Marlon Vermeer: Zonder gehoor volledige controle Je hoeft niet alles te horen om duidelijk te maken wat er op het veld moet gebeuren. Wanneer Marlon Vermeer als scheidsrechter het veld opstapt, kijken spelers soms verbaasd. Ze merken dat hij doof is. Voor de aftrap haalt Marlon daarom de trainer of begeleider erbij. Die legt uit dat de spelers goed op de fluit en vooral op Marlons gebaren moeten letten. Daarna begint gewoon de wedstrijd. Simpele uitleg Geen ingewikkeld protocol en geen lange uitleg: kijken is meestal genoeg. Zodra de bal rolt, verdwijnt de verbazing. Marlon wijst waar een overtreding is gemaakt, spreekt spelers aan met zijn houding en gebaren. Hij treedt op wanneer iemand over de grens gaat. Als het nodig is, stuurt hij een speler van het veld. Zijn handen, gezicht, hoofdbewegingen en de kracht waarmee hij een signaal geeft, vertellen precies wat hij bedoelt. Altijd een bal in de buurt Marlon werd in 1962 geboren in Suriname. Voetbal was al vroeg onderdeel van zijn leven. Zodra hij als peuter kon lopen, was er een bal in de buurt. Op vierjarige leeftijd verloor hij na een ziekte zijn gehoor. Rond zijn twaalfde kwam hij naar Nederland. De omgeving veranderde, maar zijn liefde voor voetbal bleef. In en rond Schiedam droeg hij de kleuren van onder meer Oldi, Martinit, ODC, Ursus, SVV/ SMC en HBSS. Oldi, voetbalvereniging voor doven. Vooral Oldi, de Rotterdamse voetbalvereniging voor doven, kreeg een belangrijke plaats in zijn leven. Een door hem bewaard krantenknipsel vermeldt dat Marlon op 23-jarige leeftijd al acht jaar lid van Oldi was. Hij speelde er meestal als linksbuiten. Zijn talent bracht hem uiteindelijk bij Oranje. In 1985 werd Marlon geselecteerd voor het Nederlands dovenelftal dat deelnam aan de Deaflympics in Los Angeles. Deaflympics Nederland eindigde daar als vierde. De weg naar Amerika was spannend. In de beslissende kwalificatiewedstrijd moest Nederland afrekenen met Zweden. Oranje won met 3-1. Marlon leverde voorbereidend werk bij een doelpunt en werd in een verslag zelfs genoemd als de beste Nederlandse speler in de eerste fase. Later viel hij geblesseerd uit. Leiding zonder veel woorden Rond zijn 33ste stopte Marlon als voetballer. Maar voetbal bleef hem boeien. Hij ging verder als scheidsrechter en assistent-scheidsrechter en bleef dat ruim dertig jaar doen. Zijn doofheid blijkt daarbij zelden een probleem. Spelers reageren meestal vriendelijk en worden vaak juist extra alert. Kritiek vanaf de kant hoort hij niet. Hij kan daar zelf wel om lachen. Zijn kracht is dat hij het spel leest met zijn ogen en met zijn hele lichaam communiceert. Lichaam als communicatiemiddel Een rustige beweging betekent iets anders dan een korte, felle aanwijzing. Soms is een praktische oplossing nodig. Wanneer een trainer wil wisselen, tikt de aanvoerder hem op de schouder: een duidelijk gebaar en een blik zijn vervolgens voldoende om de wissel te regelen. Ook als vrijwilliger blijft Marlon actief bij CWO, als arbiter en grensrechter. Op het veld heeft hij nooit veel woorden nodig gehad. Als speler liet hij zijn voeten spreken. Als scheidsrechter gebruikt hij zijn fluit, ogen, handen en houding. Een huis vol sport Sport is een belangrijk onderdeel van het gezin. Marlon doet graag mee aan verschillende sporten. Hij leeft intens mee met zoon Bernie, die handbal speelt op het hoogste niveau en aanvoerder van Hurry-Up is. Vanaf de kant probeert Marlon hem met felle gebaren extra energie te geven. Zijn vrouw Monika moet hem soms lachend tot de orde roepen: Bernie heeft tenslotte al een coach. Toekijken pas hem niet Passief toekijken past niet bij Marlon. Zijn bemoeienis komt voort uit trots en uit de overtuiging dat extra vuur precies is wat een sporter nodig heeft. Op zaterdag verdeelt hij zijn aandacht tussen de wedstrijd van zijn kleinzoon Roshedro bij Sparta en de wedstrijden van Bernie. Hij volgt die via een livestream. Misschien is dat wel de kern van zijn verhaal: communicatie begint niet pas wanneer iemand iets zegt. Ze begint wanneer mensen naar elkaar kijken en bereid zijn elkaar te begrijpen. Daarna begin gewoon de wedstrijd.
46 Online Touch Home