l l l de reportage Boksen houdt je rechtop BoomerBoks & parkiBoks als medicijn B oksen, da’s niks voor macho-haantjes. Die krijgen vroeg of laat zelf klop. En dan zie je de tanden vliegen en de neuzen breken. Niet zo bij onze Boomerboks of Parkiboks. Als ouderen de vuisten laten spreken, doen ze dat met stijl: eerst vragen of het mag. En enkel op elkaars bokshandschoenen of op een zak. Maar geklopt wordt er! En gehuppeld en gesprongen, ritmisch, nu eens links, dan weer rechts, soms op snelheid, soms met finesse. Mohamed Ali alias Casius Clay was ongetwijfeld de grootste bokser aller tijden. De laatste decennia van z’n leven streed hij echter een strijd die hij niet kon winnen: die tegen de ziekte van Parkinson. Of toch een variant ervan die ook wel boksersdementie wordt genoemd. En hoe contradictorisch het ook lijkt: in deze tijden blijkt bokstraining net een adequaat middel tegen Parkinson te zijn. De VGC en het Brussels Ouderenplatform sloegen de handen in mekaar. We trokken naar GC De Markten waar wekelijks twee bokssessies op het programma staan. “Mohamed Ali bokste natuurlijk in andere tijden. In die generatie was het slaan, incasseren en nog harder slaan. Topboksers deelden harde klappen uit, maar incasseerden er ook veel. En dat is niet goed voor de hersenen”, knikt Lore Bacquaert (69). “Nu gaat boksen toch meer om raken zonder geraakt te worden.” Nooit sportief geweest “Lore is een fenomeen. Ze is de lijm binnen deze groep”, fluistert Kathleen De Roock (VGC-sportpromotor ouderen) ons toe. Maar ze is meer dan dat. De enthousiaste spring-in-‘t-veld is zelf begonnen met boksen om gezondheidsredenen. “Acht jaar geleden werd ik geopereerd omwille van hartritmestoornissen. En kijk waar ik nu sta. Ik voel me 20 jaar jonger. Dat is niet vanzelf gegaan, maar door best hard te trainen. Ik ben bijna 70, maar testen & tabellen schatten m’n leeftijd nu in op 50. Of dat zijn toch de woorden van m’n dokter…” “Eigenlijk was ik vroeger nooit sportief”, verbaast Lore. “Ik was ook altijd druk bezig met het werk, jarenlang o.a. bij het Kaaitheater. Maar eens gepensioneerd moest ik wel iets doen. Dus probeerde ik vanalles: zwemmen, tennis, paardrijden, yoga… Maar ik vond niks waar ik me echt goed bij voelde, waar ik me volledig kon smijten. Tot ik in het BOp-Magazine las over een sessie speels boksen. En dus ging ik ook daar eens kijken.” Geen abonnement, wel een zap-kaart “Voordien had ik ook Tai chi geprobeerd (nvdr: Tai chi is een Chinese trage l maarT - apriL 2026 BOp magazine l l 5
6 Online Touch Home