“200 monteurs, dat betekent bij wijze van spreken 200 verschillende meningen. Maar allen willen ze hun eigen verantwoordelijkheid pakken, dus dat gaan we niet afnemen” Eigen verantwoordelijkheid Die strategische keuze voor elektrisch rijden is al in 2020 gemaakt, in eerste instantie voor de gele kentekens. Medewerkers hebben in principe een vrije keus in merk en model, mits uiteraard binnen het budget. Wel waakt Van Egmond voor al te exotische modellen. De grijze kentekens worden in bulk ingekocht, maar verder hebben de monteurs veel vrijheid om te bepalen hoe ze de bus gebruiken. Van Egmond heeft het liever over ‘eigen verantwoordelijkheid’. Dat geldt ook voor het opladen van de voertuigen. De monteurs kunnen hierin zelf de beste keuze maken, vindt hij. “Hoewel het mijn TCO-berekening niet eenvoudiger maakt als je de verschillende tarieven ziet van openbare of snellaadtarieven, inclusief eventuele boetes voor ‘laadpaalklevers’. We zijn momenteel bezig om monteurs de mogelijkheid te bieden te kiezen voor een thuislaadpunt, als dat mogelijk en wenselijk is. Het doel is om het dit jaar te implementeren. Anderen hebben het kunnen regelen dat ze bij de klant kunnen laden. We opereren door het hele land, dus iedere monteur neemt zijn bus mee naar huis. De monteurs bepalen daarbij zelf wat in hun situatie de meest efficiënte manier van laden is, waarbij de monteurs er natuurlijk ook van bewust zijn dat stilstand ons als bedrijf alleen maar geld kost. Tot nu toe blijkt overigens uit onze data dat elektrisch rijden niet tot minder productieve uren heeft geleid.” De onzekerheid rondom laadkosten ziet hij momenteel als een gegeven; het hoort wellicht bij deze fase van elektrisch rijden. Bijna dagelijks wordt hij benaderd door bedrijven die allemaal een oplossing zeggen te hebben voor een specifiek (deel)probleem. Maar Van Egmond wil geen ‘snoepwinkel’ aan leveranciers. Het moet allemaal te behappen zijn voor hem en het (kleine) team dat zich met het wagenpark bezighoudt. Een centrale rapportage – en daarmee inzicht – is voor hem het belangrijkste stuurmiddel. | 15 Eenvoud Die eenvoud heeft hij dan ook gevonden bij de leveranciers van de bussen (Mercedes-Benz Bedrijfswagens via Van Mossel), de leasemaatschappij (Van Mossel) en bij Sortimo. Sortimo verzorgt niet alleen de inbouw, maar ook de bestickering van de bussen. Jungheinrich heeft er bovendien voor gekozen om bij de nieuwe, elektrische voertuigen de inrichting van Sortimo in het leasecontract van de bussen op te nemen. Voorheen werden ze gekocht en overgeplaatst na het einde van een leasecontract. “Dit opnemen in het leasecontract leidt ook weer tot eenvoud. Helemaal in deze transitietijden waar veranderingen elkaar snel opvolgen, vonden we dat een goede keuze.” Overigens heeft Van Egmond de leasecontracten van de bussen op 4 jaar gezet met de mogelijkheid om ze te verlengen naar 5 of zelfs 6 jaar. Die keuze is bewust gemaakt om wendbaar te blijven in een markt waarin technologische ontwikkelingen – zoals actieradius en laadsnelheid – elkaar snel opvolgen. Zo kan Jungheinrich sneller inspelen op innovaties wanneer die operationeel voordeel opleveren. De monteurs, de berijders van de bussen, krijgen bij Jungheinrich dus veel verantwoordelijkheid. Maar het is wel zaak ze voortdurend bij de beslissingen rondom het wagenpark te betrekken, benadrukt Van Egmond. Want zij moeten ermee werken. “200 monteurs, dat betekent bij wijze van spreken 200 verschillende meningen. Maar allen willen ze hun eigen verantwoordelijkheid pakken, dus dat gaan we niet afnemen. Sortimo
16 Online Touch Home