Piet van der Harst (1949) pinkt een traan weg. Is ontroerd over de wijze waarop Nederlanders vluchtelingen uit Syrië helpen. laten we wel wezen, de stemming in ons land is niet altijd positief. Bij zijn vluchtelingenwerk voor statushouders in Zutphen doet Van der Harst echter louter positieve ervaringen op. Scholieren heten Syriër met schilderij warm welkom in Zutphen “Met een jongeman kwam ik bij de oude watertoren. In het gebouw zijn in drie lagen appartementen gemaakt voor alleenstaanden. De vrouw die daar woonde trok in bij haar vriend in Nijmegen. De ronde woning was prachtig betimmerd door de vader van de vrouw. Ze zei: “Alles wat je wilt mag je hebben, ook de kasten.” Geweldig toch? De vrouw werkte in het onderwijs. Haar leerlingen hadden voor de Syriër een cadeautje gemaakt: een schilderij met Welkom in Zutphen. Zo mooi.” Actief als belastingconsulent. In de jaren 2014 – 2016 werkte Van der Harst als vrijwilliger voor Vluchtelingenwerk. Maakte zo’n twintig huishoudens van Syrische komaf wegwijs in Zutphen. Een hersenbloeding dwong hem om rustiger aan te doen. Nog steeds is hij – in een langzamer tempo dan voorheen – actief binnen de FNV“De drie kinderen volgen opleidingen voor dienstverlening, zorg en verkoop. Geweldig om te zien hoe de mensen hun ontzettende best doen om mee te doen in de samenleving.” 26 belastingservice. “Op statushouders komt heel wat af. Als vrijwilliger bekijk je samen de toegewezen woning. Is alles in orde, moet er wat gerepareerd worden? De meterstanden moeten worden opgenomen, de formulieren correct ingevuld. Tegen de kennismaking met de buren keek ik in het begin erg op. De reacties van de Zutphenaren vielen me ontzettend mee. De media zouden meer aandacht moeten geven aan alles wat wel goed gaat. De huidige toon is te negatief.” Van der Harst put moeiteloos uit zijn positieve ervaringen. Noemt het homostel dat uit elkaar ging en de woning moest verlaten. Heel de inboedel was voor de nieuwe Syrische bewoner – behalve dan de televisie. Verrassend is hoe snelle hulp kaal beton in een gezellig thuis kan veranderen. “We bekeken de woning. Volstrekt leeg, de vloer van beton. De verhuurder had het appartement volledig gestript omdat de vorige bewoner er een zooitje van had gemaakt. Een week later kwam ik kijken hoe het met de familie ging. Onvoorstelbaar, ik wist niet wat ik zag. Met de hulp van anderen hadden ze binnen een week de woning helemaal opgeknapt. Samen met wie? Geen flauw idee. Hun drie kinderen volgen nu de opleidingen voor dienstverlening, zorg en verkoop. Geweldig om te zien hoe de mensen hun ontzettende best doen om mee te doen in de samenleving. Via de app houd ik nog steeds contact met deze familie.” Van der Harst komt in 1949 ter wereld op Scheveningen. In zijn jonge jaren staat hij voor de keuze Mulo of drukkersvak. Met het diploma van de Haagsche Grafische Vakschool gaat hij aan de slag bij drukkerij Levisson in Rijswijk. Daar worden vakbladen als Graficus geproduceerd. “Mijn oom was boekdrukker. Liet mooi werk van hem zien. Dat wilde ik ook wel. Wat ook meespeelde, was dat mijn oom duiven hield. Ik liet een ei bij een buurman uitbroeden en kreeg zo mijn eigen duif.” Het werk aan de pers levert Van der Harts minder plezier op dan hij verwachtte. Al die chemie, het stof, de vieze handen. Meer trok de handelskant, calculatie en verkoop. In de avonduren voltooide de Scheveninger achtereenvolgens handelsschool, mavo en havo. Met als toetje het grafisch kostprijsdiploma en de grafische staf- en kadercursus.
27 Online Touch Home