Cardia MAGAZINE Vrijheid betekent voor mij… Langer zelfstandig én fit blijven Zelfredzaam met slimme sensoren Vrijheid MEI 2 0 2 6
Cardia magazine mei 2026 INHOUD Huishoudelijke hulp 10 18 03 Van het bestuur 04 Vrijheid door de ogen van drie bewoners van Floriadehof 06 Bouwnieuws Het Breeje Hof 08 Vrijheid is... 10 Huishoudelijke hulp Colofon UITGAVE | Cardia Magazine verschijnt 3 x per jaar en is een uitgave van Stichting Cardia. www.cardia.nl 2 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 12 Slimme sensoren 14 Vergeet-mij-niet-pad 16 Wet zorg en dwang 18 Herinneringen ophalen 20 Fotopagina Vrijheid is voor mij 22 Samen op pad 24 ZinCafé REDACTIE communicatie@cardia.nl Diana Boerefijn Eline Breedijk Janneke Bregman Sandra Guit Pip Rewijk Famke Wesselman Herinneringen ophalen Fotopagina Vrijheid is voor mij 20 22 26 Vrijwilligers in het zonnetje 28 Inspiratie Janneke Bergman 29 Centrale cliëntenraad 30 Ontmoetingscentra 32 Thuiszorg FOTOGRAFIE Joeri Kemp Cardia Communicatie ONTWERP, DRUK EN VERSPREIDING Reclamebureau christiaanhoogeveen.nl Samen op pad 34 Medewerker aan het woord 36 Puzzels 38 Pas op voor oplichters 39 Cardia klantenbureau 40 Vacatures COPYRIGHT | Cardia kan op generlei wijze aansprakelijk worden gesteld voor eventueel geleden schade door foutieve vermelding in het Cardia magazine. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd of openbaar worden gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of welke andere wijze dan ook zonder vooraf schriftelijke toestemming van de redactie.
Van het bestuur Vrijheid is van ons allemaal Vrijheid. Een woord dat groot en vanzelfsprekend kan klinken, maar dat in het dagelijks leven vaak juist schuilt in kleine, waardevolle momenten. In dit magazine staan we stil bij wat vrijheid betekent voor ieder van ons, juist ook als we ouder worden. Vrijheid is de mogelijkheid om zelf keuzes te maken. Om de dag in te delen zoals u dat wilt. Om zo lang mogelijk fit en zelfstandig te blijven leven, op een manier die bij u past. Dat is niet altijd vanzelfsprekend, maar gelukkig zijn er steeds meer manieren om die zelfstandigheid te ondersteunen. Nieuwe technologieën in de zorg kunnen daarbij helpen: van slimme hulpmiddelen in huis tot digitale oplossingen die contact met zorgverleners en naasten makkelijker maken. Ze dragen bij aan een gevoel van veiligheid én aan het behoud van eigen regie. Tegelijkertijd kijken we ook terug. Vrijheid heeft in Nederland een diepe betekenis, zeker als we denken aan de bevrijding na de Tweede Wereldoorlog. Die geschiedenis herinnert ons eraan dat vrijheid kostbaar is en dat we die samen moeten koesteren en doorgeven. Vrijheid zit ook in ontspanning en genieten. In eropuit gaan, een vakantie plannen of simpelweg even weg zijn uit de dagelijkse routine. Het zijn momenten die energie geven en het leven kleur geven, ongeacht leeftijd. In dit Cardia magazine leest u verhalen, ervaringen en inzichten die laten zien hoe veelzijdig vrijheid is. En hebben we mooie verhalen over de verschillende uitjes van en met onze bewoners. Van gezondheid en technologie tot herinnering en ontspanning. Wij hopen dat het u inspireert om stil te staan bij uw eigen vrijheid en om die, op uw eigen manier, te blijven vormgeven. Want vrijheid is persoonlijk. En van ons allemaal. Veel leesplezier, Jolanda Wakkerman CARDIA MAGAZINE MEI 2026 3
Floriadehof Vrijheid door de ogen van drie bewoners van Floriadehof Vrijheid is een begrip dat door ieder mens anders wordt gezien. In Floriadehof gingen we in gesprek met drie bewoners. Ze vertelden open en warm over momenten waarop zij echte vrijheid voelden. Hun verhalen nemen ons mee terug in de tijd, van Ameland tot de hongerwinter en van Scheveningen tot Italië. “Op Ameland voelde ik me echt vrij” – Meneer Oud (95) Voor meneer Oud is vrijheid nauw verbonden met zijn jeugd. Zijn ouders kwamen van Ameland en ieder jaar reisde het grote gezin (hij had maar liefst elf broers en zussen) terug naar het eiland. “Op Ameland voelde je je vrij, dat weet ik nog precies,” vertelt hij. “Het eiland had schone lucht, geen industrie. Ik had bronchitis als kind, maar op Ameland kon ik ineens veel beter ademen.” Het gezin trok langs familie, ging het strand op, ving konijnen en zong het liedje ‘Morgen gaan we lekker naar Ameland, jodiejee!’. De oorlog maakte die vrijheid soms kleiner, maar juist toen was het eiland een veilige plek. De vader van meneer Oud kreeg een vergunning om over te varen, waardoor het gezin toch kon blijven komen. “Dat waren weken van vrijheid, zelfs in een moeilijke tijd.” Meneer Oud met zijn vrouw. 4 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 Meneer Veldink. Later vond hij vrijheid in keuzes durven maken. Zo trouwde hij als dorpeling, tegen de wens van zijn moeder, met zijn stadse liefde uit Groningen. Ook politiek voelde hij zich vrij: hij zette zich in voor de partij D66. Meneer Oud raadt iedereen aan om altijd te gaan stemmen: “Al vanaf mijn 18e stem ik altijd. Dat wil ik iedereen aanraden om te blijven doen.” “Na de hongerwinter voelde alles weer vrij” – Meneer Veldink (89) Meneer Veldink was zeven jaar tijdens de hongerwinter. De herinneringen zitten nog scherp in zijn geheugen. “De school was dicht, je mocht niet naar buiten. Het was koud, donker, streng,” vertelt hij. Zijn vader was bakker, waardoor er gelukkig altijd nog brood was.
Meneer Kroft met zijn familie en zelfgemaakte wagen in Italië. De buurtkinderen kwamen vaak bij hen eten. “We aten samen, elke dag. Dat was altijd erg gezellig.” Wat meneer Veldink gek vond was dat toen de oorlog voorbij was, iedereen zijn of haar leven weer oppakte. We zagen elkaar ineens nooit meer. Dat vond mijn moeder best moeilijk.” Als kind speelde meneer Veldink vaak in het Zuiderpark. Voetballen met andere kinderen. Of hij ging wandelen in Meijendel. Later reisde hij veel: Spanje, Oostenrijk, Joegoslavië. “Op vakantie voelde ik me ook altijd heel vrij. Je bent weg, je ziet andere mensen, je beleeft iets.” Als zelfstandig ondernemer ervoer hij vrijheid in zijn werk. “Eigen baas zijn, dat vond ik heerlijk.” Daarnaast heeft hij door zijn werk heel veel contacten opgebouwd waarmee hij geweldige herinneringen maakte. Hij kijkt terug op een hele mooie tijd waarin elk jaar weer anders was. “Vrijheid is gewoon gezellig met elkaar omgaan” – Meneer Van der Kroft (97) Bijna honderd jaar oud, en nog altijd zegt hij met een glimlach: “Ik kan met iedereen goed opschieten.” Voor hem zit vrijheid in eenvoud. Vroeger had zijn gezin weinig geld, maar ze gingen vaak naar het strand om te spelen. “Dat was onze vrijheid. De zee, het zand, samen zijn.” Later werkte meneer Van der Kroft op Scheveningen bij de radiozenders voor de schepen. Door in de weekenden extra diensten te draaien, bouwde hij vrije dagen op om samen met zijn vrouw en twee dochters te besteden. “En dan gingen we elk jaar zes weken naar Italië. Met een zelfgebouwde wagen achter de auto. Dat waren gouden tijden!” Meneer Van der Kroft leerde als kind al een belangrijke levensles: “Je moet aardig doen tegen mensen. Dan leef je vrij. Ik heb nooit ruzie gehad, en dat maakt je leven een stuk lichter.” Hij woonde decennialang op dezelfde plek en kijkt met warmte terug. “Ik ben al 80 jaar samen met mijn vrouw. We hebben een mooi leven gehad, met fijne buren en zonder narigheid.” Vrijheid zit in grote én kleine momenten De verhalen van deze drie heren laten zien dat vrijheid veel gezichten heeft: • In de ruimte van een eiland • In een gezin dat samen de oorlog doorkomt • In reizen, werken en liefhebben • In zelf keuzes mogen maken • In aardig zijn voor anderen Vrijheid is soms groot en soms klein. Soms is het een lange zomer in Italië. Soms een brood in de hongerwinter. Soms een liedje op Ameland. Maar altijd is het iets kostbaars: iets om te koesteren. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 5
Bouwnieuws ‘s-Gravenzande Het Breeje Hof opent begin 2027 Cardia ontwikkelt een nieuwe woonzorglocatie in ‘s-Gravenzande: Het Breeje Hof. Deze nieuwe locatie wordt gebouwd in de nieuwbouwwijk Waelpolder. Het Breeje Hof krijgt 64 zorgappartementen voor ouderen met dementie. Op de begane grond komen zes huurwoningen waar ouderen zorg ontvangen vanuit het Volledig Pakket Thuis. Twee van deze woningen zijn speciaal geschikt voor echtparen met een zorgvraag. Een jaar geleden startten we met de bouw van deze nieuwe locatie in ’s-Gravenzande. Afgelopen januari bereikten we het hoogste punt en konden we op het dak de status van de bouw goed bekijken. Inmiddels is ook het metselwerk klaar en is het gebouw uit de steigers. De afwerking en het binnenwerk kan nu beginnen! De nieuwe locatie staat midden in een woonwijk met koop- en huurwoningen en kindcentrum Waalcampus. Naast Het Breeje Hof komt een complex met veertig seniorenwoningen (middenhuur), waar Cardia zorg aan huis kan leveren. Het Breeje Hof, een fijn thuis Het Breeje Hof wordt een echt thuis voor de toekomstige bewoners. Zij kunnen er wonen zoals zij zelf willen. Bewoners wonen niet op een afdeling, maar in het hele huis. Het dagelijks leven, samen eten, elkaar ontmoeten en zelf dingen blijven doen: dit alles gaat zoveel mogelijk door zoals men dat gewend was. Bewoners behouden regie over hun eigen leven en dagindeling. En dat in een vertrouwde en hechte omgeving waar saamhorigheid en herkenbaarheid voorop staan. We creëren in Het Breeje Hof een echt Westlandse cultuur: hardwerkend en recht-door-zee, sociaal bevlogen en gastvrij. We kijken naar de mens, niet de aandoening Cardia werkt vanuit positieve gezondheid: de mens staat voorop, niet de diagnose. We kijken naar wat iemand kan en wil. In Het Breeje Hof draait het daardoor om het welbevinden en de kwaliteit van leven van de bewoners. Waarbij zij natuurlijk de behandeling en zorg krijgen die ze nodig hebben. Eén huis, één team De medewerkers werken in Het Breeje Hof niet per afdeling of discipline, maar in het hele huis. Zij kennen alle bewoners en werken samen als één team voor de zorg, het welbevinden en de ondersteuning van de bewoners. Zo wordt Het Breeje Hof een fijne en inspirerende plek om te wonen én te werken. In januari werd het hoogste punt bereikt. 6 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
U kunt zich nu al aanmelden voor Het Breeje Hof! Het Breeje Hof biedt plek aan 64 mensen met een indicatie voor dementiezorg. Wij bieden verschillende vormen van ondersteuning, afhankelijk van uw indicatie. Heeft u een VV05 of VV07 indicatie? Dan kunt u in aanmerking komen voor een éénpersoonsappartement in Het Breeje Hof. Wonen in een huurappartement Heeft u een indicatie voor het Volledig Pakket Thuis? Dan komt u mogelijk in aanmerking voor een huurappartement op de begane grond van Het Breeje Hof. Hier kunt u wonen met een VV04 indicatie of hoger. Twee van deze appartementen zijn speciaal bestemd voor echtparen. Meer informatie Wilt u meer weten over Het Breeje Hof of u direct aanmelden? Neem dan contact op met ons Klantenbureau via 070-8008 888 of klantenbureau@cardia.nl. Wij gaan graag met u in gesprek over de mogelijkheden. Onze medewerkers staan voor u klaar om: • uw vragen te beantwoorden • uw situatie te bespreken • de mogelijkheden door te nemen • het vervolgproces toe te lichten U kunt op onze website ook de brochure van Het Breeje Hof downloaden. Scan de QR-code of ga naar www.cardia.nl/ wonen/hetbreejehof-in-ontwikkeling. Werken in Het Breeje Hof Het Breeje Hof wordt een inspirerende werkplek voor professionals die met liefde werken aan het welbevinden en ondersteuning voor ouderen. Bent u geïnteresseerd in werken bij Cardia? Op werkenbijcardia.nl vindt u een overzicht van de vacatures en meer informatie over onze manier van werken. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 7
Landscheiding Vrijheid is… samen kunnen genieten Voor Wouter Taschner (65) heeft vrijheid een nieuwe betekenis gekregen. Zijn moeder Greetje de Hoogh (98) woont sinds 2021 in Landscheiding. De afgelopen jaren ging zij mee met de bewonersvakanties naar de Beekse Bergen en de Kibbelhof. Eerst alleen, daarna samen met haar zoon. Die reizen brachten niet alleen mooie herinneringen, maar ook een andere kijk op vrijheid. De eerste reis Toen Wouter werd gevraagd om mee te gaan op bewonersvakantie naar de Beekse Bergen, hoefde hij niet lang na te denken. “Ik zei gelijk ja. Ik vond het heel leuk om zelf mee te maken, maar vooral ook bijzonder om samen met mijn moeder een langere tijd in een andere omgeving te zijn.” De bewonersvakanties zijn een daverend succes. Meer dan 20 bewoners gaan samen met hun naaste, vrijwilligers en zorgpersoneel op reis. Vier dagen genieten van een andere omgeving en leuke activiteiten. Van samen koken tot uit eten gaan en van spelletjesavonden tot uitstapjes. Zo gingen ze eerder naar de Beekse Bergen en naar de Kibbelhof in Drenthe. “Er wordt echt van alles georganiseerd. We zijn eropuit gegaan, maar ook binnen was het gezellig. Samen eten, een bingoavond, gewoon samenzijn. Het is een groot feest, maar wel op een rustige en fijne manier.” Wat Wouter vooral opvalt, is de sfeer. “Tijdens zo’n vakantie is alles net wat losser. In Landscheiding gaan veel bewoners rond negen uur naar bed. Maar op vakantie zijn er bewoners, waaronder mijn moeder, die gewoon tot elf uur buiten zitten, omdat het zo gezellig is. Dat soort momenten geven een gevoel van vrijheid. Die ervaringen werken door. Nu is er op de afdeling ook vaak wat te doen voor bewoners die later naar bed gaan.” 8 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
Volgens Wouter zit vrijheid niet alleen in grote dingen, zoals op vakantie gaan. Juist de kleine keuzes maken het verschil. “Bewoners bepalen zelf of ze meedoen aan een activiteit en wat ze eten als we uit eten gaan. Dat klinkt heel vanzelfsprekend, maar dat is het niet altijd,” vertelt hij. Ook als iemand ergens niet aan mee wil doen, wordt er gekeken naar een alternatief. Wouter: “De regie ligt echt bij de bewoners. Dat vind ik mooi om te zien. Iedereen kan op zijn eigen manier meedoen.” Vrijheid is ook loslaten Voordat zijn moeder in Landscheiding kwam wonen, zorgde Wouter samen met zijn broer en schoonzus voor haar. “Ze was nog redelijk zelfstandig, maar wij hielpen met de extra dingen zoals boodschappen doen en met haar naar afspraken gaan. En je bent altijd wel bezorgd; gaat het wel goed? Is ze niet gevallen?” Sinds haar verhuizing is dat anders, vertelt Wouter “Ik hoef niet meer steeds bezorgd te zijn. Er is goede zorg en er is altijd iemand in de buurt. Dat geeft rust. En die rust, dat voelt als vrijheid.” De bewonersvakantie laat hem zien dat er nog veel mogelijk is. “Zelf zouden wij dit niet snel doen. Dat is gewoon lastig met de zorg die nodig is. Maar op deze manier kan het wel. Je bent er samen even uit, in een andere omgeving. Dat is heel waardevol.” Trots en dankbaar Wouters moeder Greetje geniet zichtbaar van de vakanties. “Ze vindt het prachtig dat ik meega. Dan zegt ze trots: ‘jij hebt dat georganiseerd hé’. Dat is natuurlijk niet zo, maar ik vind het wel fijn dat ik een aandeel heb in zo’n mooie ervaring.” Voor Wouter zijn het herinneringen die hij koestert. Hij raadt het andere naasten dan ook zeker aan: “Als je de kans krijgt om mee te gaan op bewonersvakantie of te helpen met andere activiteiten, doe het dan. Het is een waardevolle herinnering en het is heel bijzonder dat het überhaupt kan. En dat is pas vrijheid.” CARDIA MAGAZINE MEI 2026 9
Huishoudelijke hulp Langer zelfstandig én fit blijven Samen doen wat nog kan: reablement in de huishouding Veel ouderen willen het liefst zo lang mogelijk zelfstandig en veilig thuis blijven wonen. Cardia helpt daar graag bij! Als mensen actief blijven en kleine dingen zelf doen, voelen ze zich vaak beter en blijven ze langer fit. Dat is goed voor de gezondheid en het welbevinden. Cardia biedt allerlei mogelijkheden om ouderen te ondersteunen. Bijvoorbeeld met onze huishoudelijke hulpen. Zij komen niet alleen voor huishoudelijke taken, maar kijken ook naar wat iemand nog zelf kan of weer kan aanleren. Dat noemen we ‘reablement’. Reablement in de huishouding Reablement in de huishouding betekent dat de huishoudelijke hulp en de cliënt samenwerken. De hulp doet het huishouden niet alleen, maar kijkt samen met de cliënt wat hij of zij kan doen. Soms heeft een cliënt een mantelzorger die kan ondersteunen. Dat kan bijvoorbeeld een partner, kind, buurman of -vrouw, of een vriend zijn. De huishoudelijke hulp betrekt ook deze mantelzorger bij het huishouden van de cliënt. Samen bespreken ze wat de cliënt zelf kan doen en waar de mantelzorger bij kan helpen. Bij de taken die overblijven, ondersteunt de huishoudelijke hulp. Zo wordt de ondersteuning goed verdeeld en stimuleren we de cliënt om kleine taken zelf te doen. De tafel afnemen bijvoorbeeld, de was sorteren of stof afnemen op ooghoogte. Hierdoor blijft de cliënt in beweging én betrokken bij het eigen huishouden. Op deze manier helpt reablement mensen om zelfstandig en actief te blijven en zich nuttig te voelen in hun eigen huis. Samen doen wat nog kan, dat maakt het verschil. 10 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 Theo en Channon doen het huishouden samen We gingen op bezoek bij de heer Theo Bijleveld in Loosduinen. Elke week komt zijn hulp Channon langs. Samen werken zij dan het huis door. Theo: “Ik woon hier al 26 jaar. Samen met mijn vrouw, totdat zij vanwege haar dementie niet meer thuis kon blijven wonen. Zij woont nu in Tabitha, hier vlakbij.” “Wij zijn echt een goed team samen” Channon komt al twee jaar bij Theo. “In het begin was de vrouw van Theo hier nog. Ik weet nog goed dat zij toen steeds bij mij in de buurt was tijdens het werk.” “Mijn vrouw was altijd heel netjes”, vertelt Theo. “Nu nog steeds trouwens. Net als ikzelf. Daarom help ik ook graag mee in het huishouden.” “Het zwaardere werk, zoals stofzuigen, doe ik”, legt Channon uit. “Verder doen we veel samen. Ik leg uit hoe de wasmachine werkt. En we maken samen het bed op. Theo maakt ook zelf veel spulletjes in huis schoon, daar ben ik heel blij mee. Kijk maar eens naar al die mooie spullen hier.” Swarovski in huis En ja, we begrijpen Channon maar al te goed. Het sfeervolle appartement van Theo staat vol met beeldjes en voorwerpen van Swarovski kristal en allerlei miniaturen. “Mijn vrouw werkte vroeger in de
