21

BRIAN KABBES Markante aartjes Verbena hastata of ijzerhard (foto) heeft behalve een subtiele bloei ook een markante groeivorm. De stengels groeien strak rechtop en worden op vruchtbare bodem meer dan een meter hoog. De kleine bloemen zitten in langgerekte aren. Ze geven de plant een sierlijke uitstraling en brengen niet alleen rust, maar ook ritme en dynamiek. De beplanting wordt de hoogte ingestuwd en de vorm van de bloeiwijzen biedt tegenwicht aan bijvoorbeeld Sedum, Helenium en Monarda, waarvan de bloemen in horizontale vlakken zijn gerangschikt. Dit doet al snel onnatuurlijk aan, zeker door hun intense bloemkleuren. De priemende bloeiaren van Verbena doorbreken dat, waardoor de beplanting levendiger en evenwichtiger wordt. De wilde stamsoort van V. hastata is afkomstig uit Noord-Amerika en bloeit met blauwpaarse bloemen. Bij gespecialiseerde kwekers zijn ook wit- en rozebloeiende varianten te koop. In cultuur is dit de meest winterharde soort, en in dat opzicht niet te vergelijken met de bekendere V. bonariensis. De bloeiwijzen kunnen uiteindelijk tot flinke bossen uitgroeien. De bloei begint in juni en stopt pas als de herfstnachten kouder worden. Op een niet al te droge plek zaait V. hastata zich vrijelijk uit en kan hij zelfs lastig worden. De zaailingen hebben de gewoonte op te komen op onhandige plekken, zoals in het hart van andere planten. Daarom is het verstandig om de zaadpluimen er op tijd uit te knippen. Het uitzaaien kun je niet helemaal voorkomen, maar dat geeft niet. Enkele spontane zaailingen maken een beplanting speelser en natuurlijker. Verbena macdougalii lijkt op een grovere uitvoering van V. hastata en is een uitstekende plaatsvervanger. De plant is in alle delen steviger en straalt meer zelfverzekerdheid en kracht uit. De bloemkleur is blauwpaars, van deze soort bestaan geen anders gekleurde varianten. Misschien wel de bekendste (vaste) ijzerhard is Verbena bonariensis. Deze ijzerhard bloeit nu eens niet in aartjes, maar in samengetrokken knoedeltjes. De stengels zijn opvallend rank, dragen weinig blad en worden met gemak manshoog. De hele zomer en herfst bloeit deze uit Zuid-Amerika afkomstige Verbena met prettig lila bloemen. Een nadeel is de matige winterhardheid: een koude winter met schrale vorst verdraagt hij niet. De zaailingen die in het voorjaar verschijnen nemen vrijgekomen plekken weer snel in. Alle verbena’s zijn uitstekende drachtplanten en trekken allerlei vliegende insecten aan. u G R O E I&BL O E I–APR I L–2019 61

22 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication