26

Dat geldt ook voor pubers. Je kunt natuurlijk zeggen: ‘O, het is vreselijk, want hij, of zij, zit zó tegen de dingen te schoppen.’ Nou, dank God ervoor dat je kind dat doet, want weet je wat het is?! Er wordt wel eens een keer geprotesteerd door kinderen, en ouders klagen daar dan over, hè. Over het feit dat ze dingen van het Woord aan hun kinderen hebben doorgegeven, en dan komt er een periode in de puberteit. En ja, dat is wat ‘puberteit’ toch is – althans, voor het merendeel van degenen die in die leeftijdsfase zitten – ; die kinderen gaan dan protesteren, die gaan schoppen. Is dat negatief? Ik zeg: Nee, het is een reden om te danken ! Want wat zo’n kind doet, is ook uittesten wat de waarde is van dat wat ze altijd hebben doorgekregen. Er is maar één manier om erachter te komen hoe stevig een ‘poot van de tafel’ is, en dat is door er een ‘goeie trap’ tegen te geven. O, ik zeg “de enige manier”, maar het is in ieder geval ‘een manier’. Zo test je iets. Is het stevig? Nou, schop er maar eens tegen ... En dat geldt dus óók voor de dingen die we doorgeven. Wees blij dat ze kritische vragen stellen. Oké, het komt er wat onbeholpen uit. Nou én? Geef ze gewoon de ruimte. God is goed, Hij geeft als Vader jou óók de ruimte. Kijk, dat is nou leven in genade ... ook al gooien ze de handdoek in de ring. Dan kun je tegen je kinderen zeggen: ‘Je kan het vaarwel zeggen, maar God is tóch jouw Redder. Al doe je het nu nog niet, jij gaat ook een keer je knieën buigen; je zult Hem leren kennen.’ Je zegt niet: ‘Mijn kind gelooft niet’, maar: ‘Mijn kind gelooft nóg niet’. Hoe dan ook, het komt tot de erkenning van God. Dat is niet omdat jij aan het langste eind trekt, maar God Zelf trekt aan het langste eind. Hij is GOD, en het zijn Zijn creaturen. Je mag ze liefhebben, ongelimiteerd en onvoorwaardelijk, zoals God ook jou onvoorwaardelijk liefheeft. We zijn Zijn creatie, zo simpel is het! 26

27 Online Touch Home


You need flash player to view this online publication