Swarovski winkel hier op Kijkduin. Ikzelf werkte in de oven- en ketelbouw. Toen ik met pensioen ging, ben ik gaan helpen in de winkel. Door de jaren heen hebben wij samen veel mooi spullen verzameld. Daar ben ik echt trots op. Ik maak de beelden dan ook met liefde schoon, één voor één.” Tabitha. “Nu mijn vrouw in Tabitha woont heb ik een beetje meer vrijheid om mijn eigen dingen te doen. Toen zij nog hier bij mij woonde, ging dat echt niet meer. Ik was dag en nacht met haar bezig. Dat ging ook ten koste van mijn eigen gezondheid.” Theo doet voor hoe hij steeds slechter was gaan lopen. “Ik ondersteunde mijn vrouw in alles. Een stukje lopen bijvoorbeeld. Dat ging voetje voor voetje. Dus moest ik ook heel langzaam en voetje voor voetje lopen. Daar word je niet fitter van, kan ik je vertellen.” Fit en vitaal blijven Theo is een mooi voorbeeld van iemand die er alles aan doet om zelfstandig en fit en vitaal te blijven. “Ik ga naar de gym, volg cursussen over goed bewegen en valpreventie. Laatst heb ik nog meegewerkt aan een promotiefilm over valpreventie voor ouderen. Dat was leuk, ik moest echt acteren. Samen met een jonge dame die zogenaamd mijn schoondochter was. Dat was een leuke ervaring.” Naast al deze activiteiten gaat Theo ook elke dag op bezoek bij zijn vrouw in Samen het huishouden doen Twee jaar geleden verhuisde Theo’s vrouw naar Tabitha, en kon Theo weer aandacht geven aan zijn eigen vitaliteit. “Gelukkig loop ik nu weer een stuk beter. Ik maak vaak een wandelingetje hier in de buurt. Even op Kijkduin kijken bijvoorbeeld. En nu ik fitter ben, kan ik Channon ook een beetje helpen als zij op donderdag komt.” Channon: “Ik vraag Theo altijd om de stofzuiger alvast klaar te zetten en om stof af te nemen. Zo zijn we snel klaar met het schoonmaken. Heel fijn om dit zo samen te doen. We zijn echt een goed team samen!” Channon vertelt dat zij naast Theo nog negen andere adressen heeft waar ze elke week komt voor de huishouding. “Ik vind dit heerlijk werk. Het is heel afwisselend. En de mensen vinden het echt fijn dat je komt om te helpen. Dat geeft me veel voldoening.” CARDIA MAGAZINE MEI 2026 11
Innovaties Slimme sensoren in Hof van Kerstanje In Hof van Kerstanje wonen mensen met dementie zo zelfstandig mogelijk. Bewoners gaan zelf koffie halen, maken een wandeling in de wijk en bepalen hun eigen dagritme. Tegelijkertijd is er altijd een veilig gevoel op de achtergrond. Dat komt onder andere door de zogenaamde ‘slimme sensoren’. Teamleider Claudia en coachend verpleegkundige Esther vertellen hoe deze technologie het wonen en werken in Hof van Kerstanje verandert. Een locatie met een duidelijke visie Claudia werkt al 23 jaar bij Cardia. Toen Hof van Kerstanje werd opgezet, werd ze gevraagd om mee te bouwen aan de nieuwe locatie. “De visie sprak mij direct aan: een plek waar mensen met dementie veel vrijheid krijgen en niet onnodig worden beperkt,” vertelt ze. Esther werkt sinds de opening in Hof van Kerstanje en staat al vanaf haar zestiende in de zorg. Ook zij voelde zich aangetrokken tot deze manier van werken. “Het idee dat mensen met dementie niet alleen zorg krijgen, maar ook ruimte om zelf keuzes te maken, vind ik heel waardevol.” Wat zijn slimme sensoren? In Hof van Kerstanje wordt gewerkt met slimme sensoren. Dit zijn kleine hulpmiddelen die beweging en geluid registreren. Ze worden vaak gezien als middel tegen vallen, maar ze doen veel meer. “Als een bewoner valt, krijgt een medewerker binnen twintig seconden een melding op de telefoon. Zo kan er snel hulp worden geboden,” vertelt Claudia. Esther vult aan: “In de nacht krijgen medewerkers ook een melding wanneer iemand beweegt in het appartement. Op een wazig beeld is te zien wat er gebeurt. Dit beeld is bewust onscherp, zodat de privacy van bewoners beschermd blijft. Als iemand even naar het toilet gaat of wat wil drinken, hoeft een medewerker niet meteen binnen te komen. Pas als iemand opvallend lang wegblijft, wordt er gekeken. Dat betekent dat bewoners zelf kunnen bepalen wat ze doen, ook ’s nachts.” Rust in plaats van onrust Dankzij de slimme sensoren zijn er geen vaste rondes nodig om te checken of het goed gaat met een bewoner. Zo worden bewoners niet meerdere keren per nacht wakker gemaakt met de vraag of ze naar het toilet moeten. Dat zorgt voor meer rust. Esther: “In Hof van Kerstanje wordt sowieso weinig rondgelopen in de nacht. Minder geluiden van deuren en minder mensen op de gang zorgen voor rust. Wel zo prettig voor bewoners.” De sensoren kunnen ook geluiden herkennen, bijvoorbeeld als iemand om hulp roept. Daarnaast kunnen ze signalen geven bij deuren of drempels. 12 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
Bewoners van Hof van Kerstanje wonen en leven zelfstandig. “Niet alle mogelijkheden worden standaard gebruikt. Samen met familie en onze ICT collega’s wordt steeds besproken wat nodig en passend is. Overdag worden de camera’s niet gebruikt. Privacy staat altijd voorop,” aldus Claudia. Slim, maar ook menselijk Toch gaat het ook wel eens mis. Esther vertelt: “De sensoren zijn slim, maar ze begrijpen niet alles. Zo kwam er eens een valmelding binnen terwijl een bewoner buikspieroefeningen aan het doen was. Daar moesten we wel even om lachen.” Claudia legt uit hoe dat kan. “Op het wazige beeld leek het alsof iemand op de grond lag, waardoor een medewerker ging kijken. De bewoner was verbaasd, maar het moment liet ook zien hoe snel er wordt gereageerd.” Het belangrijkste voordeel van de slimme sensoren is dat medewerkers er snel bij zijn als er iets gebeurt. Als iemand lang op de grond ligt, heeft dat veel impact. Door de sensoren wordt dat voorkomen. Dat geeft bewoners maar ook de medewerkers een veilig gevoel. Zelfredzaamheid als uitgangspunt Zelfredzaamheid is een belangrijk uitgangspunt in Hof van Kerstanje. Bewoners doen zoveel mogelijk zelf: koffie halen, eten bestellen, meedoen aan activiteiten en eropuit gaan in de wijk. “De eerste keren loopt iemand mee, daarna gaat de bewoner vaak zelfstandig op pad. Het komt zelden voor dat iemand te lang wegblijft. De mensen uit de wijk zijn betrokken en helpen als iemand even de weg kwijt is,” zegt Claudia. Er is veel vraag naar wat er gebeurt als de dementie toeneemt. “In Hof van Kerstanje wordt gekeken naar wat nog wél kan. Ook als de situatie van bewoners van verandert,” vertelt Claudia. Esther vult haar aan: “Opvallend is dat mensen niet altijd achteruitgaan. Sommige bewoners worden juist zelfstandiger. Er zijn bewoners die weer zelf naar de supermarkt gaan of meer rust vinden in hun dagelijks leven.” Hoe dat kan? Daar heeft Esther ook over nagedacht. “Mensen blijken leerbaar, ook op latere leeftijd. Bewoners helpen elkaar en doen elkaar na. Natuurlijk verandert er in de loop van de tijd veel. Soms gaat iemand lichamelijk achteruit, soms mentaal. Met de slimme sensoren, maar ook met aandacht en vertrouwen wordt in Hof van Kerstanje elke dag gezocht naar een goede balans tussen vrijheid en veiligheid. Een plek waar bewoners niet alleen wonen, maar echt leven.” CARDIA MAGAZINE MEI 2026 13
Hof van Kerstanje Vergeet-mij-niet-pad bij Hof van Kerstanje feestelijk geopend Met een warme glimlach en zichtbaar plezier legde één van de bewoners, meneer Harpal, samen met wethouder Gijs van Malsen de laatste tegel van het nieuwe Vergeet-mij-nietpad in Rijswijk. Op donderdag 12 maart werd het pad bij onze locatie Hof van Kerstanje officieel geopend, in aanwezigheid van bewoners, familieleden, wijkbewoners en vertegenwoordigers van de gemeente Rijswijk en Alzheimer Nederland. Een feestelijk moment dat symbool staat voor iets groters: vrijheid, herkenning en verbondenheid. Een route die vrijheid geeft Het Vergeet-mij-niet-pad vormt een herkenbare route tussen Hof van Kerstanje en het winkelgebied van RijswijkBuiten, waar ook ontmoetingsruimte De Buitenkamer te vinden is. De blauwe vergeet-mijnietjes op de tegels helpen mensen met dementie om zelfstandig hun weg te vinden. De herkenbare symbolen helpen mensen met dementie om hun weg gemakkelijker te vinden. Daarnaast vergroot het pad het bewustzijn in de buurt en draagt het bij aan een omgeving waarin we rekening met elkaar houden. Voor veel bewoners betekent het meer dan alleen een pad. Het geeft hen vrijheid om te bewegen, om zelf op pad te gaan, om de wijk te blijven ervaren als een plek waar zij onderdeel van zijn. Wethouder Van Malsen benadrukte dit tijdens de opening: “Het pad helpt niet alleen mensen om hun weg terug te vinden, maar het herinnert ons er allemaal aan om aandacht voor elkaar te hebben en oog te houden voor mensen die wat extra steun nodig hebben.” Een bijzonder moment voor meneer Harpal Voor meneer Harpal was het leggen van de laatste tegel een eervolle gebeurtenis. Zijn dochters waren erg trots op hem. “Ik vond het heel mooi om te doen,” vertelt hij. “Dit pad geeft houvast. Ik weet nu precies hoe ik naar de winkels kan lopen. Dat voelt als vrijheid.” Dhr. Harpal met zijn dochters. 14 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
Wandelen langs het Vergeet-mij-niet-pad. Zijn dochters vullen aan dat ze het bijzonder vinden dat hun vader deze handeling mocht verrichten. “Hij loopt graag een rondje. Dat hij nu zelf de route kan herkennen, geeft ons allemaal een gerust gevoel.” Samen lopen en momenten delen Na de officiële handeling wandelden bewoners, familieleden en buurtbewoners gezamenlijk over het nieuwe pad richting de winkels. Onderweg werd er gelachen, herinneringen gedeeld en genoten van het moment. De middag werd afgesloten met een hapje en een drankje in De Buitenkamer, waar onze bewoners en buurtbewoners gastvrij werden ontvangen. Veel dank aan de vrijwilligers van de stichting RijswijkBuitengewoon voor dit warme welkom! Dank aan onze partners Het Vergeet-mij-niet-pad is tot stand gekomen dankzij de fijne samenwerking met de gemeente Rijswijk, Alzheimer Nederland en het Vriendenfonds Cardia. Dhr. Harpal (rechts) legt samen met de wethouder de laatste tegel CARDIA MAGAZINE MEI 2026 15
Wet zorg en dwang Marcella is cliëntvertrouwenspersoon Wet zorg en dwang Een gesprek over eigen regie en onvrijwillige zorg “We zijn en blijven allemaal mensen. Ook als we zorg nodig hebben.” Marcella Broekman windt er geen doekjes om. Ze werkt als cliëntvertrouwenspersoon bij Stemgever, een landelijke organisatie die opkomt voor de rechtsbescherming van cliënten die onder de Wet zorg en dwang vallen. Daarbij gaat het ook om de afdelingen voor mensen met dementie, zoals bij Cardia. Marcella is er voor alle cliënten van Cardia die vragen of zorgen hebben over onvrijwillige zorg. “Mijn functie is ontstaan in 2020, toen de Wet zorg en dwang van kracht werd. Deze wet gaat over de rechten van cliënten rondom onvrijwillige zorg.” Marcella legt allereerst uit wat haar taken zijn als cliëntvertrouwenspersoon. “Ik adviseer en informeer cliënten en/of wettelijk vertegenwoordigers als er zorgen of vragen zijn over onvrijwillige zorg en cliëntrecht. En ik zet zorginstellingen en medewerkers aan het denken over alternatieven. Daarbij laat ik mensen meer bewust worden van hun handelen. Want vooropgesteld: onvrijwillige zorg verlenen mag niet, tenzij er zwaarwegende argumenten zijn om tóch bepaalde maatregelen in te zetten en er voldoende gezocht is naar alternatieven.” Marcella benadrukt dat het niet haar taak is om uit te leggen hoe de Wet zorg en dwang werkt. “Dat is de taak van de aandachtsfunctionaris Wzd.” Samen op zoek naar alternatieven “In mijn rol ben ik laagdrempelig bereikbaar voor gesprekken over onvrijwillige zorg”, gaat Marcella verder. “Die gesprekken gaan vaak over de vraag of onvrijwillige zorg echt nodig is? Zijn er écht geen alternatieven meer? Het gaat erom dat de cliënt eigen regie houdt over de zorg die hij of zij krijgt. En de vrijheid houdt om daar zelf beslissingen over te nemen, eventueel samen met familie of andere 16 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 naasten. Want ook de cliënt die zorg nodig heeft blijft gewoon een mens.” Naar buiten gaan Zorgen voor iemand zit in de aard van veel mensen. “Dat is eigenlijk iets heel moois. Je wilt iemand beschermen en helpen. Zo kun je snel geneigd zijn om de regie over te nemen, vooral vanuit je rol als zorgmedewerker. Zeker in een zorginstelling is het best ingewikkeld om dit te veranderen”, vertelt Marcella, en ze geeft een voorbeeld. “Iemand die thuis een mooie tuin had, en daar enorm van genoot en veel buiten was, heeft in een zorginstelling vaak minder mogelijkheden om zelfstandig van het buitenzijn te genieten. Gelukkig zijn er veel organisaties zoals Cardia met vrijwilligers en allerlei initiatieven. Daardoor kan er naar alternatieven gezocht worden.” Ruimte geven Vrijheid en veiligheid staan op een gespannen voet met elkaar, merkt Marcella vaak. “Ja, je hoort of leest wel eens verhalen over mensen die ‘weggelopen’ zijn, soms met fatale afloop. Weglopen, alleen het woord
Marcella Broekman al. Alsof mensen opgesloten zitten. De meeste mensen met dementie willen in een vertrouwde omgeving naar buiten kunnen. Help hen om de buurt te leren kennen, leg uit hoe ze naar de tuin kunnen en geef ze die ruimte. Dat is vrijheid. De cliënt of de wettelijk vertegenwoordiger kan de zorgaanbieder om hulp vragen, en vragen om mee te denken over de mogelijkheden.” Een spiegel voorhouden Marcella vertelt dat ze in haar gesprekken met medewerkers, maar ook met familieleden, vaak probeert om hen een spiegel voor te houden. “Hoe zou jij je voelen in zo’n situatie? Wat zou je zelf willen? Welke mogelijkheden zijn er? Ik kom niet zelf met oplossingen, maar geef mensen informatie en advies rondom onvrijwillige zorg. En ik kan verwanten bijstaan in bijvoorbeeld een gesprek met de zorgaanbieder als het gaat om onvrijwillige zorg.” “Ik ben er niet om zorginstellingen of medewerkers te controleren of op de vingers te tikken”, legt Marcella uit. “Absoluut niet, dat is echt niet mijn taak. Door middel van gesprekken met cliënten en wettelijk vertegenwoordigers wordt hun stem vergroot. Hiermee kan de kwaliteit van leven hooggehouden worden. Daarmee hoop ik dat er veel meer vrijheid en eigen regie komt voor mensen met dementie. Vanuit mijn rol help ik daar graag aan mee.” Marcella geeft een voorbeeld. “Ik hoor weleens een situatie over iemand die de medicijnen niet wil innemen. ‘Dan doen we het wel door de vla; ze is gek op vla’, hoor ik dan. Maar ook dat is onvrijwillige zorg. Is de medicatie echt nodig? Levert het een ernstig nadeel op als mevrouw haar medicatie niet inneemt? Of wil mevrouw haar medicatie misschien niet omdat ze er gewoon ontzettend moe van wordt? Bewust zijn en altijd eerst kijken naar alternatieven, dat is belangrijk volgens de Wet zorg en dwang. Contact met Marcella Heeft u vragen of zorgen over onvrijwillige zorg? En wilt u hierover met Marcella praten? U kunt contact met haar opnemen op telefoonnummer 088 678 1000 of per e-mail: info@zorgstem.nl. Wat is de Wet zorg en dwang? De Wet zorg en dwang (Wzd) regelt de rechten van mensen met een psychische of verstandelijke beperking die onvrijwillige zorg krijgen. Onvrijwillige zorg is zorg die een cliënt of zijn naaste niet wil, maar die in de ogen van zorgverleners wel noodzakelijk is. Dit kan gaan over verzorging, begeleiding, verpleging maar ook over hoe iemand behandeld wordt. Onwillige zorg mag alleen gegeven worden als er sprake is van (dreigend) ernstig nadeel voor de cliënt of zijn omgeving. In de Wet zorg en dwang staan onder andere de voorwaarden waaronder onvrijwillige zorg mag worden toegepast. En de rechten van de cliënten voor wie de Wzd geldt. Meer weten over de Wet zorg en dwang? Op onze website vindt u meer informatie en kunt u brochures downloaden. Of bekijk de website van Stemgever: www.stemgever.nl CARDIA MAGAZINE MEI 2026 17
Onderwatershof Herinneringen ophalen met mevrouw Van Dam “Vrijheid, dat is voor mij: doen wat ik zelf wil” Mevrouw Van Dam woont op het Julialaantje in Onderwatershof. Als echte Rijswijkse is ze blij met haar plek in deze locatie in Oud-Rijswijk. “Kijk, daar staat de Bonifatiuskerk”, wijst ze aan. “Daar kom ik al mijn hele leven en ook nu ga ik er nog regelmatig naar toe. Ik ben heel gelovig opgevoed en ook altijd gelovig gebleven.” Mevrouw Van Dam vertelt dat ze graag kritisch nadenkt over de dingen van het leven. En regelmatig herinneringen ophaalt, bijvoorbeeld uit haar kindertijd. “Ik kom uit een gezin met tien kinderen, ik ben de op één na jongste. Toen ik vier was overleed mijn vader. Toen stond mijn moeder er alleen voor. Ze heeft wel altijd veel steun gehad van mijn broers en zussen. En ook van mij natuurlijk.” Vastentrommeltje Het geloof was erg belangrijk in het gezin van mevrouw Van Dam. “We gingen altijd met zijn allen naar de mis. En in de vastentijd mochten we niet snoepen. Als we van iemand een snoepje kregen, dan ging dat in het vastentrommeltje. Soms was de verleiding groot om toch te snoepen. Dan nam ik een klein likje van het snoepje en stopte het dan snel terug in het trommeltje. Dat werd daardoor natuurlijk hartstikke plakkerig en vies.” Mevrouw Van Dam kan er nu hartelijk om lachen. “Mijn ouders hadden een zuivelzaak. Wij kinderen moesten wel eens bestellingen rondbrengen. Dan kreeg je soms een snoepje van een klant. ‘Doe maar in je trommeltje’, zeiden ze dan. Ja, dat vastentrommeltje was echt een begrip in die tijd. Ook bij mensen die zelf niet katholiek waren.” 18 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 Met Pasen mocht het trommeltje open en kon er gesnoept worden, vertelt mevrouw Van Dam. “Eerst naar de mis natuurlijk. Op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en op Stille Zaterdag de Paaswake. Dan zat je eerst in het donker in de kerk en kwam het Paaslicht binnen. Heel indrukwekkend. Dat weet ik nog goed.” Wandelen en tennissen Mevrouw Van Dam heeft haar eigen kinderen ook gelovig opgevoed, maar het vastentrommeltje kwam er niet meer aan te pas. “Nee, dat is echt iets van vroeger”, zegt ze. “Ik heb drie fijne zonen. Ze wonen hier in de buurt en komen regelmatig op bezoek. Of ze halen me op voor een flinke boswandeling. Daar houd ik veel van. Ik ben altijd erg graag buiten geweest. Lekker actief bezig zijn. Jarenlang heb ik getennist, in sommige periodes wel drie keer in de week. Dat heb ik lang gedaan hoor, tot het echt niet meer ging. Ik ga nog wel eens kijken bij de tennisclub hier vlakbij. Altijd leuk om de sfeer weer even mee te maken.” Vrijheid Mevrouw Van Dam vindt het belangrijk dat ze de vrijheid heeft om lekker naar buiten te gaan. “Vrijheid, dat is voor mij: doen wat ik zelf wil. Een wandeling maken, naar de kerk gaan en wel of niet meedoen aan activiteiten hier: dat zijn zaken die ik altijd zelf bepaald heb. Wat mij betreft blijft dat zo!”
20 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
CARDIA MAGAZINE MEI 2026 21
De Thuishaven Samen op pad Een ontmoeting tussen generaties in Scheveningen Op een zonnige dag gaat Pip, stagiair communicatie bij Cardia, op bezoek bij mevrouw IJspelder in De Thuishaven in Scheveningen. Wat begint als een eenvoudig gesprek, wordt al snel een bijzondere ontmoeting tussen twee generaties. Over vrijheid, vroeger en nu, en over hoeveel je met elkaar kunt delen. Een nieuwe plek, dichtbij familie Mevrouw IJspelder woont sinds januari in De Thuishaven. Ze woonde jarenlang in het Laakkwartier, maar maakte bewust de keuze om naar Scheveningen te verhuizen. “Mijn familie woont hier in Scheveningen,” vertelt ze. “Mijn zusjes en nichtjes zijn dichtbij. Dat is belangrijk voor mij.” Toch ging die stap niet zonder moeite. Haar gezondheid ging achteruit en zelfstandig op pad gaan werd steeds lastiger. “Ik viel vaak,” zegt ze. “Dan merk je dat het niet meer veilig is om alles alleen te doen.” Gelukkig merkt ze dat ze in De Thuishaven steeds meer haar draai vindt. Mevrouw IJspelder voelt zicht in De Thuishaven erg op haar plek. “Het personeel is heel vriendelijk en goed voor me. Dat maakt het wonen hier fijn.” Naast het contact met medewerkers haalt ze ook veel kracht uit haar geloof en uit het contact met mensen uit haar kerk. Vrijheid: toen en nu Als het over vrijheid gaat, moet mevrouw even nadenken. Het woord voelt anders dan vroeger. “Vroeger ging ik gewoon even naar buiten, even ergens heen. Dat kan nu helaas niet zelfstandig meer.” Maar in haar verhalen leeft die vrijheid nog duidelijk. Ze denkt terug aan de tijd met haar man. Hun verhaal begon bij een bijeenkomst van Jehova’s Getuigen. Daar zag ze hem voor het eerst binnenkomen. Zijn donkere haren vielen haar meteen op en ze was op slag verliefd, vertelt ze lachend. Het begin van een jarenlang liefdesverhaal, waarin ze samen veel 22 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 mooie avonturen beleefden. Zijn beroep was vrachtwagenchauffeur en mevrouw IJspelder ging vaak met hem mee. “We reden door Nederland, Frankrijk en Spanje. ’s Avonds een dorpje in, wat eten, en weer onderweg met muziek in de vrachtwagen. Dat was een hele mooie tijd.” Momenten zonder haast, zonder verplichtingen. Gewoon samen onderweg. Voor stagiair Pip is dat gevoel herkenbaar. “Voor mij is vrijheid als ik op vakantie ben. Op een scooter, in het buitenland. Geen verplichtingen. Gewoon gaan. Watervallen bezoeken en over mooie bergweggetjes rijden.” Ook tijdens haar stage bij Cardia ervaart Pip Vrijheid zit niet in grote gebaren, maar juist ook in kleine dingen.
Pip en mw. IJspelder. een vorm van vrijheid. “Ik krijg opdrachten, maar mag ze zelf invullen. Die balans vind ik heel fijn.” Even naar buiten Mevrouw IJspelder is een echt buitenmens. Vroeger fietste ze veel, op een omafiets. Pip lacht: “Die heb ik ook!” Samen besluiten ze naar de Pier te gaan. Mevrouw gaat mee in de rolstoel. Alleen al het buiten zijn doet haar goed. “Ik vind het heerlijk om even lekker weg te zijn.” Onderweg komen ze een kat tegen. Mevrouw begint te vertellen over haar kat van vroeger, waar ze zo dol op was. Ook Pip is een dierenmens en heeft sinds kort haar eigen kat. Aangekomen op de Pier eten ze samen een ijsje in de zon. Ze lopen langs de zee en stappen even het Kurhaus binnen. Pip maakt foto’s van de kunst die ze daar ziet. “Foto’s maken: dat deed ik vroeger ook graag!” zegt mevrouw lachend. Meer overeenkomsten dan gedacht Ondanks het leeftijdsverschil ontdekken Pip en mevrouw IJspelder veel herkenning. Allebei houden ze van buiten zijn, van rondlopen en van kleine uitstapjes. Van even alleen zijn, maar ook van contact als daar behoefte aan is. “Vroeger ging ik ook graag het centrum in,” vertelt mevrouw. “Gewoon kijken en heerlijk rondlopen.” Pip herkent dat. Zij woont in Leiden en gaat ook graag een rondje wandelen door de stad en kijkt graag rond in kringloopwinkels. Alleen doet zij dat vaak met muziek in haar oren, voor extra ontspanning. Pip en mevrouw IJspelder genieten volop van het uitstapje. Het zijn kleine momenten, maar ze betekenen veel. Even buiten, even iets samen doen. Andere generaties Vrijheid is voor iedereen anders. Elke generatie geeft er een eigen betekenis aan. Dat blijkt ook uit de verhalen die mevrouw IJspelder van huis uit heeft meegekregen. Ze vertelt hoe haar ouders tijdens de oorlog in Rotterdam woonden. Toen de stad werd gebombardeerd, veranderde hun leven van de ene op de andere dag. Er was weinig, bijna niets. Zo maakte haar moeder een babybedje en dekentjes van de stof van een dweil. Ook wanneer vrijheid onder druk staat, of zelfs even lijkt te verdwijnen, vinden mensen manieren om door te gaan. Vrijheid zit dan niet in grote gebaren, maar juist in kleine dingen. In creativiteit, in hoop, in het samen volhouden. Wat echt belangrijk is Aan het einde van de dag blijft vooral één gevoel hangen. Mevrouw IJspelder kijkt met warmte terug op haar leven. “Ik heb een mooi leven gehad,” zegt ze. Tegelijkertijd merkt ze hoe anders het nu is, hoe dingen niet meer vanzelf gaan. Juist daarom is haar advies simpel en krachtig: “Waardeer wat je hebt. En vooral je gezondheid.” Een boodschap die blijft hangen. Voor Pip, en misschien ook voor iedereen die dit leest. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 23
Tabitha ZinCafé Tabitha Vrijheid in woorden, herinneringen en verbinding Elke tweede vrijdag van de maand is Tabitha een plek waar mensen elkaar ontmoeten en samen nadenken over het leven. Bewoners en wijkbewoners schuiven dan aan bij het ZinCafé, een uur waarin Geestelijk Verzorger Janneke Bregman een gesprek begeleidt over de vragen van het leven. Deze keer stond een thema centraal dat zowel licht als zwaar kan voelen: vrijheid. Vrijheid: een woord met vele lagen We beginnen met het aansteken van een grote kaars en we zingen gezamenlijk; ‘als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft.’ Dan lezen we samen het gedicht ‘De vrijheid kwam in het voorjaar’. Het gedicht roept herinneringen op aan een tijd waarin vrijheid niet vanzelfsprekend was. Voor velen in de kring brengt het thema hen terug naar hun jeugd, naar de Tweede Wereldoorlog. Hoewel ze nog kinderen waren, zijn de indrukken nooit verdwenen. “Het lijf slaat de angst op,” klinkt het. En in de stilte die volgt, voelt iedereen dat dit waar is. Vrijheid in het dagelijks leven Vrijheid blijkt niet alleen een historisch begrip, maar ook iets dat vandaag de dag wordt ervaren of juist gemist. Aan de hand van vragen en stellingen, ontstaan er mooie en waardevolle gesprekken. • Ria vertelt hoe afhankelijkheid haar vrijheid beperkt. “Ik ben gevallen, en nu ga ik één keer per week met iemand samen boodschappen doen en niet meer alleen.” • Nelly, jarenlang turnster, zit nu in een rolstoel. “Ik ben minder vrij dan vroeger. Mijn lijf kan niet meer wat het kon.” • Guusje voelde zich tijdens corona opgesloten. “Ik ben een mens voor buiten. Ik wilde naar 24 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 buiten, maar moest mijn dierbaren van achter het raam gedagzeggen.” • Joke geeft een verrassende draai aan het begrip vrijheid: “Vrijheid is voor mij dat ik ’s avonds om zes uur na het avondeten de deur op slot kan doen. Dan is de avond van mij.” • Carla, een wijkbewoner en mantelzorger voor haar man, vertelt hoe zorgen voor iemand liefdevol maar begrenzend kan zijn. “Ik kan niet eenvoudig naar mijn broer in Spanje. Mijn man heeft me nodig.” Tegelijkertijd ervaart ze in Nederland een religieuze vrijheid die ze als opgroeiend meisje in Spanje niet kende. “Vrijheid staat nooit los van onvrijheid,” zei iemand. En dat werd die middag steeds duidelijker. Wat willen we jongeren meegeven? Terwijl we spreken over de toekomst, klinkt er hoop en wijsheid. • Josta: “We moeten elkaar omarmen. Alle kleuren. Geen ruzie, geen oorlog. Vrijheid heeft geen grenzen.” • Bep: “We moeten voorzichtig zijn met iets opleggen. Maar we kunnen jongeren wel leren om niet te snel te oordelen.” • An vertelt hoe ze in de kerk mensen een knuffel
geeft. “We moeten verbinding zoeken en elkaar vrijlaten.” • Joke vult aan: “Liefde heeft alles te maken met vrijheid. Vrij in denken en doen en elkaar daarin aanvaarden.” En toch, zo wordt gezegd, moet vrijheid ook grenzen kennen. “Als alles mag, wordt het een woestijn.” Een moment van stilte We eindigen de bijeenkomst met een gebed voor iedereen die niet vrij is, of zich niet vrij voelt. Een klein gebaar, maar gedragen door grote harten. Daarna gaan de deelnemers op de foto, ieder met een eigen quote over wat vrijheid voor hen betekent. Woorden die blijven hangen, omdat ze uit het leven gegrepen zijn. Vrijheid in Tabitha Het ZinCafé laat keer op keer zien hoe waardevol het is om samen stil te staan bij wat ons beweegt. Vrijheid blijkt geen abstract begrip, maar een verzameling herinneringen, gevoelens, beperkingen en verlangens. En bovenal: iets dat we samen dragen. “Vrijheid is dat je jezelf mag zijn” Misschien was dat wel de mooiste zin van de middag. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 25 De vrijheid kwam in het voorjaar Ankie Peypers de vrijheid kwam in het voorjaar de vrijheid komt in het voorjaar kijk maar we vieren haar ze kwam kapot en in tranen ze had oorlog onder de leden je kon niet geloven dat komt ze te boven haar lauwerkrans was voor doden maar ze vroeg ons haar door te geven ik lig in jullie handen, zei ze wees niet stil, zoals ik niet stil was denk niet dat het onmogelijk is denk dat het onmogelijk is, maar doe het neem me mee naar waar ik niet ben neem me mee, zegt ze laat me leven.
Vrijwilligers in het zonnetje Vrij om te stralen, op elke leeftijd Op 14 maart hing er een extra feestelijke sfeer in onze locatie Onderwatershof. Tijdens NLdoet kwamen vrijwilligers, collega’s én de burgemeester samen om onze bewoners een dag te bezorgen vol aandacht, ontmoeting en mooie momenten. Niet alleen vrijwilligers uit de buurt hielpen mee, ook familieleden van onze bewoners deden enthousiast mee. Het werd een dag waarop de vrijwilligers straalden en de bewoners zichtbaar genoten van het samenzijn en het delen van herinneringen. En dat alles gebeurde met een sprankelende bruidsmodeshow. Herinneringen die tot leven komen Het grand café was prachtig versierd met ballonnen, linten en zachte kleuren. Langs de route waar de modellen liepen, zaten bewoners klaar om alles van dichtbij te zien. De variatie aan jurken, van moderne creaties tot bruidsjurken die al decennia verhalen met zich meedragen, zorgde voor herkenning, verwondering en soms een vleugje nostalgie. Een bewoonster keek ontroerd toe en zei: “Toen ik die lange sluier zag, dacht ik meteen aan mijn eigen bruiloft. Ik voelde me weer even dat jonge meisje.” Vrijwilligers brengen verhalen in beweging De vrijwilligers die meeliepen, deden dat met zichtbaar plezier. Ze hielpen elkaar met opmaken, het vastzetten van een sluier of het vasthouden van een arm. Het was een dag waarop geven en ontvangen moeiteloos in elkaar overliepen. De bewoners genoten van de aandacht, de gesprekken en het delen van herinneringen. En de vrijwilligers genoten minstens net zo veel. Manon: “Iets terugdoen voelt heel bijzonder” Vrijwilliger Manon Willemsen liep mee in haar eigen bruidsjurk. Een persoonlijk gebaar, omdat haar beide ouders sinds kort in Onderwatershof wonen. “Ik zie elke dag hoeveel liefde en aandacht ze hier krijgen,” vertelt Manon. “Door vandaag mee te lopen, kan ik iets terugdoen. En als ik dan zie hoe de bewoners reageren, dan raakt mij dat. Dat doet me echt goed.” Haar man Thomas, hobbyfotograaf, legde de dag vast in prachtige beelden. Bewoners genoten zichtbaar van de show én van de warmte die het stel uitstraalde. Manon met haar moeder. 26 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 Rose in haar Pakistaanse bruidsjurk.
Rose: “Het voelt fijn om iets van mezelf te delen” Ook collega Rose George, werkzaam in de catering van Onderwatershof, schitterde als vrijwilliger. Ze droeg haar prachtige rode Pakistaanse bruidsjurk, een jurk vol traditie en betekenis. Met trots vertelt ze: “Dit is mijn bruidsfeestjurk. Voor de kerk had ik een andere jurk. Het is bijzonder om de Pakistaanse traditie en mijn verhaal te delen met de bewoners.” Rose draagt de bewoners een warm hart toe, zowel tijdens haar werk als daarbuiten. “Als ik hen op zo’n dag iets moois kan geven, dan doe ik dat met liefde.” Samen met de burgemeester De burgemeester hield niet alleen een inspirerende toespraak, maar nam vooral de tijd om met bewoners te praten over hun leven en hun herinneringen. Die gesprekken sloten prachtig aan bij het doel van NLdoet: laten zien dat vrijwillige inzet betekenis heeft, voor de samenleving én voor elkaar. Een dag om te koesteren De bruidsshow eindigde met applaus, glunderende gezichten en een zaal vol warmte. Het was een dag waarop verleden en heden elkaar raakten; waarop bewoners genoten van herkenning en nabijheid, en vrijwilligers zich verbonden voelden met de mensen voor wie ze het deden. Vrijwilligers die meeliepen - Rose helemaal links en Manon in het midden. Soms zit geluk in iets heel eenvoudigs: een jurk die herinneringen oproept, een hand die je vasthoudt, een verhaal dat opnieuw verteld mag worden. Op 14 maart mochten onze vrijwilligers stralen en onze bewoners genieten. Een dag die liet zien hoe bijzonder het is wanneer mensen samenkomen. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 27
Inspiratie Vrijheid is kostbaar en kwetsbaar Vrijheid is een groot geschenk. Dat besef je het diepst als je onvrijheid kent of gekend hebt. Tijdens een gesprek met bewoners over vrijheid realiseerde ik me dat dit de laatste generatie is die uit eigen ervaring kan vertellen over de bevrijding, die het einde van de Tweede wereldoorlog inluidde. Hoe klein sommigen ook waren, allemaal herinnerden ze zich het uitbundige vrolijke en bevrijdende gevoel, de vlaggen, de muziek. Bij het eten van vers wittebrood of een stukje chocola kan dat gevoel zomaar weer wakker geroepen worden. Juist zij beseffen hoe kostbaar en kwetsbaar vrijheid is en hoe je dat moet koesteren en doorgeven. Zo gauw kunnen er scheuren in vrijheid ontstaan. Dat raakt aan veel meer dan alleen de afwezigheid van oorlog en daar spraken we ook over met elkaar. Juist ook bij het ouder worden kun je ervaren dat je vrijheid wordt ingeperkt. Als je je begrensd voelt door de aftakeling van je gezondheid. Of als je niet zelfstandig de afdeling af mag. Dat kan je raken in je identiteit als mens. Vrijheid gaat over wie we als mens kunnen en mogen zijn in deze wereld. Dat begint heel concreet in hoe wij met elkaar samen leven. Zien en horen we de ander echt, juist ook de ander die zo anders is dan wijzelf? Vrijheid kan daar groeien waar er verbondenheid is met anderen, onze geschiedenis en de wereld waarin we leven. Die vrijheid is geen onbegrensde ruimte, maar een open veld begrenst door liefde en wederzijds respect. Hoe pijnlijk kwetsbaar dat is merken we in onze huidige maatschappij. Laten we daarom op de plek waar wij leven vrijheid koesteren en doorgeven als een kostbaar geschenk van God. Janneke Bregman Geestelijk Verzorger Tabitha Lied van de vrijheid Een godsgeschenk, ons in de hand gelegd, is vrijheid, kostbaar zaaigoed, maar geen recht. Bewaard, gekoesterd en weer doorgegeven, zo vindt het zaad de ruimte van het leven. Want vrijheid is geen wildernis, geen vrijplaats voor geweld, maar zaad en woord, gezaaid, gehoord, een vruchtbaar, open veld. Die vrijheid vraagt van ons gehoorzaamheid, niet aan een leider, macht of majesteit, maar aan de bron, het hart van ons geweten, de stem van God, de moeder van het leven. In vrijheid klinkt een lied dat zingt van wederzijds respect voor wie je bent, gezien, gekend als vrouw, als man, als mens. Geschreven door René van Loenen 28 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
Uit de centrale cliëntenraad Vrijheid De winter voorbij, de lente in volle gang en de zomer in aankomst. Met de wisselingen van de jaargetijden komt er ook meer mogelijkheid om te kiezen. We kunnen makkelijker naar buiten gaan en ook de dagen worden snel langer. Voor veel mensen brengt dat een gevoel van vrijheid met zich mee. Voor mij betekent vrijheid vooral dat ik zelf keuzes kan maken in wat te doen en waar naar toe te gaan. Zeker als je, zoals ik, gestopt bent met werken, kan je je eigen dagindeling maken en zelf bepalen wat je doet en wanneer je wat doet. Ik heb geen periode van bezetting meegemaakt. Wel heb ik gemerkt op reizen naar bijvoorbeeld China dat vrijheid geen vanzelfsprekendheid is voor iedereen. Er is veel gaande in de wereld. Het lijkt erop dat vrijheid voor veel mensen steeds verder uit beeld komt. Ook wij in het Westen hebben er ongemak van. Alles wordt duurder. Ook dat beperkt ons in onze vrijheid. Denk aan de duurdere boodschappen en vakanties waar we soms andere keuzes in moeten maken. Voor ons in Nederland is 5 mei het teken van vrijheid. Maar ook hier in Nederland merk je dat de betekenis van vrijheid steeds verder wegebt. Gelukkig zijn er elk jaar herinneringen en herdenkingen om dat niet helemaal in vergetelheid te laten raken. Ook in de locaties van Cardia komt er steeds meer vrijheid; in dit geval in de vorm van bewegingsvrijheid. Deuren gaan open en bewoners kunnen vrij door het gebouw lopen. Je weet pas wat vrijheid echt is als je “onvrijheid” hebt meegemaakt. Eigen keuzes maken en beslissingen nemen is belangrijk. Helaas lijkt het er soms op dat ook onze vrijheid onder druk staat. Je hoeft de krant maar open te slaan en er zijn voorbeelden genoeg waar je geacht wordt een kant te kiezen die je niet wilt. Laten we hopen en bidden dat we nog lang mogen leven in een land waar je zelf je keuzes kan maken en in vrijheid kan leven. Peter Olierook Voorzitter Centrale Cliëntenraad Cardia CARDIA MAGAZINE MEI 2026 29
