Pip en mw. IJspelder. een vorm van vrijheid. “Ik krijg opdrachten, maar mag ze zelf invullen. Die balans vind ik heel fijn.” Even naar buiten Mevrouw IJspelder is een echt buitenmens. Vroeger fietste ze veel, op een omafiets. Pip lacht: “Die heb ik ook!” Samen besluiten ze naar de Pier te gaan. Mevrouw gaat mee in de rolstoel. Alleen al het buiten zijn doet haar goed. “Ik vind het heerlijk om even lekker weg te zijn.” Onderweg komen ze een kat tegen. Mevrouw begint te vertellen over haar kat van vroeger, waar ze zo dol op was. Ook Pip is een dierenmens en heeft sinds kort haar eigen kat. Aangekomen op de Pier eten ze samen een ijsje in de zon. Ze lopen langs de zee en stappen even het Kurhaus binnen. Pip maakt foto’s van de kunst die ze daar ziet. “Foto’s maken: dat deed ik vroeger ook graag!” zegt mevrouw lachend. Meer overeenkomsten dan gedacht Ondanks het leeftijdsverschil ontdekken Pip en mevrouw IJspelder veel herkenning. Allebei houden ze van buiten zijn, van rondlopen en van kleine uitstapjes. Van even alleen zijn, maar ook van contact als daar behoefte aan is. “Vroeger ging ik ook graag het centrum in,” vertelt mevrouw. “Gewoon kijken en heerlijk rondlopen.” Pip herkent dat. Zij woont in Leiden en gaat ook graag een rondje wandelen door de stad en kijkt graag rond in kringloopwinkels. Alleen doet zij dat vaak met muziek in haar oren, voor extra ontspanning. Pip en mevrouw IJspelder genieten volop van het uitstapje. Het zijn kleine momenten, maar ze betekenen veel. Even buiten, even iets samen doen. Andere generaties Vrijheid is voor iedereen anders. Elke generatie geeft er een eigen betekenis aan. Dat blijkt ook uit de verhalen die mevrouw IJspelder van huis uit heeft meegekregen. Ze vertelt hoe haar ouders tijdens de oorlog in Rotterdam woonden. Toen de stad werd gebombardeerd, veranderde hun leven van de ene op de andere dag. Er was weinig, bijna niets. Zo maakte haar moeder een babybedje en dekentjes van de stof van een dweil. Ook wanneer vrijheid onder druk staat, of zelfs even lijkt te verdwijnen, vinden mensen manieren om door te gaan. Vrijheid zit dan niet in grote gebaren, maar juist in kleine dingen. In creativiteit, in hoop, in het samen volhouden. Wat echt belangrijk is Aan het einde van de dag blijft vooral één gevoel hangen. Mevrouw IJspelder kijkt met warmte terug op haar leven. “Ik heb een mooi leven gehad,” zegt ze. Tegelijkertijd merkt ze hoe anders het nu is, hoe dingen niet meer vanzelf gaan. Juist daarom is haar advies simpel en krachtig: “Waardeer wat je hebt. En vooral je gezondheid.” Een boodschap die blijft hangen. Voor Pip, en misschien ook voor iedereen die dit leest. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 23
24 Online Touch Home