HOEKER JACK SLOB BEKROOND TOT RUGBYER VAN HET JAAR Het dorpje aan de zee heeft een bijzondere rugbyclub met een reus van een rugbyer. De 22-jarige Jack Slob werd dit jaar rugbyer van het jaar. Een unicum: een titel die vrijwel nooit wordt uitgeloofd aan een clubspeler die niet bij een Nederlandse topclub speelt. De enorme vlucht van Jack Slob is dan ook een zeldzaam mooi sprookje. Door: Cees van der Pol VDL voetballer Jack begon als voetballer van vijf in Maassluis met voetballen, maar op zijn elfde had hij er ineens genoeg van. Zijn vader rugbyde al jaren bij The Hookers en de toen al fysiek sterke Jack ging mee. “Na de eerste training was ik verkocht. Een fysieke sport trok me erg aan. Mijn vader had me geleerd dat je een hand in een gezicht moest duwen, als je niet gepasseerd wilde worden, maar in de jeugd moest ik dat weer snel afleren. Daar mocht het nog niet.” Dispensatie De Hoekse rugbyclub vroeg dispensatie aan voor Jack om in de seniorencompetitie te spelen. Intussen is hij 107 kilo en 1.94, een beul met één bonk spieren. Hij haalde zijn havo-diploma op het Spieringshoek in Schiedam, maar hij wilde ooit profrugbyer worden. Hij stuurde op eigen Foto: Erik den Burger initiatief mailtjes naar buitenlandse clubs en de Franse profclub ASM Clermont gaf hem eindelijk een contract. Hij was toen achttien jaar. Frankrijk staat aan de top van het Europese rugby. “Je ne sais pas” In Frankrijk kreeg hij een eigen appartement: “Ik sprak nauwelijks Frans. De hele dag staat daar in het teken van rugby: maaltijden, sportschool, trainen. In het begin was ik de slechtste van het stel. Dan ben je een nobody. Ik moest me er doorheen knokken. Met mijn Frans ging het na elke dag verplichte taallessen beter, met het spel ook. Ik kreeg er ook vrienden. Met een Zuid-Afrikaanse jongen kon ik half Nederlands en Engels praten. Ik kwam er daarna steeds meer aan spelen toe.” “Gegaan als een kind, vertrokken als man” Het noodlot sloeg echter toe: in het tweede seizoen scheurde Jack een achillespees af. Hij koos voor een operatie. Omdat het seizoen halverwege was, werd zijn contract bij Clermont niet verlengd. “Je weet nooit of zoiets goed herstelt. Ik heb er veel geleerd. Ik ging als een kind en vertrok als een man.” Nationale teams Jack koos voor een terugkeer naar RC Hoek van Holland. “Dat is mijn cluppie. Mijn vrienden spelen er.” Hij viel meteen weer op en speelde zich in de nationale jeugdteams. Hij kwam ook in het Deltateam, wat te vergelijken is met Oranje onder 23. Daar werd hij gespot door de bondscoach van het nationale rugbyteam die graag zijn selectie wilde verjongen. Intussen speelde hij al vier echte interlands. Speler van het jaar. De speler werd captain in De Hoek, speelt in de scrum in de derde rij, wat een belangrijke verbindingspositie in een ploeg is. Hij werd in 2026 als de beste rugbyer van het jaar gekozen. Een unicum voor een speler in een kleine club, die weliswaar veel ambitie heeft en afgelopen jaar bij de beste zes clubs van Nederland behoorde. Nederland wil hogerop Momenteel staat Nederland op plek 27 op de Wereldranglijst, maar wil hogerop. De kwalificatie voor het WK van 2027 werd gemist, maar Nederland zet alles op deelname van het WK in 2031.”Dat lijkt me gaaf, spelen tegen ‘Springboks’ (Zuid-Afrika), ‘The All Blacks’ (New Zealand) of ‘Les Blues’(Frankrijk),” zegt hij lachend. Rugby op 1, medicijnen op 2 Jack wil ooit misschien nog een keer naar een buitenlandse competitie, maar hij heeft daarnaast een ander doel in zijn leven. ”Ik ga nu mijn vwo-diploma afmaken en inloten voor geneeskunde. Ik zie mezelf heel graag orthopedisch chirurg worden. Ik ben immers ervaringsdeskundige. Als ik die studie afmaak, kan ik daarna altijd nog naar het buitenland. Daar kun je trouwens een leuke boterham met rugby verdienen.” Gretige topclubs Natuurlijk kwamen de topclubs in Nederland recent aan zijn rugbyshirtje trekken. ”Ik heb wel gesproken met een paar clubs. Maar RC Hoek van Holland is zo’n heerlijke club, daar ga ik voorlopig echt niet weg.” 67
68 Online Touch Home