Ontmoetingscentra Astrid helpt haar moeder elke dag “Ik ben dankbaar dat ik dit kan doen” Mevrouw Mies van der Berg is 102 jaar. Ze woont zelfstandig in een appartement in Mariahoeve. Elke dag komt dochter Astrid haar helpen. “Ja, zeven dagen per week. En nee, dat vind ik niet zwaar. Ik vind het de normaalste zaak van de wereld en doe het met liefde. Want het is heel bijzonder dat ik mijn moeder nog heb.” Astrid wil zoveel mogelijk van haar moeder genieten. Maar geniet ook van tijd voor zichzelf. “Mamma gaat vier dagen per week naar het ontmoetingscentrum. Ik breng en haal haar. En tussen 10:00 en 15:00 heb ik tijd voor mijn hobby’s, de boodschappen en het huishouden. Het bevalt me prima zo.” Astrid is een actieve, zelfbewuste vrouw. Ze woont in hetzelfde appartementencomplex als haar moeder. “Ik woon boven, mamma beneden. Dat maakt het voor mij makkelijk om haar dagelijks te helpen. Mijn moeder krijgt ook thuiszorg, die helpen onder andere met douchen. Ik ben er bij het ontbijt en kook ook ’s avonds voor mijn moeder. Daarna help ik haar naar bed en ga ik weer naar mijn eigen appartement.” “Noem mij geen mantelzorger alsjeblieft” Astrid doet voor haar moeder veel taken die we in Nederland vaak ‘mantelzorg’ noemen. Maar die term vindt Astrid helemaal niks. “Mantelzorg, wat betekent dat nou eigenlijk? En, ik, mantelzorger? Welnee, ik ben dochter van mijn moeder. Wat ik doe vind ik niks bijzonders. Mamma heeft jarenlang voor mij gezorgd, nu zorg ik voor haar. Ik ben dankbaar dat ik dat voor haar kan doen, en dat het momenteel goed in mijn leven past.” Astrid met haar moeder Mies. 30 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 De moeder van Astrid is gelukkig nog behoorlijk gezond. “Ze heeft tot haar 97ste aan aerobics gedaan. Ze is ook nu nog hartstikke fit en kan bijvoorbeeld nog prima opstaan uit haar stoel. Lopen doet ze met een stok, alleen bij lange wandelingen gaat ze in de rolstoel.”
Mies in haar appartement. Samen op pad Astrid vertelt over de vele uitstapjes die ze met haar moeder maakt. “We rijden naar de Veluwe, of naar de bollenstreek. Heerlijke dagjes uit samen. We wandelen ook veel. Hele dagen door Den Haag. Ik heb altijd veel gesport, heb aan kunstrijden gedaan en aan veel Holiday On Ice shows meegedaan. Later ben ik aerobicslessen gaan geven, in de jaren 80 toen dat populair was. Dankzij mijn sportachtergrond kosten die wandelingen door Den Haag mij helemaal geen moeite. Ook niet met mijn moeder in de rolstoel. Laatst hebben we een tocht gemaakt van 19 kilometer, vanuit Mariahoeve naar Clingendael, de haven van Scheveningen en via de Van Alkemadelaan weer terug. Onderweg af en toe ergens iets eten en drinken, hartstikke leuk samen. Daar genieten we allebei van.” Gezelligheid in het ontmoetingscentrum Sinds 2 jaar gaat mevrouw Van der Berg naar de dagbesteding in het ontmoetingscentrum. Eerst twee dagen per week, inmiddels gaat ze vier dagen. “Dat wilde ze zelf”, vertelt Astrid. “Mamma vindt het er heel gezellig. Ze ontmoet andere mensen en kletst heel wat af. Met de andere bezoekers, of met de medewerkers en vrijwilligers. Het is voor haar ook weer eens iets anders dan alleen maar op pad gaan met mij, haha.” Dankbaar Astrid vindt dit een perfecte combinatie. “Als mamma naar het ontmoetingscentrum is, heb ik vrijheid. Maar ik voel me niet minder vrij als ik met haar ben. Vrijheid zit voor mij ook in een stukje dankbaarheid. Ik heb altijd hard gewerkt en goed verdiend. Daardoor kan ik nu doen wat ik doe. Daar ben ik heel blij mee.” Net als Mies gezelligheid ervaren in het ontmoetingscentrum? Dat kan! Cardia heeft vier ontmoetingscentra: in Rijswijk, Loosduinen, Scheveningen en in Mariahoeve. Hier bent u welkom voor activiteiten, ontmoeting, een gezamenlijke lunch en veel gezelligheid. Wilt u hier meer over weten? Neem dan een kijkje op onze website of bel met ons Klantenbureau op 070 - 8008 888. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 31
Thuiszorg Individuele begeleiding Zelfstandig wonen met hulp van Cardia Mevrouw Monkou woont sinds november 2025 in Landzicht, het appartementencomplex naast Landscheiding. Hier krijgt zij ondersteuning en begeleiding in haar eigen huurwoning. “Ik huur de woning van woningcorporatie Staedion”, vertelt mevrouw Monkou. “Verder ondersteunt Cardia mij. De thuiszorg komt elke morgen langs, ik eet in Landscheiding en één keer in de week komt de huishoudelijke hulp. En elke donderdag komt Marian, mijn individueel begeleider. Zij helpt mij om weer wat zelfstandiger te worden.” Dichtbij de kinderen Sinds mevrouw Monkou in Landzicht woont, is ze terug in haar oude buurt. “Ik heb heel lang hier in Mariahoeve gewoond. Toen ik met pensioen ging, koos ik voor een andere omgeving, en ben ik naar Naaldwijk verhuisd. Daar had ik het prima naar mijn zin. Tot ik een herseninfarct kreeg. Toen ging het niet meer.” Mevrouw Monkou vertelt dat ook haar kinderen in Mariahoeve wonen. “Zij helpen mij heel fijn, maar het op en neer rijden tussen Den Haag en Naaldwijk was niet meer te doen. Het werd te zwaar voor mijn dochter. Nu woon ik weer vlakbij.” Marian, de individueel begeleider die bij mevrouw Monkou komt, stimuleert haar om zelfredzamer te worden. “Daardoor hoef ik niet meer voor alles een beroep te doen op mijn kinderen.” Schilderen In haar ruime woonkamer vertelt mevrouw Monkou haar verhaal. En we praten over de prachtige schilderijen die in de kamer hangen. “Ja, die heb ik zelf gemaakt. Dat is al jarenlang mijn grote hobby. Soms schilder ik iets uit mijn hoofd, of ik schilder een landschap dat ik heb gezien tijdens mijn reizen.” We herkennen Florence op de schilderijen. En de woeste Ierse kust. Er zijn ook Bijbelse afbeeldingen. Een prachtig schilderij van Jezus’ Hemelvaart is een echte blikvanger. “Daar heb ik wel lang over gedaan”, vertelt mevrouw Monkou. Hulp van individueel begeleider Marjan Schilderen doet mevrouw Monkou niet meer. “Ach, ik heb al honderden schilderijen gemaakt”, zegt ze. Bovendien: door haar herseninfarct kan mevrouw Monkou één arm niet meer gebruiken. “Dat is echt heel vervelend en onhandig. Nu moet ik leren om me te redden met één goede arm. Mijn individueel begeleider Marian helpt me daarbij. Bijvoorbeeld nu ik bij de kaakchirurg loop voor mijn gebit. Marian 32 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
Technologische ondersteuning Soms is het mogelijk om met een technologische hulpmiddelen zelfstandig te blijven. Ook daar informeren wij u graag over. Een voorbeeld is de Bbrain: een innovatie speciaal voor thuiszorgcliënten die helpt bij hun dagstructuur. De Bbrain is een soort tablet met allerlei mogelijkheden. Zoals een dementievriendelijke klok, een duidelijke agenda en de mogelijkheid om te beeldbellen met familie en andere naasten. maakte de afspraken en gaat met me mee naar de tandtechnicus. En mijn kinderen halen me op om naar de tandarts te gaan. Want zelf met het openbaar vervoer reizen lukt me nog niet.” Daar wordt wel hard aan gewerkt, vertelt mevrouw Monkou. “Marian leert me om weer zelf de bus of tram te pakken. We oefenen samen. Het is nog lastig, maar ik wil het echt voor elkaar krijgen. Dan kan ik lekker naar de stad of de Mall. En heb ik weer wat meer vrijheid.” Gezelligheid in het Grand Café Mevrouw Monkou geniet ook van het wonen dichtbij Landscheiding. “Ik ga elke dag voor de lunch en het avondeten naar het Grand Café. Daar ontmoet ik andere mensen, heb ik gezellige contacten. Ik doe er ook mee aan de activiteiten. En ik ga bijna altijd naar de kerkdiensten in Landscheiding. Hier heb ik alles bij de hand. Zelfs een fysiotherapeut, die me helpt om weer beter te gaan lopen. Alles bij elkaar is het wonen hier echt een uitkomst voor mij.” Mantelzorgers kunnen op afstand contact maken met de Bbrain van de cliënt. En zo dus op afstand ondersteuning bieden. Dit ontlast de mantelzorger terwijl de cliënt toch goed ondersteund wordt. Meer weten over de BBrain of andere hulpmiddelen? Vraag uw casemanager of wijkverpleegkundige naar de mogelijkheden! Meer weten over de mogelijkheden van zelfstandig wonen met hulp van Cardia? Neem dan contact met ons op via 070-8008 888 of klantenbureau@cardia.nl. Onze medewerkers informeren u graag over de mogelijkheden. CARDIA MAGAZINE MEI 2026 33
