14

Digitaal briefwandelen naar onbekende oorden Kom op, de kusten van Europa langs naar Istanboel. Ook als de benen niet meer willen, corona je thuis houdt of je gewoon geen zin hebt om de voeten smerig te maken. Bart Edel uit Spijkerboor en ik uit Borne ondernamen de tocht in een digitale dagelijkse briefwisseling. Kwamen op plekken die we nooit gezien hebben en ook nimmer zullen bewonderen. Driehonderd dagtochten van twintig tot vijftig kilometer. Op deze pagina’s slechts korte fragmenten. Wie de wereld wil kennen heeft twee opties. Of zelf op pad gaan of de hele wereld binnen je eigen huis halen. Onze hulpmiddelen? Google Maps, Streetview en wat al meer het internet biedt. Spieken in reisgidsen van de Kringloop is een andere insteek. Gemakkelijk zijn de menukaarten te vinden van eethuizen in afgelegen oorden. Onbekende talen op je pad? Het programma Translate biedt uitkomst. Ineens wandel je door de mooiste natuurreservaten, ontdek je burchten en zelfs verdwenen landen. Theo leoné Zoek een partner en wandel digitaal. Hoe spannend. Samen naar de bron van een rivier, een rondje langs de stadions of wat de gemeenschappelijke belangstelling ook maar ingeeft. Digitaal briefwandelen is onderhoudend, vrij van reis- en verblijfskosten plus cO2-neutraal. Knusse havenstadjes Vertrek uit Borne Sta ik daar te blauwbekken in Borne. De eerste trein naar Zandvoort vertrekt om 6.21 uur. Drie keer overstappen, dik drie uur treinen. Om een uur of half tien zie ik de zee. Plus goede vriend Bart Edel. De reis vanuit Twente naar Zandvoort is een wissewasje. Vanuit Zandvoort gaan we op stap naar Istanboel. Hoe? Geen flauw idee. Ga zuidwaarts, houd de zee aan je rechterhand en kan niet missen: de Aya Sofia. Duizend jaar was Istanboel het centrum van de westerse wereld. Tijd bestaat niet, spookt door mijn hoofd. Alleen prioriteit. Na vlot overstappen in Almelo en Amersfoort, vraagt Amsterdam Centraal om een half uur geduld. Amsterdam Castle ben ik dan al gepasseerd, het oude Muiderslot. Wat is de hoofdstad dankzij die reclamejongens toch uitgerekt. Effe dimmen. In Amsterdam woont slechts 5 procent van de Nederlanders. Ben een benzinemens Het station van Spijkerboor is sinds mensenheugenis gesloten. Ik loop met verende tred over de Kanaaldijk, mijn lange oprijlaan. Op naar Weidevenne, een nieuw station in de stijl van de bekende NS-fastfood architectuur. Daar begint het grote avontuur al: hoe kom ik in godsnaam aan een kaartje, naar Amsterdam Centraal Station? Moet ik daar een ov-identiteitskaart voor bezitten? Ik ben een benzinemens. Boven aan de trap naar de perrons staat een versperring met hekwerken en roestvrij stalen automaten met gleuven waar een kaartje in moet. Ik spring lenig over de barrière heen. 14 In de schommelende coupé verschijnt de verwachte strenge conducteur. Na zijn vertrek draai ik het raam omlaag en laat ik het gele bonnetje van de boete wegwaaien in de natte veenweiden. Reizen is een zorgeloze manier van verplaatsen. Noormannen en Tempeliers Hoog op de klif daagt Roseto Capo Spulico ons uit. De burcht herbergt een prima restaurant. Ik vind zo vroeg op de dag een blik vanaf het strand voldoende. Wandelen met een volle maag is slecht voor je spijsvertering. Het bloed kan niet overal tegelijk zijn werk doen. Hersens pijnigen, maagzuur rondpompen en beenspieren opjagen, gaan slecht samen. Noormannen joegen hier kloosterlingen over de kling, Tempeliers namen wraak. Wat zal daarboven gedronken zijn op de goede afloop, vóór en na de gevechten. Ten noorden van de burcht neemt het groen toe. Tussen kustweg en strand is een strook pijnbomen aangelegd. Ze ruiken heerlijk, de parasoldennen. Doen me denken aan de door Dante bezongen bossen ten zuiden van Ravenna. Pas op voor zonnende slangen. Met kunstmest en goed ploegen is van de gronden nog best iets te maken. Precies zoals de stuifduinen bij Drunen en Kootwijk uitstekend te bedwingen zijn. Maar ja, wat schaars is krijgt waarde. De ontginningen zijn gestopt, het subsidiëren is begonnen. Tapbier Radia Wij hebben de zon niet nodig om nóg bruiner te kleuren. En de natuur en de landbouwgrondjes zijn hier zo akelig droog, de vegetatie en de keuterboeren kunnen wel wat water

15 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication