Brexit is voorlopig nog één en al onzekerheid ‘’De Britten weten zelf niet eens wat Brexit precies gaat betekenen, laat staan dat wij het weten. Voorlopig wacht ik het maar af, we zien wel wat er gebeurt. Maar het brengt wel veel onzekerheid.’’ Jos Poels woont sinds de zomer van 2016 in Chester in Engeland. Hij is oud-journalist, getrouwd met een Britse vrouw en heeft een aanvullend pensioen van PGB. ‘’We kwamen altijd al heel regelmatig hier en drie jaar geleden hebben we besloten naar Engeland te verhuizen. Dat was net na het referendum waarop de Britten besloten uit de EU te stappen. Sindsdien wordt er voortdurend over die Brexit gesproken en geschreven maar waar we nu precies aan toe zijn weten we nog steeds niet. Ik als Nederlander niet en de Britten ook niet.’’ Was wonen aan de overkant van de Noordzee tot nu toe geen enkel probleem – je kon er als Nederlander zo een huis kopen of huren – nu moeten alle EU-burgers die in GrootBrittannië willen blijven in ieder geval een ‘settled status’ aanvragen, zeg maar een verblijfvergunning. Poels komt daar nog niet voor in aanmerking omdat de Britten eisen dat je minstens vijf jaar in hun land verblijft. Hij kan wel een aanvraag indienen voor een pre-settled status, een voorlopige vergunning als het ware. ‘’Ik heb alles ingevuld en zou een email terugkrijgen maar heb tot nu toe niets gezien. Dat is het probleem vaak hier, die bureaucratie. Alles gaat soms zo moeilijk en ingewikkeld.’’ De ware ‘bottleneck’ is dat GrootBrittannië niet beschikt over een burgerlijke stand. Dat je er al jaren woont, moet je daarom zien te bewijzen met aankoopaktes, huurcontracten, afschriften van je pensioen, inschrijvingsbewijzen van allerlei instanties of zelfs de energierekening. Die rekening van een nutsbedrijf wordt ook gevraagd om je adres te bewijzen, een ander systeem is er immers niet. Veel EU-burgers, die vaak al jaren in Groot-Brittannië wonen en daar soms ook al pensioen genieten, hebben daardoor grote moeite om aan te tonen dat ze recht hebben op die ‘settled status’. Poels: ‘’Mijn vrouw is Britse dus die heeft dat probleem niet. Maar ze heeft wel voor de zekerheid een Iers paspoort aangevraagd. Haar vader is in Ierland geboren en dan kun je een paspoort van dat land krijgen. Er is een ware run op, we dachten dat het zes weken zou duren maar gelukkig kwam ‘t al binnen twee weken. Nu hoeft ze tenminste straks niet in de wachtrij voor niet-EU burgers als we weer eens naar Nederland komen.’’ Poels hoeft voorlopig nog niet aan te kloppen bij de National Health Service omdat hij als uitkeringsgerechtigde een Nederlandse zorgverzekering heeft. Andere oudere EU-burgers hebben daar echter al wel grote moeite mee ondervonden, tot aan het afzeggen van operaties aan toe. Of er andere praktische problemen komen, is nog niet duidelijk. Het zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat er voor een Britse auto straks een aparte verzekering nodig is om in de EU te rijden terwijl dat momenteel nog onder de ‘normale’ verzekering valt. Ook is het nog maar de vraag of op een Nederlandse bankrekening uitbetaalde pensioenen straks net zo makkelijk in Groot-Brittannië opgehaald kunnen worden. Of omgekeerd, er zijn ook Nederlanders – zoals schrijver van dit artikel – met een Brits pensioen waarvan de toekomst tamelijk onzeker is. Poels maakt zich echter toch maar weinig zorgen. ‘’We zien het wel. En weet je, we hebben ons huis in Nederland voorlopig aangehouden. Zou het allemaal echt te moeilijk worden, dan kunnen we altijd terug. Hoewel me dat wel zou spijten, dit is een heerlijk land. Veel ruimte, niet allemaal zo recht en georganiseerd als in Nederland. De Engelsen zijn ook erg vriendelijke mensen, het is prettig wonen hier. Maar ja, die Brexit hé.’’ Ruud Peys 24
25 Online Touch Home