MENTELITY ANGEL Op 21-jarige leeftijd stond Anouk oog in oog met haar eigen kwetsbaarheid. Na een levensbedreigend auto-ongeluk en wekenlang vechten voor haar leven, begon een ander, minstens zo intens proces: het accepteren van haar veranderde lichaam: een lichaam met één been. Op de Ring van Antwerpen Op dinsdag 20 juni 2023 stapte Anouk ’s morgens nietsvermoedend in de auto om op weg te gaan naar Antwerpen. Die dag zou helaas een keerpunt in haar leven worden. Anouk, wat gebeurde er? “Samen met mijn bazin was ik op weg naar Antwerpen voor een aantal werkafspraken. Dat deden we wel vaker, dus het was voor ons een bekende rit. Dat er die ochtend op de ring van Antwerpen weer een file stond, was dan ook geen verrassing. Toch werd de vrachtwagenchauffeur achter ons kennelijk wel verrast door de file en heeft hij ook de gevarenlichten van mijn auto niet of te laat opgemerkt. Vervolgens is hij met ruim 83 km per uur op ons ingereden en heeft de auto met kracht onder een andere vrachtwagen geduwd.” Vanaf dat moment heeft Anouk geen actieve herinneringen meer aan het ongeval en is het voor haar ‘één zwart gat’. “Hij heeft mijn gevarenlichten niet gezien” Amputatie De eerste vier weken brengt Anouk slapend en wakend door op de IC in het UZA in Antwerpen. Haar toestand was kritiek, terwijl haar lichaam topsport leverde om te herstellen van de heftige interne bloedingen aan haar milt en lever, twee klaplongen, een gebroken schouderblad, ribben, middenrif, heup, schaambot, een verbrijzeld bekken en een beenamputatie. Pas als Anouk na vier weken wordt overgeplaatst naar het ETZ in Tilburg, wordt ze zich meer bewust van wat er is gebeurd. “De confrontatie met het verlies van mijn rechterbeen heb ik in eerste instantie proberen te negeren of van me weg te duwen. Ik vond het zo moeilijk om mijzelf te zien met maar één been. In het ziekenhuis durfde ik ook niet te kijken. En zolang ik er niet naar keek, was het er ook niet. Zo hield ik mezelf natuurlijk wel voor de gek, maar ik kon me gewoon niet voorstellen dat mijn been voor altijd weg was.” Het leven van Anouk stond op z’n kop en dat maakte haar ook boos: ‘Waarom overkomt mij dit?’. Rouwproces Wat heeft je doen besluiten om wel de confrontatie met je veranderde lichaam aan te gaan? “Dat was geen besluit, maar een proces dat tijdens de revalidatie in gang is gezet. Daar leerde ik om naar mijn been te kijken en het aan te raken. Vervolgens leerde ik mijn been te verbinden en mezelf te wassen. Iedere keer maakte ik kleine stapjes vooruit in mijn verkenning naar mijn veranderde lichaam. Deze fase is achteraf een belangrijk onderdeel geweest in mijn rouwproces van het verlies van mijn been en om opnieuw vertrouwd te raken met mijn veranderde lichaam.” LETSELSCHADE NEWS 15
16 Online Touch Home