mee voor de AOW-opbouw. Hmmm, dat knaagde aan mij. Toen dacht ik weer aan de woorden die Den Uyl in 1975 uitsprak op de Surinaamse televisie: “Als u uw rechten en plichten wilt behouden, dan moet u ervoor zorgen dat u vóór 25 november 1975 in Nederland bent.” Wacht eens even, dacht ik. Die rechten en plichten heb ik toch bij mijn geboorte al gekregen? Toen was Suriname nog Nederlands grondgebied!’ Steeds dacht ik aan de woorden van Den Uyl in 1975: “Als u uw rechten en plichten wilt behouden ...” ‘Ik ben artikelen gaan zoeken om mijn gelijk te bewijzen. En die vond ik: in Staatscourant 281 van december 1956. Daarin staat wie er in aanmerking komen voor de wettelijke ouderdomsregeling: dat zijn degenen die binnen het Koninkrijk der Nederlanden hebben gewoond. Ook de mensen in Suriname dus. Ik speur altijd naar antwoorden. Zomaar iemand aanvallen is niet mijn stijl; als ik schiet, moet het raak zijn! Ik heb ook enorm mijn best gedaan voor de gezinshereniging van alleenstaande Surinaamse 65-plussers met kinderen in Nederland. Toen in 1975 veel jonge mensen de oversteek naar Nederland maakten, bleven veel ouders achter. Ze hadden een stukje grond in Suriname en daarop een huis gebouwd. Hun hart liet het niet toe die fijne plek te verlaten. Nu zijn deze mensen 65-plus, maar mogen hun kinderen in Nederland niet voor ze zorgen. Want voor de wet zijn ze “vreemdelingen”. Opnieuw kom je dan uit bij die veelzeggende woorden van Den Uyl in 1975: “Als u uw rechten en plichten wilt behouden …” Ik vind het hartverscheurend. Als je in Paramaribo woont, heb je winkels nabij. Als je echter in de dorpjes met niet-geasfalteerde wegen leeft en winkels op afstand, hoe moet je als oudere dan die kilometers overbruggen? Te voet hè, te voet. Als je het ziet, ga je het begrijpen. En dan de 100% controle op Schiphol. De media berichtten hoe Surinaamse vrouwen op de luchthaven ongewenst betast en vernederd werden. Hoe ze onschuldig dagenlang werden opgesloten, omdat ze verdacht werden van bolletjes slikken. Drugssmokkel. Ik las en hoorde erover, maar wilde me er niet ongevraagd mee bemoeien. Totdat een advocaat mij wilde ontmoeten en me bijpraatte op diverse dossiers. Ik mocht er een aantal inzien en moest daarna de namen vergeten. Wat ik las, was mensonterend! De advocaat vroeg me wat we konden doen om het onmiddellijk te doen stoppen. Onderweg naar huis belde ik Harry van Bommel van de SP; hij beloofde een debat aan te 23 Ram met zijn kleinkinderen
24 Online Touch Home