7

OKTOBER 2025 ExPress Programmaonderdelen Ledendag woensdag 22 april 2026: Ochtend: De vaste onderwerpen:  Welkom door onze voorzitter, Ernst Taris  Jaarcijfers  Begroting en contributie  Bestuurssamenstelling En verder: Hans Veltkamp, de nieuwe voorzitter van Pensioenfonds PGB stelt zich aan u voor In de middag: Over ons beleidsplan voor de toekomst:  Uitslag enquête  Resultaten klankbordsessies  Beleidsplan komende jaren Stand van zaken nieuwe pensioen:  Waar staan we nu en hoe gaat het verder? Tussen de middag lunch en informatieplein Na afloop middagprogramma: nazit met hapje en drankje. Een dag dus met een interessant programma. Enerzijds over de toekomst van onze vereniging en anderzijds over de toekomst van ons pensioen bij PGB. Kortom, een dag die de moeite waard is om erbij te zijn. Cees Mooij COLUMN De oogarts meldt het nogal nuchter. ,,Bijna iedereen komt een keer aan de beurt. De gemiddelde leeftijd bij een staaroperatie is 72.’’ Kijk aan! Dan zit ik zowaar keurig op schema. Ik kan al snel terecht en merk in de drukke wachtkamer meteen dat er meer ogen ter tafel komen. Om me heen zitten vier gespannen figuren, in een wat futuristische setting. Zachtblauwe ‘kapsels’, die keurig corresponderen met het schoeisel, dat evenzeer bacteriën op een afstandje moet houden. Het hok doop ik maar direct om in druppelkamer. Binnen twintig minuten krijgt mijn matige oog een portie druppels, die onder meer als verdoving dienen. Een montere dame doorbreekt het stilzwijgen. ,,Niks bijzonders hoor. Die operatie. Ze begonnen over mijn moestuin en voor ik goed en wel had verteld wat ik verbouw, stond ik alweer buiten.’’ De vraag hoe groot de moestuin is, heb ik ingeslikt, omdat mijn naam weerklinkt. De oogarts, die terecht nog even polst welk oog kan bogen op de Het onderdeel gezelligheid (zoals hier in 2025) is altijd vaste prik ‘flinke staar’, begint olijk te sleutelen. Aan mij wordt verder geen aandacht besteed. Nee, de drie behandeldames nemen de diverse collega’s nogal pittig door. Mij wordt een bijzonder inkijkje gegund. De een is internist, toch wel gauw 1.94 meter en de ander chirurg, met hele grote handen. Ik hoor plompverloren van alles, inclusief een krachtige stelling. ,,Tja, internisten weten alles maar kunnen niks, en chirurgen kunnen alles maar weten niks.’’ Zo die zit! Het seintje dat ik de zwarte operatiestoel mag verlaten, komt niet eens gelegen. Ik wil nog veel meer weten van die dokters… ,,Sorry meneer dat we zoveel aan het praten waren’’, zegt de oogarts. Ik scoor voor open doel, ook al heb ik geen zicht op enige reactie. Voor het optimale effect rommel ik wat met de waarheid. ‘Geeft niets hoor; ben jaren internist geweest. En bedankt voor de extra verdoving.’ Anton Allure 7 Dubbele verdoving 

8 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication