de reportage l l l bewegingskunst ook wel schaduwboksen genoemd). Alleen lag ook dat me niet zo goed. Maar het fijne aan het sportsysteem binnen het BOp en het VGCGoldaanbod is dat je niet vast zit aan een jaarabonnement. Je koopt een 10 beurten-sportkaart en daarmee kan je door een heel aanbod zappen. Ik vind dat super!” “Dus zo kwam ik bij speels boksen terecht. En ik landde na die eerste sessie terug thuis met een grote smile van oor tot oor op mijn gezicht. Eindelijk had ik mijn sport gevonden.” Het boksen is een passie geworden voor Lore. Ze assisteert intussen coach Abdel, behaalde ook een attest om Parkiboks te geven en volgt nu een opleiding bokscoach bij de Vlaamse Boksliga. “Ik heb net m’n eerste examen gehad. Theorie: best moeilijk! Het is 50 jaar geleden dat ik studeerde en nu moest ik ineens terug blokken. Pittig, geloof me! Ik hoop dat ik erdoor ben, maar zelfs al slaag ik niet, dan zal ik toch veel hebben bijgeleerd.” Parkinson kan je vertragen “Boksen is echt een medicijn. Niet alleen voor mensen met Parkinson, al is het ook zeker voor hen een aanrader. Het brengt immers iedereen meer evenwicht en stabiliteit, en houdt zowel het lijf als de hersenen in conditie. Die combinatie 6 l l l BOp magazine maarT - apriL 2026 is superbelangrijk voor de coördinatie van bewegingen.” Die coördinatie van bewegingen tijdens de boksles: ze lijken op het eerste zicht simpel. Tot je er zelf aan begint. Ondergetekende mocht het als reporter aan den lijve ondervinden. Je moet aan erg veel tegelijkertijd denken en gefocust blijven. Niet op een tegenstander maar op je eigen bewegingen. Maar hoe erg je soms de mist in gaat: ridicuul is het nooit. En neen het gaat hier niet om iemand anders neer te meppen. De meeste oefeningen zijn individueel, andere in duo. Zweten doe je sowieso. Een workout die kan tellen. Je moet niet eens gepensioneerd zijn. Al trek je toch soms grote ogen van zij die het wel zijn en al wat langer de handschoenen hebben opgenomen. “Coach Abdel is een artiest. En hij heeft een ongelooflijk goed oog” Trainer Abdelhay El Ouarroudi (48) weet dan ook z’n passie voor boksen op doordachte manier aan de man en vrouw te brengen. Op maat van z’n publiek: hij houdt het tempo strak, maar heeft oog voor ieders kunnen en niveau. “Ik begon met boksen op m’n veertiende, in een plaatselijke club in Marokko. De trainer was ook leraar LO op school. Ik was er meteen door gebeten, deed na een tijdje ook mee aan bokswedstrijden. Tot ik als student naar België kwam en al snel inzag dat een internationale carrière als profbokser er niet in zat. Ik kon me beter op iets anders oriënteren.” “Als zelfstandige verdiende ik goed geld, maar die oude passie bleef toch knagen. Werken met boksen combineren: dat was mijn uitdaging. Via Mark Dhondt belandde ik bij Buurtsport en zo kon in Kuregem aan de slag. Niet alleen met boksen, maar met algemene sporteducatie, naschoolse sportactiviteiten met kinderen en jongeren, zelfs wat straathoekwerk.” “En zo kreeg ik ook de kans om binnen een school (La Providence in Kuregem) met een boksclub te beginnen in hun sportzaal. De Kureghem Boxing Academy draait prima: we zijn aangesloten bij de Vlaamse boksliga en ook onze jeugdige kampers staan goed geklasseerd.” Bij de VGC en het Brussels Ouderenplatform werkt El Ouarroudi uiteraard met een ander publiek: “Met de VGC bereiken we uiteraard doelgroepen van diverse leeftijden”, lacht Abdel. “Dus ook ouderen, zoals hier bij de Boomerboks en Parkiboks. Ja, het is een andere manier van werken, maar even boeiend. Het grootste verschil: met kinderen moet je oefeningen meestal in een spelvorm gieten. Aan volwassenen kan je een uitleg geven, hen duiden op het hoe en waarom van een bepaalde beweging.
7 Online Touch Home