Peter en Ria op de bok in Verzorging Hop, hop, hop. Vier lijkkoetsen in draf langs het Hoendiep. Op de bok Peter Suidman. Rustig, rustig. Waar weer mensen langs de route staan, wordt het tempo opnieuw plechtig. “Wat een rit. Ik ben gek op rijtuigen en paarden. Had een Fries. In de schuur stond tot voor kort de lijkkoets, in 1992 gekocht in Bodegraven. De koets heeft een geweldige uitstraling.” Enthousiast passeert een breed pakket aan interesses de revue. De korte versie? Heemstede – Gilze Rijen – Putten – Usquert. Voor wie meer geduld heeft stapelen de verhalen van Peter Suidman (1945) zich snel op. Echtgenote Ria bestiert het pension met de bijzondere naam Gemeentelijk Verzorgingsgesticht. Peter is administrateur, glazenwasser en tuinman. Plus huisschilder, historicus en bespeler van de pianola. Ook ondersteunt hij als vrijwillig De pianola heeft een prominente plek. mentor mensen die (ten dele) wilsonbekwaam zijn. Suidman rolde het grafische vak binnen, werd boeken- en tijdschriftenman. “Ik begon als typograaf. Luisteren en aan de bok. Drukken? Nee, zetten, letters, vormgeving. Met de techniek had ik nog niet zo veel, dat kwam later. Vooral de organisatie interesseerde me. Heel snel heb ik met avondstudies de schade ingehaald van niet aan te willen poten met leren. Daarna: leiding, leiding, leiding. Dan zit je er in en moet mee als een machine wordt vervangen. Als bedrijfsleider bouw je veel routine op. Je pakt je lijstjes, kent de relaties, denkt aan personeelszaken. Van 1976 tot 1998 werkte ik bij Bosch & Keuning. Niet bij de uitgeverij maar de drukkerij en het binderijbedrijf.” Met zijn inmiddels ruime ervaring als bagage startte Suidman in 1998 Grafisch Projectsupport – werd 1-pitter. Vanaf de Veluwe reisde hij naar Brussel, dan weer naar Den Haag of Schiedam. De interimmer maakte veel kilometers. Of hij voelt voor een klus in het ‘verre’ Bedum? Binnenpret. Vanwege zijn voorouders is het Groninger land hem beter bekend dan de opdrachtgevers vermoeden. De hulpvraag komt van grafimediabedrijf Scholma. Het Gemeentelijk Verzorgingsgesticht, in 1909 als armhuis gebouwd in opdracht van de gemeente Usquert. Architect: Gerrit Nijhuis. 12 Eind 2003 begint Suidman. “Ga ik opnieuw op en neer of verhuizen we naar Groningen? Ik was gevraagd voor een periode van vijf jaar.” Knop om, Peter en Ria besluiten noordwaarts te gaan. Voorwaarde: de nieuwe woning moet iets bijzonders zijn. Een oud postkantoor misschien, kerk of schooltje. Staat ergens een gemeentehuis of aparte boerderij te koop? Een makelaar zoekt mee. Als Peter vanuit Bedum weer thuiskomt in Putten zegt Ria: “Ik zie onze woning al staan. Kijk, hier op internet.” Ria’s oog is gevallen op het Gemeentelijk Verzorgingsgesticht, in 1909 als armhuis gebouwd in opdracht van de gemeente Usquert. De schuur blijkt een voormalig cholera ziekenhuis (1878). Ria: “Geweldig toch? Als verpleegkundige heb ik gewerkt in de psychiatrie. Peter had zijn werk in Bedum. Wat moest ik gaan doen? Mij leek leuk een bed & breakfast te beginnen. En dat in m’n eigen gesticht.” De ontwikkelingen gaan in een stroomversnelling. De kunstzinnige bewoners van het pand willen snel verhuizen, zoeken zekerheid. Ria en de makelaar happen toe, Peter is in Vianen. Pas twee weken na de koop stapt de nieuwbakken eigenaar eens op de bewoners af en zegt: “Kan ik het huis bekijken, we hebben het onlangs gekocht.” Ria: “Het huis voelde direct goed. Dit is het! Ik dacht: dit huis wil ons wel hebben.” Herfst en winter worden gebruikt om het gebouw op te knappen. Handen uit de mouwen. Het gemeentelijk
13 Online Touch Home