Medewerker aan het woord Vrijheid is mijn eigen leven kunnen inrichten “Ik ben Famke, 25 jaar en ik werk nu bijna twee jaar als communicatieadviseur bij Cardia.” Sinds een jaar woont Famke op zichzelf in Nieuwe Wetering. Dat voelt voor haar als een grote stap, en vooral als vrijheid. “Ik vind het heerlijk. Ik kan mijn eigen ding doen, zelf koken en mijn huis helemaal inrichten zoals ik dat wil. Dat geeft me een vrij gevoel.” Nieuwe Wetering is een rustig dorp. Die afwisseling met het drukke bestaan van Famke, maakt het voor haar leuk. “In het weekend ga ik graag naar de stad, lekker op het terras zitten met vriendinnen. Die combinatie vind ik fijn.” Vrijheid is kunnen kiezen Voor Famke betekent vrijheid vooral dat ze zelf kan bepalen wat ze doet. “Dat ik gewoon kan zeggen: ik ga nu naar het strand, of even een rondje rijden met mijn auto. Of afspreken met vriendinnen. Dat het kan, dat is voor mij vrijheid.” Ook in kleine dingen voelt ze dat. “Ik sport bijvoorbeeld wanneer ik wil, ik zit niet vast aan tijden. Dat soort dingen vind ik heel prettig.” Toch zijn er momenten waarop ze zich extra vrij voelt. “Dat is vooral als ik op vakantie ben. In de zon, zonder verplichtingen. Dan heb ik echt het gevoel: alles kan.” Een ervaring om nooit te vergeten Dat gevoel van vrijheid ervaarde Famke het sterkst tijdens een lange reis. Voordat ze begon met werken bij Cardia en op zichzelf ging wonen, reisde ze vier 34 CARDIA MAGAZINE MEI 2026 maanden door Azië met drie vriendinnen. “We zijn naar Hongkong, Vietnam, Sri Lanka en Indonesië geweest. Dat was echt een bijzondere tijd.” Ze herinnert zich vooral de dagen waarop ze samen op pad gingen. “We huurden scooters en reden van plek naar plek. Soms met groepen mensen uit andere landen. Dan gingen we met z’n tienen op pad, naar watervallen en tempels. Gewoon kijken wat de dag bracht.” Die reis heeft veel indruk gemaakt. “Het heeft mijn ogen wel geopend. Je ziet dat er zoveel meer is in de wereld dan alleen je eigen omgeving.” Vrijheid en werk In haar werk bij Cardia ervaart Famke ook vrijheid. “Ik werk in een heel leuk team en mijn werk is heel divers. Ik organiseer evenementen, bedenk acties voor medewerkers en ik interview bewoners.” Juist die gesprekken met bewoners maken haar werk bijzonder. “Soms kom je bij iemand die zich niet zo goed voelt. Dat je iemand dan even blij kunt maken,
dat geeft een goed gevoel. En dan heb je samen toch een hele mooie dag.” Famke merkt dat vrijheid in werk voor haar ook betekent dat ze ruimte krijgt. “Ik krijg opdrachten, maar mag vaak zelf bepalen hoe ik ze invul. Die combinatie van vrijheid en structuur werkt voor mij heel goed.” Jong zijn en vrijheid Hoewel Famke zich vrij voelt, ziet ze ook dat dat niet voor iedereen vanzelfsprekend is. “Ik denk dat mensen van mijn leeftijd best wel druk voelen. Het leven is duur, een huis vinden is lastig. Je moet gewoon werken om alles te kunnen betalen.” Ze ziet ook verschil met vroeger. “We zijn misschien wel vrijer dan vroeger, omdat we meer reizen en meer keuzes hebben. Maar dat betekent niet dat iedereen zich ook echt vrij voelt.” Wat echt belangrijk is Door haar werk en gesprekken met bewoners is Famke anders naar vrijheid gaan kijken. “Ik heb wel geleerd dat gezondheid heel belangrijk is. Dat het zomaar anders kan zijn.” Dat besef maakt dat ze meer probeert te genieten van kleine momenten. “Even een uurtje iets doen waar je blij van wordt. Dat is eigenlijk al heel waardevol.” Dromen voor de toekomst Als ze vooruitkijkt, heeft ze een duidelijk beeld. “Ik zou later heel graag een huis in Spanje willen. Gewoon lekker in de zon, met familie en vrienden om me heen.” Maar het belangrijkste zit voor haar niet alleen in die grote droom. “Ik hoop vooral dat ik nog veel mooie reizen ga meemaken met de mensen om me heen. Met mijn vriend, vriendinnen en familie.” “Blijf genieten” Voor Famke zit vrijheid niet alleen in grote reizen of plannen voor later. “Het zit ook juist in genieten van de momenten van nu.” Als ze één advies mag geven, is het simpel: “Geniet elke dag. Ook van de kleine dingen. Doe dingen waar je energie van krijgt.” CARDIA MAGAZINE MEI 2026 35
Puzzels Woordzoeker Zoek de onderstaande woorden in de woordenzoeker. E i F F O K T U i N G G E N S K E E L E R E N R i E N E R E P S i N K A Z O N N E S C H i J N S R K T T U L P E N B V K E R J I B G N i N O H C i A A B A N K J E M N i S P Z O N D A G D E B N T S E N L E G O V N L K B L A D E R E N E L O C E L A A J S D i E R E i N T R E D N i L V E M P BANKJE BLADEREN BLOEM BOMEN DIER GRAS HONINGBIJ Oplossing KNISPEREN KOFFIE PARK PICKNICK REIS SJAAL SKEELERENTUIN TULPEN VLINDER VOGELNEST WANDELEN ZONDAG ZONNESCHIJN Zo 36 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
Doolhof Breng mij veilig thuis Breng mij veilig thuis. . CARDIA MAGAZINE MEI 2026 37
Pas op voor oplichters! In Nederland hebben we steeds vaker te maken met oplichters en fraudeurs. Mensen krijgen bijvoorbeeld telefoontjes van onbekenden die vragen hoe hun woning of digitale beveiliging is geregeld. Of er komt iemand aan de deur die vragen stelt of probeert binnen te komen. Het is tegenwoordig een veelgebruikte methode van oplichters om informatie te verzamelen of iemand onder druk te zetten. Het doel is altijd hetzelfde: vertrouwen winnen en misbruik maken van iemands goedheid of onzekerheid. De oplichter probeert zo informatie te krijgen of iemand bang te maken, zodat het slachtoffer iets koopt of gegevens deelt. Ook bij Cardia komen dit soort gevallen soms voor. Daarom is het goed om extra voorzichtig en oplettend te zijn. Wat oplichters vaak zeggen • Ze doen alsof ze van de politie, bank, beveiliging of computerhulp zijn. • Ze vragen naar uw alarmsysteem, camera’s, bankgegevens of wanneer u niet thuis bent. • Soms zeggen ze dat u snel iets moet installeren of kopen. Het is belangrijk dat u deze informatie NIET geeft. Het delen van deze informatie kan gevaarlijk zijn. Het maakt u kwetsbaar voor oplichting of inbraak. Wat u kunt doen • Geef geen informatie. Vertel nooit hoe uw beveiliging werkt of wanneer u weg bent. • Hang meteen op als u het niet vertrouwt. • Bel zelf terug naar het officiële nummer van het bedrijf dat zou hebben gebeld. Gebruik niet het nummer dat de beller u heeft gegeven. • Meld verdachte telefoontjes bij de Fraudehelpdesk. Dat via dit telefoonnummer: 088-7867372. Of meld het op deze website: www.fraudehelpdesk.nl/. • Onthoud: politie en erkende beveiligingsbedrijven bellen nooit zomaar om uw beveiliging te bespreken. Zij komen ook niet ongevraagd bij u aan de deur om hierover te praten. Uiteraard zijn we bij Cardia ook extra alert op dit soort situaties. Vertrouwt u iets niet? Neem dan meteen contact op met de EVV’er of teamleider. 38 CARDIA MAGAZINE MEI 2026
Klantenbureau Cardia ✓ Wonen in één van de locaties van Cardia ✓ Huren van een woning met zorg uit het VPT zorgpakket ✓ Thuiszorg van Cardia (verpleging, zorg en ondersteuning) ✓ Dagbesteding in onze ontmoetingscentra ✓ Overige diensten en producten van Cardia ✓ Advies en wachtlijstbemiddeling ✓ Rondleidingen in onze locaties facebook.com/cardiazorg instagram.com/cardiazorg youtube.com/cardiahartvoorzorg linkedin.com/company/cardia Bij het Klantenbureau kunt u terecht voor al uw vragen over: ðð 070 - 8008 888 Onze medewerkers staan u graag te woord! Het Klantenbureau is telefonisch bereikbaar van maandag tot en met vrijdag van 8:30 tot 17:00 uur. Bel ons via 070 - 8008 888 of stuur een mail naar klantenbureau@cardia.nl. Heeft u een vraag over de huishoudelijke ondersteuning? Bel dan met het team van de huishoudelijke verzorging op 070 - 8008 396. U kunt natuurlijk ook altijd een kijkje nemen op onze website www.cardia.nl. Of volg ons op social media! CARDIA MAGAZINE MEI 20
Scan de QR-code ZEG JA! TEGEN CARDIA Heb jij een hart voor zorg en wil je direct aan de slag? Dan is Cardia écht iets voor jou! Bij Cardia werk je in kleine teams met veel ruimte voor jouw deskundigheid. Wil je flexibel werken én doorgroeien in je vak? Cardia biedt het allemaal! Hart voor verbinding. Hart voor ouderen. Hart voor zorg. Bekijk onze vacatures
1 Online Touch