AN DE WANDEL HORINEES WIJST GRETIG DE WEG ‘Ik volg nooit een W 26 Raymond en Petra wandelen langs het Markermeer. e hebben net onze fiets weggezet als Raymond Kitsz stilstaat en zijn gsm voor de dag haalt. Niet omdat hij schermverslaafd is, maar om mij de app Komoot te laten zien. Want dat is voor hem de heilige graal als hij gaat wandelen. Met deze app kan hij overal een route uitkiezen, die op maat gemaakt is voor hem. Je tikt in waar je wilt wandelen, hoever, hoelang, of je door bos, over asfalt, wel of geen bergen wenst, moeilijk of makkelijk terrein aankunt. Aan de hand van deze criteria laat Komoot zien welke routes er beschikbaar zijn. Platform Komoot is een platform voor recreatieve routes en wordt samengesteld door de gebruikers zelf. Zij plaatsen er hun routes op. Omdat het platform ruim twintig miljoen gebruikers heeft, staat er een immense hoeveelheid op. ,,Ik grijp nooit mis. En als ik verdwaal, of een stuk wil afsnijden of juist langer wil lopen, kijk ik gewoon weer even, et voilà, Komoot geeft me nieuwe opties.” Dan is het echt tijd om stappen te gaan maken. Niet aan de hand De wandelapp is voor mij een uitkomst van de zojuist bejubelde app, want Horinees Raymond wil me zijn Hoorn laten zien. En ja, inwoners van Hoorn heten echt zo: Horinezen. Al 35 jaar woont hij in dit prachtige oude stadje aan het Markermeer. ,,Géén IJsselmeer!” Oké, gaan we onthouden. Maar eerst de stilte van Hoorn. Het is midden in het toeristenseizoen, maar na een paar straatjes houden we halt en horen… niets. Even de hoek om en we belanden in het Rozenhofje, dat officieel Sint-Pietershof heet. Er staat een hek voor, maar van een aardige bewoonster mogen we het eeuwenoude hofje even in. Het is door de vele rode rozen wel duidelijk waar het zijn naam aan dankt. Even verderop nog een hofje, het Claes Stapelhof. Er staat een bordje met het vriendelijke verzoek dit niet te betreden. Beleefd treden we terug.
27 Online Touch Home