Erudiete generalist neemt afscheid Hans Brader: Per 1 juli aanstaande legt Hans Brader zijn functie in het VO namens cNV-senioren neer. Hij wordt komende lente 85. Een goed moment om te stoppen, vindt hij zelf. Tegenwerpingen pareert hij met de grap Brader, die steevast wordt omschreven als ‘puntig’, ‘scherp’, ‘hartelijk’, ‘enthousiast’ en ‘inspirerend’, is het prototype van de authentieke ‘krantenman’, die goed ondernemerschap combineert met een breed maatschappelijk bewustzijn. Een gentleman, die het voortouw neemt zonder te domineren. Hij kiest zijn woorden met overleg, maar zonder omhaal: een erudiet zonder poeha die houdt van biljarten en nog steeds ieder jaar gaat kamperen met zijn vrouw. Zelfs Corona hield hem afgelopen jaar niet tegen in Zuid-Frankrijk’. Bij hoge uitzondering mogen we afspreken in het nieuwe gebouw van PGB, waar sinds de opening bijna uitsluitend digitaal kantoor wordt gehouden. In de grote vergaderzaal waar we bijna verdrinken in de ruimte, moeten we regelmatig, zwaaiend met onze armen, zorgen dat het licht niet uitvalt. Om energieverspilling te dat hij ‘niet van plan is te wachten tot hij de vergaderzaal wordt uitgezet wegens geestelijk verval’. VO-leden en bestuurders van de VVG die mede onder zijn leiding tot stand kwam zien hem met spijt vertrekken. voorkomen wordt de verlichting er door sensoren aangestuurd. "Het nieuwe kantoor werd ruimschoots onder de begroting gerealiseerd" ‘Van de organisatieafdeling’ Intussen overpeinst Brader zijn lange loopbaan, die gekenmerkt wordt door wat nu ‘verandermanagement’ zou heten. Een woord dat nog lang niet bestond toen Brader, na zijn studie Economie in Tilburg, zijn eerste organisatiemodellen ontwierp. Sinds zijn eerste stappen op de arbeidsmarkt bij het katholieke dagblad Het Binnenhof, is zijn blik gericht op effectief stroomlijnen van organisaties. ‘Ik ben van de organisatieafdeling,’ zegt Brader vrolijk. ‘Ik ben een generalist, géén specialist. Details en techniek laat ik graag aan experts over.’ Hij bekijkt het functioneren van een organisatie liever op hoofdlijnen. ‘Ik zeg altijd: maak het niet te ingewikkeld. Het moet duidelijk zijn waar de verantwoordelijkheden liggen.’ Brader blijft acht jaar bij Het Binnenhof, waar hij op advies van de actuaris, die de premies van pensioenverzekeraars veel te hoog vindt, een eigen pensioenfonds opzet. De overname door Sijthoff slaat hij met pijn in het hart gade. ‘Kleine zelfstandige kranten sneuvelden door de komst van televisiereclame,’ zegt hij over de teloorgang van lokale journalistiek. ‘Door het wegvallen van reclame-inkomsten konden ze niet langer overeind blijven.’ Het nieuwe PGB gebouw – toonbeeld van bescheiden pracht 16 Vooroorlogse huren De bedrijfscultuur bij Sijthoff spreekt Brader niet aan. In 1973 stapt hij over naar de Vereeniging voor den Effectenhandel, volgens Brader destijds een van de meest archaïsche fenomenen van het Nederlandse geldwezen. ‘Het beginsel “hoe kan ik met zo min mogelijk kosten zo veel mogelijk verdienen” werd er bijna als een godsdienst nageleefd. Grote effectenhandelaren, bankiers en hoeklieden betaalden vooroorlogse huren voor de ‘nissen’ waar zij fortuinen verdienden. Salarissen van medewerkers werden netto uitgekeerd, de belasting moest door de straatarme vereniging worden opgehoest.’
17 Online Touch Home