kwijtraakten. Met duurzaamheid gebeurt hetzelfde als we niet uitkijken. Alles is inmiddels duurzaam of moet duurzaam zijn. Daar komt bij dat we in het Nederlands alleen het woord ‘duurzaam’ hebben, waar in het Engels gesproken wordt over ‘durability’ en ‘sustainability’. Het laatste is waar duurzaam met name over moet gaan: over de vraag wat wij nú kunnen doen om de toekomst van komende generaties veilig te stellen. Als het aan de Europese Unie ligt, doen we dat zeker niet langer vrijblijvend. De ESG’s komen eraan, waarbij ESG staat voor Environment – Social – Governance. Het zijn drie maatstaven die al langer door investeerders worden gebruikt om bedrijven de maat te nemen. Maar nu gaat ook de EU verplichten om over de ESG’s te rapporteren in jaarverslagen. Het is een verplichting die met name grote bedrijven zal treffen. Maar er zit wel een addertje onder het gras. De EU-Taxonomie wil de waardeketens zichtbaar maken. Dat betekent dat niet alleen grote bedrijven langs de ESG-maatlat gelegd gaan worden, maar onder andere ook al hun leveranciers, onderaannemers en adviseurs. Daarmee wordt duurzaamheid ineens een stuk minder vrijblijvend. Dat kan overigens zeker geen kwaad en kan ook positieve effecten hebben. Welke ondernemer durft op dit moment de stap te zetten naar volledig elektrisch? De investering die nodig is om dit te doen is groot en de vraag blijft hoe snel je dit kan terugverdienen. Daarnaast krijg je natuurlijk een vreemde marktsituatie als niet alle bedrijven meegaan in die ontwikkeling. Dus enige regulering, in ieder geval via de ESG, is dan wel op zijn plaats. Onlangs was ik op een bijeenkomst in Den Haag met een twintigtal vertegenwoordigers van de buisleidingensector en ambtenaren van drie departementen; Infrastructuur en Waterstaat, Economische Zaken en Klimaat, Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. De kernvraag was: wat is de rol van de overheid bij buisleidingen? Een boeiende vraag die ook veel losmaakte bij iedereen. Het werd duidelijk dat de overheid in Nederland de buisleidingen aan het herontdekken is. Het vraagt alleen wel om kennis op dit gebied. Bemoedigend is dat Pipeliner voornemens is binnenkort een seminar te organiseren voor ambtenaren om hun die kennis aan te bieden. Wat ook duidelijk werd, is dat we voorlopig niet verder kijken dan de klassieke aanpak van buisleidingen. Dat is al complex genoeg. Misschien kan de overheid wel iets doen aan die complexiteit enerzijds en anderzijds de regie pakken om duurzaamheid een kans te geven. Hoe ze dat kunnen gaan doen? Daar moeten we binnen het BIG in samenspraak met de overheid maar eens een dialoog over starten. 2

3 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication