Via Spanje, Engeland en de Bijenkorf naar drukkerij Westfriesland Ad Feller ging altijd zijn eigen weg – net als opa Ontdekt Ad Feller gaandeweg dat hij een boek schrijft. Interessante man, die opa Adriaan. Eerst maar eens alles op een rijtje zetten. Steeds dieper duikt de man uit leiderdorp in de stapels documentatie die oom Pieter hem heeft nagelaten. Vier jaar later rolt een bijna zevenhonderd pagina’s dik boek van de drukpers. Uitgegeven in eigen beheer. “Al schrijvend ontdekte ik veel te lijken op mijn opa Adriaan”, zegt Ad Feller. “Een echte selfmade man. Iemand die zijn eigen weg ging – net als ik. Opa was een Brabantse jongen uit een groot gezin. Zat op kostschool, wilde weg. Kwam in Amsterdam terecht en zette een bouwbedrijf op. Adriaan, geboren in 1884, maakte intensief de oorlog mee. Bleef tot zijn 85-ste in de bouw werken.” Feller had intensief contact met zijn in 2009 overleden oom Pieter. De man bouwde in een haat-liefdeverhouding over zijn vader een heel dossier op. Samen met Pieter bezocht Ad herhaalde keren de plekken waar zijn oom als dwangarbeider had gewerkt – in Halsteren, aan de noordzijde van het Ruhrgebied. “Ik kwam al snel tot de ontdekking weinig te weten. Wel van de familie natuurlijk, ik heb mijn opa jaren meegemaakt. Maar hoe zat alles precies met dwangarbeid, de NSB en de bouwmaatschappijen? Eind 2018 was het boek klaar. Ik heb geprobeerd een uitgever te vinden maar dan moet je wel een hele goede kruiwagen hebben. Via printing on demand laat ik voor belangstellenden kleine aantallen drukken.” Opa Adriaan 14 Bondskanselier Adenauer Onderbroken door zijn militaire diensttijd, vindt de jonge Ad Feller (AmsterdamNoord, 1943) vlot werk bij de Gemeentegiro van Amsterdam. “F 984 was mijn gironummer. De F van mijn achternaam plus een getal. Zo werkte dat bij de gemeentegiro, een concurrent van de postgiro.” Het intermezzo militaire dienst opent voor Feller nieuwe horizonten. Hij wordt telexist bij de luchtmacht en raakt verzeild in het grottenstelsel onder de Cannerberg bij Maastricht. In het ondergrondse verbindingscentrum van de Navo trekt hij op met Duitsers, Engelsen, Belgen en Canadezen. Wordt tijdens zijn verblijf van vijftien maanden zelfs supervisor. Waardoor tot en met kolonels hem groeten bij hun bezoek. “Op een nacht had ik een verbinding met Bonn. Met het kantoor van Bundeskanzler Audenauer. Het duurde der Kanzler blijkbaar te lang. Ineens had ik Adenauer zelf aan de lijn. Die heb ik toen doorverbonden met Engeland.” Geproefd aan het internationale leven in Zuid-Limburg vindt Feller bij terugkeer zijn werk bij de Gemeentegiro al snel saai. Heel het leven ambtenaar blijven? Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Hij haalt zijn geld van de bank, geeft moeder een zoen en vertrekt op de bonnefooi naar Spanje. “Een jaar eerder was ik met een dienstkameraad in Marbella geweest. Daar wilde ik wel langer naar toe. Ik liep een Zweeds meisje tegen het lijf. Zij wilde graag door naar de Verenigde Staten. Ik niet. Zoiets moet je niet vragen aan een oud-demonstrant tegen de oorlog in Vietnam. Amerika is een raar land. Niets voor mij.” Na Spanje volgt een korte episode in Engeland. Om in 1969 neer te strijken bij winkelconcern De Bijenkorf. Feller werkt zich daar op tot groepsverantwoordelijke op de centrale administratie in de Bijlmer. Dagelijks stapt hij om 6.15 uur in Sijbekarspel op de fiets om anderhalf uur later zijn kantoor in Amsterdam te
15 Online Touch Home