levendige Utrechtse Drift werd met overgave weggespoeld in de bedrijfsrecreatieruimte ‘De Loodpot’ waar behalve de bar een oude zetmachine en een deel van de oude gele drukpers de aandacht trokken. Eenmaal binnen bleek het binnen de muren van de kantoortuin niet zo saai als het zakelijke uiterlijk deed vermoeden. Kees Spaan, de directeur die in Houten het licht uit moest doen Het gebouw van het Utrechts Essenkade 2, Houten. Daar verrees, in de directe omgeving van de elektriciteit verdeelkast, het destijds hypermoderne kantoorpand van Wegener dat in 1982 werd betrokken. Het bood onderdak aan het Utrechts Nieuwsblad en een serie regionale huis-aan-huisbladen maar ook aan een eigen, op het terrein gelegen drukkerij (lUNO) en een grote papierhal waar volgens oud-werknemers ‘speciale papierinkopers’ voortdurend de internationale papierprijs in de gaten hielden. Soms ‘bulkte het er van de papierrollen’ die voordelig in Zweden waren ingekocht. De ‘kantoortuin van Wegener’, zoals Cees Grimbergen – ooit rechtbankverslaggever bij het Utrechts Nieuwsblad – het Wegenergebouw placht te noemen, staat na jarenlange leegstand en verloedering op de nominatie voor hergebruik. Gemeente Houten heeft het verzoek om vluchtelingen op te vangen als een positieve uitdaging omarmd en besloten door verbreding van de opdracht van de nood een deugd te maken. Het Wegener complex, met een terrein van zo’n 2,5 hectare, leent zich goed voor dat concept, waarbij het kantoorgebouw niet wordt omgevormd tot een troosteloze asielzoekerskazerne, maar onderdak biedt aan sociale initiatieven die binnenkort dakloos dreigen te worden. Er is ruimte toegezegd aan de Voedselbank, de KrachtFabriek waar mensen hun kracht leren (her) vinden en benutten en Doorgeefluik waar huisraad wordt verzameld voor wie dat zelf niet kan betalen. Op het terrein komen maximaal 100 woonunits beschikbaar voor de opvang van vluchtelingen en 150 22 Het goede leven achter de muren van Wegener units voor jongeren, ‘spoedzoekers’ en andere zogenaamde flexwoners die door werk, scheiding of wat dan ook tijdelijk onderdak nodig hebben. Gedacht wordt nog aan een sociaal horecaproject waar mensen uit Houten en omgeving voor weinig geld kunnen eten en in contact kunnen komen met bewoners van het Wegener Complex. Op de ALV van 13 oktober was het nieuws over de herbestemming onder Wegener gepensioneerden vooral aanleiding voor het uitwisselen van mooie herinneringen. Anekdotes rollen over elkaar. Dagblad opmaker en machinezetter Herman Donker maakte de overstap van ‘lood’ naar offset mee en roemt de sociale bedrijfscultuur waardoor de oude machinezetters met een goede regeling konden vertrekken. Hoofdredacteuren en uitgevers passeren de revue. Eén ding is duidelijk: de heimwee van het verlaten krantengebouw aan de Nieuwsblad in Houten weerspiegelt de tijd. De ontwikkeling van de stad Utrecht en de broodnodige modernisering van het bedrijf heeft redactie en drukkerij in 1982 naar Houten gedreven. Drukkerij, zetterij, commerciële afdelingen, administratie en vooral ook de dagbladredactie bleven in grote lijnen “samenwonen” niet in de stad, maar op de locatie Houten. Dat had vooral de dagbladredactie graag anders gezien. De Drift in Utrecht heeft lang weemoed en nostalgische fantasieën gevoed. Hans Nebbeling en hij niet alleen, mochten graag over de Drift vertellen. Toch was het iedereen duidelijk dat de “UN-oplage” en de huis-aanhuisbladen een moderne drukpers vereisten en die paste niet aan de Drift. Veel werd goedgemaakt door De loodpot, een kruising van bedrijfsmuseum en buurtcafé. Conservator was Ernst Samson die al dat bier maar niks vond. Je kon De Loodpot ook zien als een besloten club. Het “UN-gebouwensemble” van kantoor, magazijn, drukkerij en zetterij
23 Online Touch Home