PENSIOENEN EEN KOSTENPOST? AOW’ers: grijze plaag of maatschappelijke zegen? I 4 n mijn mailbox vind ik een bericht van mijn zoon. De bijlage schettert dat AOW’ers van alle andere leeftijdsgroepen de minste kans op armoede lopen. In internationaal verband zijn Nederlandse AOW’ers bevoorrecht. Analyse Het bericht is geen toeval: de benarde positie van ouderen is bij ons een weerkerend onderwerp van discussie. De valse framing van schaterlachende Zwitserlevengenieters in allerlei luxueuze uithoeken van de wereld heeft zich krachtig tussen de oren van jongeren gevestigd. Ouderen hebben, vinden zij, niet alleen het lànd na de oorlog opgebouwd, maar ook (goedkoop) hun eigen vermogen. Met eigen huis, eigen bedrijf en hoger onderwijs voor een prikje konden ze maximaal van de groei profiteren. Terwijl jongeren nu opdraaien voor de klimaat-kaalslag die ouders en grootouders in hun expansiedrift hebben veroorzaakt. Zoon ziet zijn gelijk in de bijlage bevestigd: AOW, al dan niet met aanvullende uitkering, ligt boven de ‘lage-inkomensgrens’, het minimale inkomensniveau om aan armoede te ontkomen. In de zomer komt nieuwe armoedegrens Met die uitkering moeten AOW-gerechtigden dus makkelijk hun ‘minimaal onvermijdbare uitgaven’ (het criterium) kunnen bekostigen. Hoe kan het dan, werp ik tegen, dat mensen in mijn omgeving soms maar één of twee keer per week vlees kunnen eten? Dat ze niet meer met vrienden buitenshuis afspreken en daardoor zelfs soms in een isolement belanden? En wat verstaan we onder ‘lage inkomensgrens’ en ‘minimaal onvermijdbare uitgaven’ nu een team van CBS, CPB en NIBUD naar verwachting nog deze zomer komt met een Ouderen hebben doorgaans een toegevoegde waarde
5 Online Touch Home